Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 4, fol. 87r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 88v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. 29
  2. Accusatio. est actio pornalis ad poenam ex quae non pervenit
  3. quae non proficit agenti: objici potest interdum Multam vel potam vel
  4. pro parte applicari accusanti An Accusatio videtur esse actio
  5. populares, tendens ad poenam, cuicunque demum applicetur. Ut
  6. in achorie populari quae conceditur, u cum qui aliquid suspensum
  7. habet. Nempe ut utilitate ipsa homines ad accusandum incidentur
  8. sed pud in jure Digestorum videtur accusatio omnis. esse
  9. Triminalis, ideo erat odiosa et periculosa. sed si latius sumatur
  10. proprie poenales quae non sunt populares, oriantur ex negotio ipsum agente
  11. concernente, ut poenali sit connexum perseculais. Igitur
  12. in actione populari quisque est procurator, vel regotiorum gestor
  13. saltem, populi. Hta Achio popularis esset latur i et
  14. ctionem comprehenderet, nisi eam strisse sumamus. Hodre
  15. acusationis accextio stricta mihu necessaria, quia injusu non
  16. videntur esse pericula accusantium veteri jure recepta. Imo
  17. hodie rarae sunt accusationes peragunturque ab ipso fiscali nomine
  18. ordinario populi procuratore, privatis tansum genuntiam-
  19. Non apparet genuntiationes apud
  20. Romanos in usa fuisse. In Gerimania denuntiationes publicae
  21. apud venetos, et in inquisitionss Trigunali, denontie secrete
  22. tibus.
  23. in praeter inquisitionem Eclesiasticam datur in
  24. Lusitania et venetis inquisitio status.
  25. deccatum definivi statum voluntarium injustum. si
  26. compichenderet peccatum originale, esset status injustus. Actuale,
  27. pelcatum tam est omissionis quam commissionis. Quaritur quomodo
  28. hoc se
  29. Actus possit definiri, ut comprehendat utrumque. Omnis actus, videtur esse status
  30. fransiturius, cujus principium est in eo cujus est status ille seu agente. status
  31. videtur posse definiri aggregatum aliquod circumstantiarum. Et circum stantia
  32. porae dicatum accidentale, uti attributum vel affectio est praedicatum essentiale.
  33. Hic circumstantia hic dest actu hominis, nempe agentis Alias etiam
  34. rcumstantia actus. Nam et attque habet sua praedicata accidentalia
  35. ita Ita praed ad alterii praedicatum accidentate est, a Tarquinio fuisse peractum
  36. Reatus non est saatus voluntarius nec injustus, quae ritur in
  37. reatus vel obligatio sint status, forte enim status restringi posset ad
  38. praedicata primaria oposita resultantibus seu relativis, ad quae non terminatur
  39. seu absoluta
  40. actio vel matatio. Nam si quem fatiam album, exinde resultat ut sit similis
  41. nivi. sed non opus est his subtilitatibus hoc loco.
  42. justitia cadit in deum sed non obligatio. Ergo obligatio non refertus
  43. Iustums an autem foret actus ration cosentaneuscirca bonavel mala aliorum
  44. si quis implere coeperit, obligatur magis, nempe erga, remp.
  45. ad superiorem.
  46. in pollicitatione, quaeritur quid jure naturae. Fieri potest, ut ibi quoque
  47. res vera sit. sane A si quis 1000 hu promittal donare, et det dece
  48. his solutis arrham redisse videtur nempe si non solvat er reliquam
  49. perdit derem, ita ut etiam gratiam amittat, dast sieius danck habe.
  50. praeterea fieri potest, ut qui eais qui accepit, ea spe aliqui aggrediatur
  51. imptias ineat, edificet. Hactenus synallagma, ad quod hoc omnia
  52. reducenda, Inquibus et honoris ratio in est, nam illadere aliquo modo
  53. Dolum in omittendo non puto distinguendum a dolo incommittendo.
  54. est, promissa non praestare
  55. ut si possim notabile alterius malum facile et tranddubie impedire, du et sciens
  56. piudens omittam, de dolo teneor, etiam juramento inlitem. sane in defminasi
  57. crimen esse puto, alterique ml exitium si possim, non impedire. Potest expan exceptio
  58. culpte. videtur mihi tamen minuere actionem, non prorsus tollere. Ut si incendium domus alterius
  59. impevire possim, et hoc omittam, etiam ei loco solo, ubi rerpablicae non interesset;
  60. in aqua non insiliam ut alius serven, excusatus sum; sed si fanem projicere
  61. idque omittam, sum puniendus: puto etiam culpam comissionis graver
  62. miendam
  63. esse ut honrines excitentur. Obligatio, ad peneperum strici qua altem
  64. po astimatitus nempe quo alius iutperur
  65. tristi juris non est, quia non facile determnabilis, ideo conscien
  66. videndum.
  67. an aqutum
  68. mestricto ideo possem
  69. distraquenda, qui
  70. u

Cite

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 4, fol. 87r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068401:0173?run=74