Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 2, fol. 3r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Ex Elementis. Excerpla et subinde immutata
- Pars 1. de Justitia et jure
- ocetas est multitudo compositum c pluribus
- ad csmmune bonum (velut finem) tendentibus
- societas natioralis cum et appetitum ad finem
- societatis, et instrumenta velut media natura
- suggessit
- Societas conjugalis est quae initur inter marem
- et foeminam procreandae sobolis gratia (addendimmerat.
- et educandae)
- Herilis societas est quae initur, ut qui se regere
- nequit ab alio regatur, contra hujus opera regenti
- prosit)
- Societas paterna est inter parentes et liberos
- velut perficiens et perficiendum. L ratione praoditum
- Domestica socretas est quae ex praedictis com–
- pontur dicitur et familia
- Rocielas domestica tendit ad usum quotidianum
- Civitas est societas cujus finis est felicitas
- Fimo ad securitatem)
- imperium est societas civitatum equae
- omnes unius avitatis vel hominis potentiae serviunt
- est et societas gentium generalis utquia non
- omnis fert omnia tellus, sed non est hoc societes
- perfectior cixitate, quae tendit ad virtutem colendam,
- seu felicibatem
- ductum est quod socretatem livilem conservat
- quia justum est quod conservat socretatem, ergo maxime
- quod societatem perfectissimam
- omnibus
- Jus alia universalis est compositum exvirtutibus in
- dvitatis bonum relatis
- Jnstitia particularis est quae versatur in virtus
- circa usum bonorum fortunae ut in his servetur aequa–
- itas inter civesa
- instatia iverlis est virtus, qua
- a Atia distributiva est virtus qua quod commune
- est societatis ita in socios distribuitur, nequa
- sit causa querelae commutatiba in commutundo inter privatos)
- commutatio est qua fit ut unus minus habeat
- ater amplius. Obstot quod qui uelaedit sine neru
- suo ut qui quod aufert destrunt, plus non habet etsi
- ego minus habeam praeterea, videtur pustitia
- distibuta locum habere non tantum in dando socies
- ut co distribuendo soliis quod erat commune
- oogtatis, sed et in contribuendo ut a sociis exigatur
- daliqud et in commune erarium inferatur, posse
- rullare justitiam contributivam.
- n In susticia distributiva tan unusquisque aesti
- mandus proportione ejus quod contribuit ad
- une bonum. Itaque vicissim ex in tribulis impo-
- dis inspiciendum quantum quisque avum e societate
- lurni possit. Hic locum habet regula quam
- can ociettis
- stitia conctiva est discrimen inter justitiam
- tectivam et retribulivam parum ad rem perti
- videtur. Nec in commutando aequalitas
- imper spectatur sed et lex contractus, dende
- aericur quorsum pertincat Justilia quae poenas
- irrogam videtur eodem jure pertinere ad
- ustitam contributivam, quo praemia ad distributi.
- en Nam ut praeminalia sunt cum res communis
- totis at socio cuidam datur alia cum socio commo
- eanim praejiaum, quaed non poluisset fim sine bene
- Lo vcietatis sed tamen ne nec societas alteri
- tae poluisset ut in privilegiis patet quae
- ibus cncediantum. ita sunt poenae quo
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 2, fol. 3r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068399:0005?run=74