Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 5, fol. 166r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. Ran
  2. un
  3. Joro orbe detestetur: hoc autem a diversis quidem privalis
  4. specialiter a Deo tactis non vero ab integris Rominum, fragilium
  5. communitatibus absque miraculo extraordinario expectari, vel perpo,
  6. puli Dastores abeque extremo illius scandalo practicari potest. Si
  7. enim hi apud illum sese errasse et in re decepisse onquam confitean
  8. tur eo ipso se ad rennionis negotium illo persuadendum readunt
  9. inhabiles; Cum enim inter extrinseca creditilitatis motiva praeupuum
  10. quo simplex Pleps otit, sit sincera illires erga sastores suos fiduva
  11. et estimatio, si hanc sibi dicto modo amputarent, qued deinceps
  12. credere debent ignoraret. Nesciret enim, an iis circa ea quae prae
  13. terito vel praesenti tempore docuerant aut docent, credere tenentur.
  14. adeoque vcnit oltra crederet, vel illos lapidaret, vel ad alios alibi
  15. habitantes et obstinatos pro Veritatis assecuratione confugeret.
  16. sum itaque expublica hujus modi circa onionem tractatione nit aliud
  17. quam scismata nova exsectari valeant tatius omistit, et pro sola
  18. as vero petere particularium instructione laborat. Denius Protestantes nil facient sine dispensatio
  19. Donevaliter
  20. estvelle Eclesia Lesponsum est 1 Concedenso, quod supradicta omnium veritatum
  21. lliobedire et dibinarum persuasia ac sincera publicaque confessio, neque viribus du
  22. manis, neq etiam angelicis obtineri valeat sed solum dlivinius: Inde
  23. tamen non sequit, quod pro illa Principet Christiani, virique Apostolud
  24. conatum poslibilem, cuncta viscera, vitamque ipsam impendere non
  25. tencant. Nam certum est P. quod longe major olim fucrit innumeroram
  26. Regnorum circa doctrinam Spristi dis crepantia: illam tamen tum
  27. faostoli eorumque Succestores. tum Conitantinus Magnus aliiquse Principes
  28. souxilio divino vitaque proprrae exposatione superarunt. Sertum
  29. Xchhistus ait quod o LZ quod eadem hunc in deo sit, quae olima urgu animas miser
  30. teatut sitvnum pordia, eademque in Rodiernis Lacerdotibus Apostolica successio, vocatio
  31. et obligatio S. quod Christus mortuus sit ut dispergos filios ded
  32. congregaret en onum, de ex qua sequit, quod nit sat sole ristus ita
  33. a nobis expectet, quam filiorum Dei congregationem edunionem
  34. nilque per miscricordiae et omnipotentiae suae assistentiam nobis magius
  35. seddet possibile, quam eindem onionem. Ohgo ille Princeps, ille ani
  36. marum Chastortiille Christianus, qui pro viribus d occasione sibi à Deo
  37. concesea hanc onionem veluti praecipuum mortis Christi scopum promouus
  38. nibus.
  39. dare non vere
  40. onirIC
  41. ouile, et scrirtura rofert
  42. DCJ0a. 11IV. 52

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 5, fol. 166r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068364:0329?run=74