Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 2, fol. 71r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 72v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. sum mraestantia sequitur Auditus. Omnis doctima percipitur auditur
  2. qquae animalia non possunt undere sunt indocilia, ut ait ehist. lib itphy
  3. possunt enim discerquae sub visum cadunt, sed non disciplinas. Apes ajunt
  4. non audiie, sed contro versum. Linnitu examen pt congregari, au vero sonoan
  5. vero motu aeris dubium. Verisimilius tamen audire ea qui hombilo regis exeitantur
  6. ad laborem, qui alias frustra a natura institum esset peries soni ut coloramana
  7. res pt species de se projicere infinitas. species de novo exritare alias specres prima
  8. Mecies videtur fieri fractioe aeris. Ut albedo ad parietem ita song ad aerem, neque
  9. eumi sonus est aer sed ejus affectio Ad motum aeris movetur sonus ut ad motum parietis altedis
  10. Quidam putant sonum esse corpereum quid, quia flante vento fertur longius. Multae
  11. aures audiunt eunde honumi, non nahersed specie. Ut paries imaginere sui
  12. conspicuam, non excitat ubique sed in speculo, ita aer fractus excitat soni stertem
  13. in loco ubi Echo. Eet seci unago in speculo una aliam exitat, ita Echo una aliam
  14. haec causa Echus repesitae: Mediumnon habet soamililorem vel sonum, sed
  15. olum speciem ejus. Ut oculus hominis instar speculi ita auris est insteros
  16. echus (+ utrumque falsum +) ut species e propimquo distinctior, sic et soni imo si
  17. se
  18. olori
  19. sono lerga obvertimus non benc audimus. sonus tamen non est permanens ut
  20. se
  21. colores quia aeris fractio non durat. Habemus fragnentum elegans Aristotelis
  22. a
  23. inscriptum de audibilibus.In auribus debet posse extitari, mingo soni, necesse est ut
  24. in aure sit aer, et quidem qui facile possit frangi. Ner amium nostrarum
  25. ita) eptus est ossibus, ut frangatur facile, multae enim corvenae sunt in auribus nostris,
  26. quae possunt promovere fractionem aeris. de inde etim durissimum os petrosum adest.
  27. sint in oculo naa nembranam praefixit quae est instar corum, eodem modo in
  28. auribus primio formavit tatem membranam, quae respondet corneae membranae, ad
  29. hanc membranam allisa species peretrate frangitur in aure aer sicut autem
  30. sonus pervenit ad illam membranam, talis reperitur in ame. Unde qualis color
  31. recipitur in cornea membranta, talis et in humore crystallinom. Aures respondent
  32. patrebis. In intermedio spatio non datur songus, alioqui essent plures soni quia ois
  33. sonui debe audiri posse per se. Excitatur idem sonus in auribus eodem modo
  34. quo fit, si quis testudinem plecto tangat, et aliam habeat appositam
  35. andi et quon carmen idem in ista quieta si modo fides eodem ouodo tensae
  36. fuerint. Vitia instrumentorum auditus pariunt surditatem, aut auditus diminutionem
  37. eut eirem in auidiendo seu axakccIr, q in a sensa requiritur
  38. tum ut species in instrumento percipiatur, tum ut deferatur, ad sensum communem
  39. Nec reterlper aervos an per vasa. quia per nervos deferuntur speries hinc illis
  40. obstractis impeditur via ad sensum communem unde scrditas caeditur auditio
  41. itaque non tantum vitio cerebri sed etm cordis quod est sedes seusus communis, quia in
  42. syncope exsomno etiam auditus est laesus. In aure debent duo fieri, Echo, et ejus transtad
  43. ad sensum communem. Echo non sufficit ad auditum, ut secculum non sufficit ad visum
  44. ervus aesus impediet quo minus fiat Echo in aure. Etsi aerem Aristoreles vocarit
  45. connatum non ideo putavit manere aundem semper. sicul sanguis dicitur connatus
  46. nec amen idem manet (eodem modo calidum innatum 1) qui tubas valide
  47. inflant, iis interdum rumpitur tympanum dum ois aer qui in capite est efflatur,
  48. et natua non patiens vacuum vult ut aer externus in ejus loca succedat,
  49. ando tanifestus etiam porus datur in capite ad aurem quod patet inde, quod quando
  50. seitanus male audimus, narm oseitando attrinrimus aerem simul et aer valide
  51. attrahitur sursum in meatus aurium. si vitium in acere congenito sit viriatur
  52. anritus s panue sit aeus n aice qu prenitan roro, unde sveias
  53. Sym pcomA
  54. Aud
  55. eus
  56. cui respon
  57. det aer
  58. intra
  59. aurem

Cite

Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 2, fol. 71r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068454:0141?run=74