Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 3, 1, fol. 22r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 21v); this page is its right half.
The machine reads it as
- tendat Munculiqui sphincteres dicuntur constituunt non habent tuta
- necesse est alternative contrahi et laxari. Si alternter antagonsta accipit majorem
- hulgo dicunt ut inspiratio fit per certos musculos sese contrahantes sic et expiravem
- fieri Et quidem nulgo hos nominant Muscutos intercostates sxteriores qui exporaivi
- anserviant sicut exseriores insprravi. Advocant etiam tangulare, solro-
- lunbum et nonnullos abdominis, E istimo autem eqo odhnariam illam et
- Meetus voluntam fiunt, dumper voluntater nostram concitatur major spirituum
- confagit, diaragiga non Et musculum autagonistam ideo ob perpetuum influxum
- se perpetur movet sensibititer. Quia inspiratorii musculi validiores sunt Expiratorim
- spirituum inflaxum tunc arbituda nostro acceleratur put retardata respiratio
- tum enim vehementioris se contrahunt renituntur debilios res, et sut
- sere ut in bglance antequam quies sit in uno lafere. In respiratione hon etiam
- egunstas tates an, ventu cglo, Intestinis vesica. Ubi perpetuo se movent et contrahunt
- iibrae, nisi vi aliena dilatentur. Autagonista laeditur in multis affectibus, tatis
- tun fit cum oseu mulsenti unius part; ssunt laesi, tunc alteri perficunil suum motus
- et quem vocamus spasmum cynicum, ubi os trahimus in alteram partem, et
- et dilatations
- autiuxue in unum masculum, quas digito alteram tancem juves. dum ergo
- antagonistae ab una parte debiliores sunt altengativi siuut motus contractionis
- placido respiagoe exarratione fierisine oxe omntum illom musculorum sed
- tamen reluotentibus Musculis. Diaspagmalis situs ordivarius qualis consrcitum
- in foltu ante respriationem et et in mortuis, talis est, at convexasui parte
- resprciat putmonem. Ab hoc situ deducitur tam se contrahil en cuspirare
- Reliqui inspriatoris igusenti qui costas sursum trahunt, postquam a sua
- remisere costa sponte pelabuntur, ut vivemus matuo ammatifier
- Nen tamen diffiteor si valde vrolenta sit exscirag videri etiam musculos
- abedominis obliquos videlicet qui ad costas interiores aligati sunt, ad illos temb
- deorsum linhendas cocurrere. Hoc patent ex situ, item sernatatione et nisu
- vehementi Communter recepta est opimo intervores intercostates etivim
- sexorre expirgo. sid cntem est situs pteriorum et exterioru hoc est utrinque
- sun costis alligati, quamvis etram ruciatim sese interfecent nihilo minus
- tamentrabenteundem situm quomodo ergo trabentes tundem situm non movent
- Nec est conveniensprudentio natura ut ad
- thibcierit paris robriis musculos, plevatio
- puto ergo tam exterires qui intenores eo
- ces en ergo frustra positus intercosto liam
- eande reculm colliganti
- costas levandus et deprimendas a
- se lepciatim intersecantium verum costam Respondeo non poterat aliter agere
- ee pressiofit sua sponte
- ratura. Nam costauus cevatio non requirebat breves mmuscutos, sed spatca
- abfolle et poctus dicdare
- costarum sunt brevia, ut dieo non six longo mescula locus nisi fiant obliqui
- illa longiores sunt, et fortius etiv trahunt. cumpoum ergo oblique paherent,
- ar musculorius obliquorum contrarium
- ita jam duo musculi obliqui facigul motum rectum et quidem
- jam necesse enat ut adhuc unmm
- fortiorem quamqui a recto Wtusciulo potera expectari, quaeitem
- tam qual vi puliones moveantur. Averrioes et secratores birbumit pulponi
- propliam vim Mitricem peripatetici motum polmonis a cordededucunt
- Alis nihit aliud considerant in allimone qua aptitudure aerem accipiendi
- ut in vesica vel sacio cui sententiaeet ego apcedo. Averivit asententim est
- improbabilis plane sura nulla in nampne fibrcti necessania utique ad contractionem
- dilatationem Experrentia constat esante Moraciee diacspugmalis motu
- ignitas laesa sib
- In aurinali aliquo facias in una parte notibile foramen perretlans in thoracis cavitatem
- cessare pulmone imo si tum pectoris
- oudebis ab ea pante cessare motum putmona si in utioue parte laler, facias
- utrobius cessabit. Hoc sigitur posito continuo thorac, motu ponitur, sub lato
- follitur motus pulinonum, sleve sit vulmus res nron succedit, quia tum per membranas
- pectoris imo ab ipsa pulmonum substatitia id vulnus clauditur Apint nonnuler
- in Tpoaere vulueribus penetrantibus observari pulmonem ipsam ex paluere
- nsrementu erumpere, et ita tunc non cessare pulmondem mottum. Quando
- nempe contingit hoc necesse est vulnus sit factum cum insprratanimalosdeoque
- quia in inspiratione ft pulmo extenditur non eomomento cessat a Motu
- Sed exera prorumpoti quod si contingat farle quid eteam fieri ii Exciratione
- Phorax compriunt quoque pulmone
- non aliter inquit vir quidam doctus
- funcutit hoc modo. Compressus undique in expircoe
- ut ille deinde elabatur, qua stramenus est
- digitos darum diductos elabividemus,
- exittre. non ponce sua sed compressione digitorum sic pulmo quoque
- quamspongiam, manibus compressam per
- thoralis impletur pectore dilatato at follis Arist. de partibus
- pulmonum motus inqui principium a corde habere plerique ita exponunt, dum
- capor cordis augetar ex delitro centiiculo per vas arteriosum putmones ad
- distendere hinc necessario simul dilatari bronchia
- quo in cavitates deinde mec subeat, ne detur vacuum, inde totts fhoraret
- digis ragma sed abent exilicare quod silt brondijoruc
- dubrones pervenire eosus
- dilatatio calido influente. itud quidem concipi pt aerem itroncriis dilatatum
- brondria attollere, sed quis inde cuetus vaciir Et quidem concessi bropchia a caore
- attolli, et dilatari
- expandi, quod alii me coacedunt quidem nam dicunt injecto calido liquore
- in arteriam pulmonatem nullam videri expansionem, in brunchiis. sed et si haec
- taret sententia tunc quoties est cordis systote freret inspirat, et isa punstis ret
- fatsissimum est. Et quomodo res fieret
- in liniis animalibus quibus exunquesfere putimones, et paucissimae venulae. in morientibus
- respirationes convenirent numero, quod
- observatum defiscente jam pulsus ladinc fierirespirare
- imo observalum animalia
- condeevulso adhuc repporasse, raterem est aliquis cordis et pulmonum consensus, it quibus
- celer pulsus etiam celeriter respirant, nempeot inflaxum sangornis fervidiorem in
- amusculosst draspagma
- tens des ub uo cus lo pecas cer ttus sutateo
Cite
Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 3, 1, fol. 22r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068455:0043?run=74