Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 2, fol. 59r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 60v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. in ea fial suffocad, locum ex Hippocite adducit et concludit suffocavem fier
  2. u
  3. obstructione benatum Carosidum. Quod autem 2 Arist. Cap. 3. libui de somm etvigue
  4. uit fieri suffocaionem eo quod humores delapsi per venas jugulares constrinu aut porum seu
  5. meatum per quem fiat respdrat atque ita fieri quas suffocucem Itaque Cae soleimi probat
  6. namsentenliam sed aliter quam par erat, exalicat. Vict enimciucandocunque singur
  7. vel potuila fertur per venas ingulares tunc impediri ascensionem sangisis arteriosi sursum.
  8. qui si non habent liberum motum, non pt non suffocari cor, et pulmo Taborare) cum ex
  9. dextio ventriculo sanguis fluat in arteriam venos ano, neque expellatur, et pulmones
  10. ita repleantur neque instam accipiant refrigeraoem. Hae C sententia bene quidem est
  11. excogitata, sed haec non est Aristotelis mens, ille enim per porum perquem fi–
  12. desprat nou alium intelligit quam largagem. Deinde Aristotelinon ita visum
  13. fuit Cangoinem ex dextro cordis ventirculo deferri in sinistrum. Malatamen Aristotelis
  14. sententia non est, potest enim fieri, ut ob extrescentum arteriarum carotidum
  15. Constringatur largux. Caesalpini autem seblentia in eo laborat, quod si ita con–
  16. tinceret suffocatio tunc pulsus nox posset integer esse, quod tamen in Apoplecticis
  17. observamus. Arajo 6H6a antim illaoritur ob suffocadem quod Hisp. lib. 3 de
  18. morb. festatur. imo ob maxillarum laxationem araioduaroriri m lib. 2.
  19. de ossibus ait quiar carotides prope articuladem maxillarum sunt sivae atque ita in
  20. luxitione oriuntur obstructioes unde abhiletae et luctatores sin maxillas luxare
  21. gelicui possunt sine seusu et motu eum prostermunt. praeterea semper apopcextam
  22. ab humore fiigido fieri postea probaboque Hoc sallem posset opponi. Videmus apoplexiam
  23. desmere in paralysius si autem humorille frigidus sit in venis et artertis quomodo
  24. paralysin inducet verum ego omnino credoat esusmodi obstructione vasorum
  25. paralysui orici posse. essotum enim est partes paralyticas macrescere, neque justum alimentum
  26. e
  27. recipere Et jam Clarisimi Medici demonstrurunt paralysin scorbuticam colicam esse
  28. ab obstructione vasolum. Et ita faciligetiam possumus raoem reddere, cur alterutium
  29. tantum latus parutus si lungatur, quam sidicamus in iffinali medulea vitium residere
  30. At hactenus de loco affedto
  31. juxla venas eriim corpus nostrum magis est bifidum.
  32. Causa autem id omne potest esse quod vasa obstruit. Hoc omnium optime et saepissime pituitu
  33. facere potest quod nom ita pridem etiam Galenus professus est, licet non ita pridem alio
  34. daliam conati sint afferre causam. Piluila bri autem maxime hoc malum efficere, inde
  35. patet quod enes Apoplexiae sunt obnoxu, piturtosi autem isti quod sanquinem habent
  36. refrigeratum, qui facillime in pituitam mutatur. Item qui catharro bbnoxi; facile apoplectici
  37. tertio his qui apoplexia moriuntur magna copia pituito ex naribus efflnis, cujus ei egregia
  38. exemda habet platerus com. 1. pract. Scherbio tamen et Hofmanuo aliter versum fuit
  39. idique propterhas causas, quod si apoplecticis vena secetur, liberentur, deinde quod appaceat
  40. is qui apoplexia moriuntur maguam sangoinis copiamex prarbus efflnere
  41. sed respendeo aenosectione non tantum sansvinem purum extrahi, sedespiturtosum
  42. et praesentim revellitur a corde quod gravabat deiide pilnitae effluxus ex naribus
  43. frequentur quam sanquinis. quod rubent, et quod iubicundi sunt oculi, non semper
  44. i fanguine, nam contingit et strangulatis Causae generantes pilhitam quae
  45. Apoplextam inducat variaae scunt. possunt erim hocefficere omnia illa quae
  46. pituilam subito dissolvere valent. sic si quis cui caput pitnita oppletum
  47. soli se exponait, pituitu colliquabitur calore solis et perifsit ita apoplexia
  48. quod et fieri poterio siidem in quovis loco calido diu debineatur. An vero a sola
  49. pdtuita driatur intertum est videmus enim eos qui niminum venerim dediti suntt
  50. apoplexia corripi et mori tputo tamen id fieri, quia inde corpus refrigeratur
  51. unde multum piluitae superest piluitu enim est crudus humor non mutatus in sunquivem
  52. olet caput reddi frigiorum ex venere, e cum tamen jam tum sit fiigidissima
  53. aus colpouis, hine vererei cacha noso capite. Anstosino s. degen an. C)

Cite

Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 2, fol. 59r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068454:0117?run=74