Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 2, fol. 45r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 46v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. sara celsistae putant Medicinam non acquiriratiocinatione, sed solum
  2. a deo inspirari. Palacelsus fuit Agita natione Helvetius, contra eum quabivrtomos
  3. scipsit Erastus in primo Theologica ejus dogmata, in secundo juridica, in tertio medica in
  4. quarto alia quaedam rafutavit. Cabalistae volunt Medicinam princum a deo reve.
  5. latam mox a magistiis traditione propagatam, sed Medici indaei junioes sua sumunt
  6. non ex Eltalistis sed ex graecis et Arabibus inprimis ex Avicenna.
  7. sunt qui Medicinam
  8. petendam censent ex sola experientia et certe homines prigs experiri, deinde sctre coepere,
  9. Aeron Agrigentinus qui vixit tempore Empedodis sectam Empiricorum instituit nteans
  10. deria est seutentia medicorum rationalium
  11. ex quibus maxime Medicinam perfecit Galenus, in scriptis enim ejus multae dantur
  12. pedicuram praeceptis intludi posse.
  13. demonstrationes. Ex Medicis Germanis fere solus Erastus habet demonstrationes in
  14. Meresse est ut Medicus habeat notitiam sanitatis, morborum, et remediorum Nohitia
  15. sanitatis seu status naturalis petenda est ex hysiologicis. Cognitio morbi discitur ex
  16. suis scriptis
  17. semeioticis quibus non tandum utendum est in curatione partculari, sed et in pathologia.
  18. praecipiu autem signum est actio laesa. In morbis prius investiganda sumplonata de inde
  19. causae symplomatum, quas qui novit et causem morbi novit. Ex chysioloficis mosticunda
  20. s
  21. cinusque symptomatis causa proxima. Symplomata penent a noibus interdum ut il causa
  22. proxinia interdum ut a demota. In problematis Aristotelis aliisque ejus scriptit, quam
  23. purimae reperiuntur causae symptomatum. Theo grastus quoque nonnullas sciptis radidit, sed
  24. ea maximam partem perierunt. Hanec Methodum Galenus et alii vocant Elemen
  25. tarem, quia quodvis symptoma est quasi quoddam Elementum Alphabeticum.
  26. paeternaturales sunt
  27. rces sunt res praeternaturales:
  28. Res naturales faciunt ad saitatis essentiam hominis.
  29. sive Grammaticale
  30. contrariae, non naturales sunt medio loco
  31. morbus, causa morbifica ut hunores corrupti, symploma
  32. symptoma Graecis
  33. (upBEBHX Cos. latinis accidens. itaque accidentia sive symplomata erunt, non
  34. tantum quae praeter naturalem, sed et quae secundum naam, sed modo non facirul
  35. ad essentiam, neque eam destinant, et hoec dountur simplomata, ut splendor in cultio;
  36. sed nobis sermo est de his quae praeter naam insunt. Quidam per affectum intelligunt
  37. morbum, per afectionem symploma; Thom. Erastus disputat an unum idemque sit
  38. ApudGrocos Edados esse morbum indicant cibri Gptem
  39. 8. aD ibse est quiddam permaneas ut impetigo, at
  40. quicquid praeter naturam corpori
  41. SiaDE_s et coatos.
  42. inest, et actionem caedit, dicitur morbus, si actionem non laedit dicitur symptoma
  43. 2 Exi idXDCOV.
  44. abos quiddam transiensut tremor.
  45. sudare est symploma, quod tamen non semper provenis a morbo, sed est opus naae sed
  46. a na tura iiritata a causa morbifica: ideo
  47. vomsus qui fit immissis digitis in es, licet sit proter naam, tamen non est sympeoma
  48. Omnis morbus
  49. tunc demum dicitur symploma cum oritur
  50. proprius affectus partis sunt permanentia vitia sive diaDE6E)S
  51. est vitiosa constitutio organorum, inde laedi necesse est actionem, unde jam varia nascunitur
  52. Eudem res potest esse et causa
  53. sthisis
  54. morbi, et symptoma, ut catharrus defluens ex capite, in putmones respectu
  55. symproimata, ut maculaecutis in scorbuto.
  56. Genera sipuplomatum trra nam tria proveniunt a morbo et non plura: actio laesa
  57. vitiqe humorum, et ab his mutata qualitas in partib, solidis. Morbi ipsi propie
  58. sunt in sartibus solidis licet humodsetiam habeaent rationem partium

Cite

Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 2, fol. 45r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068454:0089?run=74