Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 8, fol. 107v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.86.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

1. seic
2. L Mulla quidem esso circunstantias, quae spem his temporibus exignam velinquanta, sed tamen Dei
3. non esse abtreviatum, posse meliora nasci temmora consulendum esse p. Peritati, donic quari in abstracto
4. quid cusexpecta qui ex hypothesi ad verserneorum indis pansabilia prastantiam, sit possibile et licit
5. putem autem ultra Hanvoe un collationis argumentam etiam, in alia excurrendum, ne ei uni hoc quicquid est datum
6. videatur. Quidergo posset summa hac redire, ut Facultas ostendat se non potuisse deesse interrogonti principi, quousue ad ex trepum pacis
7. Sacrae ansa suba conscientius propredi liceat, aeb tamen alis praescribere aliqui velle; de Reformatis tdi se nunc quidem nole fusius dicentum
8. e e
9. ei. t schismatis autem ipsius dublationem inter nos et ipsos sublationem altior.
10. ille indagmis, nec quantum agant de nunc quaeri a Sino Interrogante. Cum porsificuis adinc praeparatione opue esso t ut gnathematisari
11. seu dumnationes tessent. Et quidam facuetatem ejusque majores essentialia Ecclesiae fideique vatva apud illos agnosceia, quod ert de ducen-
12. Lalint et Calipti satris et similium senteatiis. Sed vicissim obtass ut idem Pontificii a suis A natrematismis desistant deide pontific,at
13. Eclesiam gravibus maculis esse conspeis fae maculis esse couspersam, in quibus abstergendis, filbaieume
14. ac proportione hujus abstersioni, majorem esse posse cum ipsis Rennionis nostrae quarum
15. Reundo etium imperfecta noum magnum Eedesiae et Reipoblicae bonum esset allatura tacuitatem memorem quantum cantas a faris
16. commendetur eti quam Pretiosior sit rebus omnibus salus animarum per schistuatis s pereuntium acperiturarum, etr velle
17. ad extremos usque fines progredi Christianae condescensionis praefertim cum id postule tarincens nutritius, eni nihil licituue sit negandum
18. Etsi tabia adverstalius indstincte innotescere majis entperbitris indestinde
19. onnus tescere non sit consultu.
20. orro pundentiam ienat atcau cini concordium Eabesuoe quam per corcelium enitimum, et legitime habend ad hoc provo–
21. anim sunturs enerat
22. porro prudentiam omeata utrittem tiu ui tugituros, ex ipsus ostendere pontificis non posse nos ex ipsorummet prim
23. pus pro teretius aatiur, quaaelligead ponentiam antrematisun odim aptene posia sent setmonemi sed cart natores nos i
24. a
25. di
26. casso vosta majores, et

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 8, fol. 107v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068366:0214?run=74