Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 4, 8b, fol. 5v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half.
The machine reads it as
- furculam pertingit: fentia parc illa, qua atalo ad plantam iusuve pedit
- descendit. Videre igitur quam sapisrime
- communiter que licet, implenirquae
- mortatium, acpraertim iis, qui compresca, et quasi compacta membra habin
- figuram esce quodammodo quadratam; quam certe perfectam, et aquilatera
- in prima hominie formatione affectasse mater. Natiera, atque adeo eocpresois
- videtur, ventrum in inguine constituens, hominemque saque largum; ac
- longum efsinges. Slovem enim illa partes, quibua universi corporis longita
- dot dirtisequitur, pariter in brachiie cotensis cum thorare reperiuntur. Id
- veno qua ratione fiat, quantam posrum, breviter
- ab humenic forinsecur percubitum ad primam
- Renstringo. Sienim, sive
- dagitorum juncturam
- sive ab axiltis intrinsecur ad palma, et digitorum confinium descendam
- dincto calculo ter faciei longitudinem. coeplebimus: Spatium veno digitoram
- utniasque manuc semel faciem continaebit: ita quidem, ut brachio ambo
- manusque simul longitudine sua septiet faciem reddant. jam veno lalitudo coo
- nic qua ab uno numeno ad alterum sumitur, tanta est, quanta faciet ipra
- bis sumpta; ut hac quidem ratione brachia coctensa justum illud spatium conficiuit
- quod a vertice capitia ad plantam usque pedis et
- Reliquum nunc est, ut qua ratione in altera illa, longitudine magit proc ena
- magreque perfecta, qua perpaucorum hominum ecta decem particulares mensu
- re repeniantur, tradam: Quare nunc nova mensana hominem subjiciamui
- Prima illa decem partium a vertice capitia ad eatnemum nunum describu
- tur: Secunda a naribus ad principium pectoris: Gertia hinc ad extrema
- thonacem recta linea, ubi furculam infernam dicimus:
- Quarta ad umbilicum
- pentingit: Quinta deinde ad inguen, ubi centnum, modiumque corponis locan
- salet. Reliqua quinque partes per coxas, et enuna deincepe justis spatii
- comprehensa et descripsae sunt. Verum enim vero non solum faciem, quemao
- modum jam fuse commonstravi, sed illud quoque spatium, quod a cubito
- ad extremum medii digiti percurrit, totius corporie; urta et exacta mensum
- este potent.
- uemadmodum tnec aequales in facie partes dinotinaimur; ita quoque
- dacuimus, neiquum corpur tret aequalee interse divisiomee admittere,
- illam nimirum medii corponis illam semorie, et tertiam afine coxarum ad pedes
- asque. Atqui hanc ipsam trium partium divisiomem in medio corpore nota
- ne itenum licet: spatiumque, quod a pube ad umbilicum; de inde quod
- hinc ad manvillac. Portea quod inde ad colli principium extenditur aquali
- Porpontione contineni. Spatium praterca, quod inter mamillas, velut term
- noc quordam intercluditur, frontie circumferentia mensuratur: Quonc veno
- in congitudinem sriplicata dorsum exacta dimensione aequat. Quemad modum
- etiam faciei spatium nodiee, sive etiam deciec sumptum, totiuc corpo
- ric pnoceritatem: ita quoque frontie altitudo novies, decierve accepta
- longitudinem dorsi absolvit. Suxerciliis semicirculus duplicatie scapularum
- totunditatem comprehendit: pari omnino rationes qua crreulgs per concuvi
- tatem oculum ambiene, penipheniam axcillarum describit.
- Grontem quisquis inspicit, eam sita eminentem invenenit, parte media
- planam, Catenibus circularem, superne linea, qua intriangulari figura
- terminatur divisam, transuefim vanio linearum concursu velut anatam;
- habere dextrum, habere sinistrum, habene promontoria. Ecce univensam
- hanc posituram illa parte corporis, quae gula subent, non obscune exprestam
- habes, q quidemjactum.
- Thorax igitur egregie undigue finitus, et limitatus est, à jugulo ad xixhoide
- cartilaginem, et diaphragma coctensus, ita ut a clavicula para superion
- nitum capiat, in diaphragmate finem; pare autem antenior osse stermo
- portenior vertebrie doisi, deutra et sinistra duodecim cortis tanuuam
- ermitibus circumscmipta ert. Forma autem pulcheriima inter partet
- corparie excellit. Seinde capacisrima ert, fortisrima, aliquantum prota
- beranc.,
- et quasi
Cite
Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 4, 8b, fol. 5v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068489:0010?run=74