Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 5, 2, fol. 1r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- De aestimatione Redituum ad
- vitam.
- utiles aliquan esse et
- Reditus ad vitam Batavis L utiles esse
- Reipublicae quando parata pecunia ad res magnas
- ribussd
- in
- derendas indiget, prim sid et privatis qui non habent
- cur magnopere haercdes curent, fruic qui ea ratione
- jure haeredum suorum vivi frui possunt, nunc non est
- cur fuse ostendamus dubium nullum est. Datur
- scibiert pe scilicet offert aliquis Reipublicae certm aut alteri cuicunque certam
- pecunia summam, ea lego ut sibi quomnnis
- exempli causa Mille nummos aureos, ea lege
- ut sibi quotannis persio solitu, major, exempli causa
- de milleni
- 100 nmmi aurei solvantur; extincto vero se e se
- (vel alio in cujus vitam reditus constitutus est, et sors
- et pensio extinguatur. QIt qui pecuniam collocat
- Eutom reditus dicitur, qui so reditus sive
- pensionis dicitur, qui solvit pensionem venditor.
- Et quidem saepe fit ut Emtor in alterius vitam
- constituat reditum; imio ut reditus in plurium aut etiam in vitam plurium si uut
- simul vitam constituatur, duraturque donec vet nisi omnibui morbuis fin
- unus ex illis supersit. Qel eaque ratione peri Iaque itaque interdum eti
- potest ut novissimus i onime ommno toto omnium
- jure in se redacto interdum etiam pluns it aque interdum
- plares o pecumam conferunt eaque reditum
- annuum redimint in ipsorum omnium vitam ita
- constitutum, ut superstites extinctorum portionem
- lucrentur, et novissimus omnium jure finatur, eo fere
- modo quo collogii ius Conservatur in uno. Ita sit ut
- novissimus opimos denique reditus obtineat. AeC
- qua spe non panci alliciuntur, constat enim homines
- libenter spem rei magnae licet non magnam pretio
- exiguo omere, exemplo Loteriae, v quam Germani
- ellam fortunae vocant. Idque non absurde, quia spes
- ipsa rer eu ped jucundae jucunda est, et sepe
- magis afficit quam ipsa fruitio praesertini quando
- spe erum quaeritur jam quomodo reditus xim
- ad vitam aectimandi sint, ut nec Emtori privato; nec
- vendenti Reipublicae fiat injuria. Deadet aut
- Et quidem manifestum est, quo lugio est spes major est deu
- vivendi eo minus accipere debept Emtorem. Ia quidem Unde quolannis
- duratur
- si constaret nobis, quamdiu victurus det tota aestimatio
- Redituum ad vitam revocata esset ad aestimationem
- pedituum temporalium in certum tempus constitutorum,
- exempli causa, si et eum in cujus vitam pensio agutum ut uis propheta diceret
- com
- annna constituta est certo moriturum ante annes abhinc de
- limo
- perinde est ac si pensio decennalis 100 aurecrum
- constituta esset cujus valor quood aestimandus
- sit adhibito resegmento quod vulgo rabat vocatur,
- alio schediasmate dictum est. Itaque tnto res
- eo redit, ut aestimemus vitum prasunti cum vero terminus vitae humana
- vero conjecturis ignotus sit, conjecturis agendum est,
- et proinde tentum opus est aestemare vitam
- praesumtivam Hominis vel Collegii in cujus
- in quam reditus constitutus est. et u et se ean
- p et reditus annuus eq i ad vitam aequiparandus erit
- reditui temporali annuo temporali in ainos vitae praesumtivae
- conjectura assumtos, constituto.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 5, 2, fol. 1r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068407:0001?run=74