Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5b, fol. 3v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half.
The machine reads it as
- passiones
- Ulude etiam saepe fit, ut affectus animae
- verementiores ine homine magnos
- motus in corpore excitent; et praegnantium affectus passim
- affectus minea mire se ostendant in
- formatione poetus. Etsi enim revera anima
- non magis magis minusue mutet corporeas tionis motuum formationumque
- leges in hoc quam in alio casu, et utroque modo
- aeque concurratus;u merito tamen
- consentiat
- mutatio animae ascribitur, cum in ipsa evidens
- e
- est status quem mutatio consequitur, in corpore
- icunt, Anima
- autem evidens io poris quas
- aniom actiones doluntarias aripeculiariter
- a
- ascribimus etsi involuntariis non minus connectatur
- sufficit scilicet aliquid ocici ex ses nostris, ut animae affectionibus imputetur
- tion
- motibus ascribatur etsi revera corporeum effectum immediate
- producant motusq machinae qui sensum t corpore
- impressiones in sensoria consequantur FEt, si per impossibile
- posset tolli anima corpore eodem manente, idem effectus
- In corpore fierent ab iisdem impressionibus, et si ni non esset
- eminentium in expus
- intus substantia quae animadverteret
- aeferum ex hac aut sensutm affectuumque expressorum disciatiou
- licet
- in foetum potentia, intelligere accultas e confasis
- non minus concurrere consentireque formati
- caetens omnibus intestiais functionibus corporis, quae involuntariae appellantur
- tolique formationi foetus, etsi res non animadvetatur.
- Cum magnitudo rem quidem sensibiliorem reddati
- speciem ejus non mutet. Interim non inepte motus voluntarii appellantur qui appefitibus distinctius
- nostra
- cognitis connectuntur, ubi media finibus d an ab anima
- preris appetitus
- Etsi autem vetustiores
- a nos ficies permedia
- cedat, quanquam non animadvertentibus nobis.
- porro ad Medicinae quoque usum veteres observationem
- finium accommodasse apparet; sed epeculiari quadam
- ratione huc incubuerunt Autores vitalis quam vocant
- Medicinae, ex quibus paracelsus et Helmontius eminent
- Archaeo quodam introducto, cognitione, et appetitu
- qui cujus appetitu irritatione, vigore et languore
- corporis actiones regerentur. Sed quicquid in his
- verum est nostris consentit. nec opus est all
- volentaria enim eae
- demum actiones proprie
- appellantur, quas delibe
- facimus, et quarum conscri
- lumus.
- aliquid in corpore concipere quam continentia, contenta,
- Anicuque apperitaes, ut proinde Archaeus non nisi in anima spiritibusque corporeis ei consentientib
- a
- et impetum facientia; nec alios advocate quam
- et congentielitigus quaeri debeat, neque vel plastico aliquo vel Hylarchico principio aut parii per mem
- velut Gastrya
- ix Clarissimus porgias Ernestis ain
- sed prae caeteris vir celeberrimus quorgius
- Ernestus stahlias Medicinae apuo Hallenses doctor
- hanc doctrinam resuscitare, purgare, et ad usum
- practicam accommodare instituit, multa
- ingeniose observans vulgo sine attentione
- transmissa Extant ejus ri
- dissertationes sparsim editae, sed nuper justum
- Theoriae corpus publicavit, quod mihi haec
- de
- inAfnima
- comexione cum corpore
- et peculiariterum.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5b, fol. 3v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068450:0006?run=74