Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 15r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14v); this page is its right half.
The machine reads it as
- de quantitate motus, sed et determinatione. Et determi-
- natio ipsa corporis moti, seu ipse progrediendi nisus suam
- habet quantitatem, quae facilius minui quam ad nihilum
- id est quietem redigi, et facilius (id est minore oppositione)
- sisti prossuo et reduci ad quietem, quam in regressum seumo-
- tum contrarium mutari potest, quemadmodum proxime ani-
- maduertimus itaque licet motus motui ingenere contra-
- rius non sit, tamen obstat motus praesens praesenti con
- cuerentis; seu progressus progressui contrario; quando-
- quidem maiore mutatione, maioreque, ut ostendimus
- oppositione opus est adminuendum progressum, quam
- ad eundem plane tollendum et transformandum in
- requessum. Perinde autem mihi sese habere videtur
- Cartesii ratiocinatio, ac sequuis argutari vellet, cum
- duo corpora sibi obstant nunquam debere frangi et
- in partes dissilire, sed semper flectere sese atque ac
- commodare sibi mutuo sulas figuras; quia scilicet
- materia distinguitur afigura, nec materia materiae, sed
- figura figurae contraria est; et quantitas materiae seruari
- in corpore potest, mutata figuca, atque hinc proinde
- magnitudine ejusdem corporis nunquam imminuta
- figuram solam mutari debere condludat. Si consideras-
- set Cartesius corpus omne incurrens in aliud antequam
- reflectatur, a progressu suo remittere deinde sisti, actum
- demum reflecti, atque ita non per sattum sed per
- gradus ab vna determinatione ad oppositam transire
- alias nobis motuum regulas constituisset. Sciendum
- errim est omne corpus ut cunque duoum, flexibile
- aliquomolo et elasticum esse ad instac pilae ventom-
- flatae, quae vel ipsam et illapsa in pauimentum, vel la-
- pillum in se illapsum excipiens, cedit normihil, donec
- im-
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 15r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068502:0101?run=74