Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d, fol. 2v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. nullo
  2. aito munito, in hunc usque aliem, nulto temporis articulo, ned potues
  3. rint esse, nec fuerint, nec debuerint fieri, aut esse, sive pauciora
  4. sive plura numero individua; hoc, inquam, credere, non solum nihib po,
  5. sitivum videtur obstringere, sed privativa etiam, v. g. malitia, onanitica
  6. et inguinationes illae nocturnae pollutoriae, quid non cluri inferrent, si
  7. inevitabiles, ex clirecta destinatione Ordinis et ordinationis causa ipsi,
  8. us primae, agnoscerentar: Quod certe non video, quomodo ab illa exquisi,
  9. ta necessitate numeri, recte separari possit.
  10. I1I. Vt autem in locum eorum, quae rursues dissolvuntur seu sa,
  11. tiscunt, alia aliaque rectituantur seu denuo SisANS, ad hunc inguanvere
  12. virectum finem, simpliviter necesse est, _.) conquire, aut certe avristi, cor,
  13. puscula talio peciei animatae, corpon organico conseremandi et constru,
  14. endo apta; 2.) Digeri illa, et tandem etiam intimius complicari et com,
  15. pingi, in talem ordinem et situm, unde universa debita proportio, a fibrillis
  16. ad tota menbra, conficiatur.
  17. IV. Aahunc sinemfactam utique esse a Creatore benedicto maam adone,
  18. am, id est corpuscula exigua, quae ad tatem miationem aeque atque congregationem
  19. tarum B
  20. apta sint et quatrent, qualis et un simulis speciebus Ammadvertorum convenit,
  21. materisa
  22. Interim hujus neque esse
  23. L.) Directum illum, solum, aut ultimum finem, uet his corporibus
  24. Serviat.
  25. C.) Nec imprimis ut cuilibet speciei corporum autorum propria cer,
  26. ta, huic soli et non aliis rebas et apta et actu serviens, seu
  27. idonea, imo dicata sit.
  28. V.). Nec maxime strictum esse falis mace numerum, sed plus ejus ee
  29. imonimis plus quam unquam simul in siue usti dedu, vel pessitvel debeat.
  30. d.) Hmo vero gulequid ejus in usum deduritr, illudeo tempore, non, quod
  31. ajunt, ad hunc fnem tenuere, aut ad illum revora (. tunc, ut ad hunc
  32. numero finem) dirigi, sesverius Casu occurrens, tunc M a,
  33. itam decluci.
  34. VI. Jnai vero conditioni omnium illarum rerum, quae revera finali necessi,
  35. tate fiunt, quasi inseparabiliter junita est, etiam illa necessitas ut hujuo,
  36. modi, maae (: e qua fieri possit, illud quod fieri debet,:) tanguam im en
  37. sa abundantia praeparata et practo . Ut ipsa ubivis satis facile etsatis
  38. copiose inveniri possit, quo de illa m usum horam finium, arrim et reti
  39. neri possit, quantum necebse est.
  40. Vd .. Vunde licuerit hancrem comprehendere tali distinctione. Omniu quae adeo
  41. facta sant, facta ed as fines, sed non propter fines.
  42. Explico purima, specie; Innumera vero, copia: facta esse, ut apta
  43. sint vous.
  44. Non autem

Cite

Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d, fol. 2v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068452:0084?run=74