Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 2, fol. 61r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 62v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. et ideo est Erastus quod inscitum hic praetendit, et nescit quae sit cerebri aistitutio in
  2. convulsione laborantibis. Notum est quod sacultas motrix seccundum silosueos vel est
  3. exappetitu seustivo vel ravis. Sed sonsitivus non est, quia uod appetitnu est jucundum
  4. motus autem qual sivi maximos pariant dolores
  5. troximam Erasto soltentiam
  6. amplectitur seunertus qui comnnssionem promatiae a naturali faculgate exu
  7. pultrice fieri crdit quae deinde voluntatem etiam et rationem in consensum rarat
  8. et nullam obaticemravem adducit,s notum est enim facultatem exputticem
  9. pertinere adpotentiam vegetativam, et dicendum hc est fieri a facultate naturas.
  10. aut seusefiva naturali non fit, alioqui cum omumi excretione excremenforum oujumta
  11. Cet convulsio in omni eruim expussioie est irritatio qdam. praeterea illa irritur
  12. habet locum in expultrice fit cum sensum, si igitur convulsio fieret ab initive
  13. ad
  14. expursionis sensitive func in omnivulnere fieret convulsio ibi enim videmus quaidis
  15. matim aliquid expellere Et demum quid causae est curpotrus convulsio abitritabe
  16. expultricis, quam horor, aut rigor aut palpitatio fiere. Horum enim affectuum causam
  17. dicunt esse orritadem expulticis, sed illiaffectus non aliter fiunt quam in iis
  18. qui sensum habent conjunctum Male etiam ex Atrasto hoc addint facultatem rialem
  19. abst
  20. a naturali rapi in consensum, nos egim probabile fecimus nihil ab animali facultate,
  21. fieri in uulsione, Aristoteles sintentiam suamde convulsione proponit lib. 2.
  22. mebor cap. 8 ubi agit de ferraemotu. Et dicit ab eadem causa terraemotum.
  23. feri a qua convulsiofiat prout res ipsa variat. Verba ejus haecsunt. Quantam
  24. autem habeat splritus virtutem non solum ex iis quae in aere fiunt oportet speculari
  25. sed et in corporibus animalium, letani enim et convassione mrotus sunt spiritus
  26. tantum autem robur habent, ut multi simul tentantes vi Requeant tenere
  27. eo quod non possunt superare motum aegrotantium. Flatus ergo seu spiritum in
  28. causa esse putat. Alibi de hac re non agit. Eadem forte fuit Theophrasti sententia
  29. sed liberquem de ea conscripsit, periit profitetur idem autor libri deflatibus
  30. at et Erasistratus, qui este Gatemo statuit convulsionem fieri popeeo spiitum
  31. impactum in Musculos superiore seculohane sententiam in lucem revocavit (aesalpinus
  32. lib 2 quot. Med. 16. et in speculo Hippocinticae Medicino. Rondeletius
  33. quoque his astipulatur in lib. Il. methodi medendi ubi agit de paraly si dicit
  34. vel a pituita vel a flatu in Musculis convulsionem fieri..
  35. uaeritu
  36. quvo ab iminitione nimia a pungantibus, aut sanguinis evacuaioe facta soriatu
  37. tam subita convulsio. Primum videmus in levissima purgaone flatus oriri, itaque
  38. purgaves illae validae prumores nostros conturbant ita ut modum aerelcisiae defaecari
  39. eos videamus, ubi multas bullas, plurimumque aeris inesse videmus. praeterea ninus
  40. ervanato corpore natura vacui impatiens per curus potos valide adse aerem
  41. trahit, qui cunulatus convulsionem excitat, et adjubat primam causam. Hoc
  42. facilius apparet ex Arist problematibus, ubi red dit causam cur post ex eretam
  43. crtuam toto corpore solemus perrhorrescere nempe cumnatum non possit pati
  44. vacuum post envssionem etirina aliquae frigidi aeris in vesicam succedere
  45. et horiorem causari. Neque mirum est ex repletione tantos posse oriri flatus,
  46. solet enim lanta humorum fermentar interdum ee in corpore, si nimisa
  47. e
  48. lopia ccrevisiae, vel vini ingeratur, ut protrudatur sanguis ex naribus
  49. auribus, imo interdum pintestina in alvum. Et quod mirantum, lestatur
  50. . Wolfiu, continisse aliquando hommi crapula laboranti ut culis ejus exterior
  51. ust ar ejuste obidumerit, ex ptrusione humdrum duenera intendum

Cite

Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 2, fol. 61r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068454:0121?run=74