Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 3, fol. -
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- (6) magis hut erratur in aliems rejciendis quam in propriis
- asserenum.
- es facile conjungi ponunt probarique potiora momenta utri-
- usque partis; abstinendo a quibusdam excessibus, quos multi
- ejusdem partis non probant.
- 3.67) (a) Recte additur: facile. Nam alioqui putem, nihil
- esse provero tenendum, quod objectionibus prematur, quibus
- responderi non possit. Quo enim, quaeso, jure aliquid procerto demonstratoque
- admittimuis, nisi quia argumentis, quibus firmatur, respon-
- dere non porsumus. Qvo ergo jure stabilitur affirmativa, eo stabilietur
- eo et negativa. Ut autem simul hoc pro affirmatione
- et negatione contingat, vix fiet, nisi apud hominem valde
- imbecillem, qui alternabit sententiis, ut neptus ille et
- jocularis in Comoedia judex. Secus tamen se hes habet, cum
- utrinque verisimilibus argumentis certatur, quae saepe in
- aequilibrio esse videntur, cum desit nobis statera ratio
- num.
- 362) (a) Deus et si independens, agit tamen secundum re-
- rum naturas. Absoluti dominii pro despotismo accepti
- idea falsa est et Deo indigna, si nempe ultra summae poteu
- liae attributum ad jus extendatur: tanquam jus esset
- in potentia, veluti Poeta Tragicus ait: jus est in armus.
- Sane apud Deum, quod libet, licet: sed illi non libet
- nisi sapienter, juste sancte agere.
- ) objectiones insolubiles veritati opponi non possunt.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 3, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068464:0201?run=74