Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8 E, fol. -

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. Peris.id s sense Novembri.
  2. Vialogus A. Acty VNE AUS TICI
  3. il
  4. Diennium et duo praeterea menses cum Argentorato Moguntiam ple
  5. secundo Rheno descendere constitup. Nain tunc flurius ille quietis utrinque
  6. pripis tutus, felicique autumno Bacchum ostentans, longa peregrinatione
  7. fatigatum
  8. iter tam placitissim invitabat. Credidisses in tam profunda
  9. dorbis pace montes ipsos exultare, ducentibus cicam horeas Hercyniae
  10. nymphis, quodam insolentis laetitiae trissudio. Sed ut saepe animalium
  11. lus lascivia mutationem aeris indicat, et ut liberiores d delphinum
  12. lusus auguia tempestatis habentur, ita tunc visa est Germania
  13. ambitiosius fruc velle mox amittenda pace: Et Rex fluviorum
  14. Rhenus velut fatorum conscius non diu duratura libertate gandebat: nam
  15. nunc ille miser, jam ingentibus exercitibus septus, jam vado temeratus,
  16. classibus
  17. jam naus stratus, jam pontibus infectis sub jugum missas, nuperae felicitatis
  18. libertatis tantum meminit gemendo. Sed abducamus animum ab ingratissima
  19. Argenti
  20. cogitatione. Ego igitur ut mei magis juris essem, scaptam medivorem
  21. et
  22. conduxit, tectilem, si ita velum imperanet aer aer juberet, aliquot
  23. hominum tabulaeque ac lectuli non aegre capacem; jungit se nobis
  24. rusticus quidam, e, palatinatu inferiori, homo ut postea apparuit minime
  25. ar
  26. tntum
  27. absurdus, ac religionis suae genio habens nescio quid, subtile atque tum
  28. masutiore
  29. Nam (alvinistae per Germaniam caeteris astioes habentur, opinione
  30. in ipsos usque rusticos sparsai eanlum brachiis persolvere non illibenter
  31. hominem susceximus, quod nec improbante navis magistro, quod po nauli
  32. remigio subinde succedene polliceretur: denique cum jam oram solvissemus
  33. Judae, quod hominum genus toto Rheni tractio non infrequens procul inclamans
  34. me nonnihil repugnante magistrum navis lucri cupidum perpulit, ut ripae
  35. nursus applicaret; hoc ergo recepto, bona fide landem navigare coepimus.
  36. Ego nonnihil lassus, cumpraeterea nox appeteret, in lectulum me composui.
  37. Atque ita tunc nox transacta est, postero mane alacrior, fallendi
  38. temporis causa cum vectoribus caeteris paulatiu in familiare colloquium
  39. descendere coepi. Tum vero magister navis ita ad mecaptata
  40. quis au
  41. occasione, ita ade domine, inquit, etsi ignoremus curas sis,
  42. ita tamen persuasi sunus de caudoretuo ut controversiae cujusdam
  43. quae hesterna nocte inter compotandum nobis nata est TE judicem
  44. communi suffragio elegerimus: si modo notis beneficium hoc non deneges;
  45. ego subridens quaerere coepi, quid istud controversiae esset, id enim inquam
  46. me scire opus est, antequam sublam ouus fortasse viribus ripar. Tum
  47. Palatinus de religione inquit nobes quaestio inter nos est; qualiscunque
  48. imprimis ne famulo tuo faveas, qui m ingenti calore fervetCMat
  49. in
  50. autem tua sit rogamus pecaeco
  51. in Romanano. Tum ego Ad haec ego: rem magnem peticis amici
  52. gravem, ac nonnihil captiosam, nam il para alterutum prope
  53. necesse est, aut praevaricatorem mesfieri juris vestri, aut proditorem
  54. mej. Ille vero: est adiquod inter utiumque temperamentum, si modo
  55. a pagi nostri majore, sive sulteto honesto viro ia simili causa non
  56. et quantum a rustico expectari potest legum morumque perito, in simili
  57. causa non sum deceptus: V enim dissutabat, judicemo adeo a partibem
  58. studio alienum esse debere, ut nec testem se ferre possit, etiam in sibo compertis,
  59. et ad totam causano definiendano valituris: onus exim illi a Republica
  60. impositum judicandi tantum de iis quae inter petes acta et probata
  61. essent ita me cujuscunque sententiae essem, nihil in illam pronuntiaturum, sed in cus defensi
  62. de
  63. asi eam doneis stis argumenta ab eo probatam negarem, qui ejus
  64. eae termus tum sepiste it nerm i etur epitue
  65. tantum.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8 E, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068313:0001?run=74