Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 3, fol. 53r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 54v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Justit de Ictionibus.
- 1) quia omne jus qquontimurs vel personos
- pertinet, vel ad res vel aud actiones et deprioribus
- duibus jurs capitibus diximus. restat ut ad tertium
- De actionibus accedamus
- (2) difserunt agere et accusare, quia hoc in
- criminalibus locum habet, quando delictum aliquod
- dMagistratum defertur itlud vero in civilibus,
- quando quod nobis dujuste deest, petimus. Et ita
- vox actionis hic habtet plune peculiarem signifi-
- cationem
- (3) De finitur actio, Jus quo ipso ab imploratione
- officii judicis differtie a doctoribus dicitur, quia illa
- competit ex debito, haec non ex debito, sed tenetur
- pars humiliter judicem adire, ut ex gratia et
- linsericordia impetret, quod petit. Dicitur porro:
- persequendi in judicio: hoc in societate livili in-
- troductum, ut quod quis opinatur sibi diberi non
- viet armis, ut fit inter eosqui extra civitatem
- divunt, sed in judicio petant, et disceptent. pe
- ce l. penult. ad L. Jal. de vi privat. pertaaet verba
- quod sibi debetur actio ab accusatione differt, hac
- tenim non sersequimur quod nobis debetur, sed vindicram
- publicam. Disceptant doctores an haec definitio
- etiam omni actioni competa, cum in rei vindicate
- non sit debitum, hoc enim obligationem praesupponit,
- at agimus reali actione etiamsi obligationon
- intervenerit inter nos et reum. Respondent
- aliqui vocabulum deberi generalitet secini, quemad
- modum et credere L creditores 10 et sag. ipecu
- ustiae 178 de V. S. fortasse autem levite, immutata
- sigc definitione, nihil eris quod desiderari queat.
- si dicamus esse facultatem iure concessam, perse
- quendi disceptatione in judicio, illud quod opinauur
- nobis injuste deesse. Ita enim satis generatis
- est definitio, et nihil videtur omissum quod
- ad naturam adtionis pertinet
- (4) Actio omnis vel reulis est vel personalis:
- cujus divisionis ratio exipso lextu satis perspicue
- patet Aut enem disceptamus cumpersona et
- de eadem, et aut vero de persona discepta
- us quidem non tamende ea, sed de re quapiam
- con in controversium venit, quia autem depersona
- alserius nihil disceptare postumus, insi ea contoaxert
- vel quasi contraxerit, e vel molefficium aut quasi
- matefficium commiserit; (nulla enim libera persona
- cuteru causa aliquid facere tenetur, aut nisi aut
- Soduntatem suam supertive declararit; id quod
- in haerede obtinet, quidum haereditatem adit,
- Geclarat voluntotem de ge praesentando alterius perso
- nan ; aut culpa vel dono vid commniseris
- quo alteri nocuit. Aut nisi alias alterius
- gratia tenetur quid afacere, quod accidit quandor
- inter cives quatemus sunt p partes unius societatia
- civilis. Unde ad exhibendum quilibet obligatur, Eot
- eauti offeium cum sine detrimento fieri possit, lenetur
- quisibet civis alteri praestare. Hinc ad perfona
- lemattionem obligatio requintur. Si nulla intervenis
- obligatio injuste tamen quid nobis deest, de
- re potius disceptamus cum persona possidente, quam
- de persona ejus cum qua nihil nobis intercedit. sunt
- praeter has actiones et mixtae, quo quod ummodo
- teales qu inynad cero de quibus d2d
- reates quoden fra impentor tractat
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 3, fol. 53r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068404:0105?run=74