Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 5, fol. 62r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 63v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Tatemur equidem eum qui persuasus sit
- corporis essentiam in Extensione vel moleus consistere
- non posse admittere sine figura, ut corpus in plurbus
- simul locis sisti dicatur praesens sist dicatur.
- Sed cavere debe et arti id enim contradictionem
- involveret, nec tantum supra sed etiam contra
- rationem esset, adeoque contrudectionem admisseret
- absurdum foret, quod de mysteriis fidei minime conceditur
- admitendum. Sed nobis cavendum est, ne de
- rerum essentiis et possibilitatibus judicemus ex
- nostris praeconceptis opinionibus, aut etiam ex
- consuetudine nature aut legibus quas illi deus pro suae sapientiae
- pro arbitrio fixit; ut ita ut et non quibus etiam
- cum vult obrogare potest. Itaque nihil non videamur
- vndenmus non videmus quid prohibeat spatium spatii quidem conceptum
- quidem effentiam in Extensione et dimensionibus consistere
- essentiam
- corporea autem substatentiae m quadam agendi patendique seu
- tgendi p resistendique potentia collocari quae
- secundum ordinarias quidem naturae leges dimensionibus
- astringitur, ita tamen ut illis absoluta et indispen-
- sabili necessitate non alligetur. Et sanc nupor
- itatuit
- celeberrimus Necotonus docuit corpura etiam
- corpora etiam in distuns remota corpora per attractionem
- agere posset. Unde cl. Lockius Rami Episcopo declaravit
- in responsione ad Rmum Stillingfleetum, se retractari
- a se, quod ante docuerat corpora non nisi contactu agere,
- da statuunt, corpora
- in distans posse agere operatione immediata, seu non intervente intermediorum impursu
- istans
- in eistans, quid in et distanti praesensis deo isti praesentia sisti
- posse dicamus? cum param disert valoe cognata
- sint haec duo, praesentia, et immediata roperatio; ad ed ut ha
- adeo ut a praesentia non-dimensionali (qualis est
- spirituum, et qualem nos statuimus saeramentalem,
- egre difernisse posse viderntur. itaque satrus stamrus
- verbis domini quamdiu licet, ne intempestive
- recedendo a sensu maxime proprio socinianis.
- et aliis omnia mysteria praetextu rationis
- E evertenitis aotum aperamis;
- (sine figurata locutione)
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 5, fol. 62r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068364:0117?run=74