Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 7, fol. 29r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 28v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. verinque probi et eruditi; sape certamina descensum est: quae
  2. ubi casu vel Faedio finita sunt, vtraque pars victoriam sibi
  3. adscripsit: quod semper ab alterutrs contra conscientiam suisse
  4. factum, verisimile non est. Quod si ergo ambo vicisse sibi
  5. visi sunt, ubi est ergo illa elecantata convincendi facili-
  6. +a5 2
  7. simplici
  8. Equidem fateor, homini etiam scriptici ac pio tantum, qui
  9. quantum per vita rationem licet, salutis sua curam gerit
  10. gratiam divinam, quantum ad salutem satis est non defore.
  11. Sed aliud est, persuasum esse; aliud persuadere posse, nam et
  12. teneas.
  13. persuasus sit, sufficit ut opinionem aliquam dereat, ot
  14. persuadere possis, accurate ratioricinantem necesse est,
  15. ut eam possis probare. Multi autem fideles, en fallor,
  16. et si persuasi de veritatibus fidei, non ideo eas aliis
  17. probare possent, si in dubium reuocarentur; imo forte
  18. nec sibi, si analysis fidei ab ipsis exigeretur eest enim
  19. illa analysis, qua quandam credibilitatis nostre velut
  20. demonstrationem continet, res adeo ardua, et tot pra-
  21. sidiis indiga aeruditionis et in genu, ut in paucissimos
  22. Ces
  23. cadere arbitrer. Dininam autem gratiam loco rationum
  24. esse, censendum est, Deus enim humanae conditionis et fra–
  25. gilitatis isertus haud dubie non eos minus qui credunt,
  26. quam qui, cur credant, sciunt, e admittet. Varia sunt viae
  27. Domini, sunt enim, in quibus claras admodum rationes
  28. excitat, et praeclaras meditationes nasci iubet, ut prasi–
  29. dium esse possint infirmorum ac terror sophistarum; alios
  30. as
  31. horum autoritate regit; non nullis affectus ipsi, qui alios
  32. ad perniciem, duces sunt ad veritatem. Quidam diu
  33. desultorii, tardem dubitationum fessi, velut columba in mari
  34. vagata, in primo loco sicco subsistunt: non tam rationibus

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 7, fol. 29r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068330:0057?run=74