Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 2, 5, fol. 2r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
The machine reads it as
- controvesiae finiuntur sed ubi le lex non praesentem facti speciem non
- ita expresse attingit, statim per immensim autorum pelagus discurritur
- donec mille indicibus pervolutis, ocugrat aliquis qui casum ut vocant
- in terminis habeat; quod denique deficiente antoritate non propri ex
- propriis juis principiis, sed remotis quibusdam brocardicis und male
- sae nonnunquam tornatis et pessime applicatis, qua contro jus sumitur
- id passim sanctissimam ps scientiam in contemtum adduxit
- Ambiguitatem autem pariter et prolixitatem Junispiudentiae aluit
- illa quae in Legibus apparet confusio sane maxima. Nam si
- omnia ad pancet quasdam quaedam fundamenta fuissent redacta
- Nam difficile est omnia ita complecti, tiam cum aliquam materiam
- exhausisse nobi videmur in propria sede, ecce subito nobis aliunde
- prodit aliquid, quod omnes nostras calculos turbat; et difficillimum
- est ita accuratam instituere enumerationem, ut securi simus
- nihil a nobis neglectum esse, quod non alius forte diligentior
- alicunde eruat. Hinc jum interpretes quoque suae diversis locis al
- sp pro ut in mentem venere allinunt, atque ita pleraque incerta
- Hoc potissima sunt
- H jurispuidentiae nala, quae meum quidem
- juris nostri formi
- sede vagantur passim vagantur
- seopum tangunt; ea enim quae non ab ipsa purso, sed ab hominibus jostitiam
- ateor equid
- administrantibus venimi orimitur hujus loci non sunt. Fateor etiam viros
- probos et prudentes nihit his irpedimentis difficultatibus non impediri, quin
- graviter et sancte jus dicant, seculi conscientiae religionem, qui judex cuique
- est domesticu, negari tamen non potest, homines malos et callidos quorum
- magna ubique sedes est
- sumantur
- ns de
- espondendi velut fontes
- a legibus, ab usiu fori. Rrationes dudecidendi quas vocant pleramque
- ti enim
- cinatur
- sape non tam ex propriis juris principiis quam ex glibus quibusdam brocardicis
- tunt
- longe remotis, et male tornatis et significatione aucipitibus, sumuus
- doctores. Unde tanta illis pugnunt
- Hinc uirum non est omnia incerta reddi et ultro citroque agitari
- pleraque
- tam flibus argumentis, quorum nec finis nec u
- at
- poi
- itae
- certantes, revibus
- praesertim veteres non tantum ooscurae sunt esed et sibi non raro pugnant
- aliquando expresse, intrdm per consequentias ipsis sive Legislatoribus
- erum
- intendum
- sive compilatoribus parum animadversas, praesertim in tanta vasti
- tate legum mutlitudine vastitate hujus legum corporis quod habemus.
- Sed hoc tolerabilia essent, si liceret ipsis Legibus fidere: nunc
- vero Uesu fori, auti sut nostri loquuntur praxi Germaniae plurimae
- leges sublatae dicuntur: quae res jurisprudentiam mirifice turbat:
- nam nonnunquam controversa est haec abrogatio, ictis nonnullis prolege
- a
- pugnantibus, et quae contra in foro frequentantur perrorep pragma
- ticorum consoetudinem ac jus non factures B appellantibus, qui
- jus aut consuetudinem non faciant. Interea el duant ibientes
- Sed et qui
- spem titigantes, incerti quem exitum.
- ubi nova quaedam juris principia usus introdixt, tum vero maxi
- me in tenebris pa velut in tenebris palpamus, quoniam praxis incertu
- quiddam est et vagum ac variabile, n ac probari pagiter ac
- refutari difficulter potest. cum in quadum autoritatum ac
- praejudiciorum singularium dinumeratione consistat, et unius saepe
- in tam vasto
- juris corpore
- quam provocant
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 2, 5, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068383:0003?run=74