Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4d, fol. 3v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. quanguam nonideo negare ausim Carresium in eadem incidere potuiose desuo
  2. Negat in epestorio, Vletam sibi Lectum. SedeShoma Harrurt ange Labros Ana-
  3. fiticos posthumos anno ib 31 ediros uidisse multiurre dubitant uoqueadeo magnus eob eo
  4. rum consensus cum calculo Geometriae Cartesianae. Sane Harriotus aequationem jam ni-
  5. hiots aequalem posuit , hinc derivauit quomodo oriatur aequatio ese multiplicarione radi-
  6. cum se invicem, & quomodo radicum auctione diminutione multiplicatione aut divisione vari–
  7. ari aequatio possit, e quomodo proinde natura 3 Constitutione aequationum e radicum agnosci queat.
  8. exterminorum habitudine. Itaque narrat ceteberrimus Wallisius Robeovallium qui mi-
  9. ratus erat un de Cartesioin mentem venisset palmarium illud aeguationem ponere aequalem
  10. nihiei, ad instar unius quantitatis, ostenso sibi a Com. de Carendisk Pibro Flariori eaclamas-
  11. serie l’à veu, il l’a Veu, uidit, uidit. Reductionem quadrato qua draticae aequationis ad cubicam
  12. superiora jam saeculo invenit Ludouicus Ferrarius cujusuitam reliquit Cardanus ejus familiaris
  13. D’enique fuit Cartesius, ut a viris doctis dudum notatum est, 8 ea epistolis nimium
  14. quantum apparet, immodicus contemtoraliorum; t famae cupiditate ab artificiis non abstinena, quae
  15. parum generosa uideri possunt
  16. atque hoc proffecto non dico animo obtrectanti viro quem mirifice estimo, sed
  17. eo consieio ut suum cuique tribuatur nec unus omnium Laudes absorbeat. justissimum-
  18. enim est ut inventoribus suus Ronos constet, ne sublatis uirtutum praemiis praeceara faciendi
  19. studium refrigescat; _ vellem ego propositionum aut Dogmatum, quae majoris momenti sunt
  20. authores semper memorari, eseempeo Mathematieorum, qui Dythagorae Platonis Y Archimedis
  21. Euceidis s Apoelonii, V Nicomedis Dinostrati Y tot aliorum merita singueatim perpetu
  22. mentione recognos cunt
  23. Optarim etiam viros insignes spem inanem arripiendae tyrannidis in imperio
  24. Dhilosophuco deponere, 8 sectae condendae ambitionem exeuere, unde inepta partium studia X,
  25. Sella Litteraria vanissima nasci solente magnoscientiae Y pretio si temporis detrimento
  26. Non distinguntur apud Geometrao Cuc lidei Archimed ei aut Apolloniani: Omnium eadem sec.
  27. ta est, sequi aperientem se undecunque veritatem. ne que unquam quisquam orietur, qui
  28. totum sibi uindicabit parrimonium eruditionis, aut qui genus humanum ingenio superadite
  29. omnes praestingnet stellas enortus ut aetherius soe. Kegamus Carresium,
  30. Laudemus etlam imo adtremur: sed non ideo reliquos negliga mus, apud quos mucta Y-
  31. magna eatant quae Cartesius non animaduertit.
  32. altqud egregium es nouum, ameris Cartesianis profertur, non magis quam ametis dirio
  33. foteres, non ingenii sane defectu sed urtio sectae: ut imaginatio una melodia nmis occupata
  34. aegre ad aliam eanendam convertitur, qui tritam a et eri uiam insistit raro in noua incidit.
  35. hoc persiringentem) accam Longe esse Concholidis D simierum, quam spiralio nacuvam mac
  36. aliorumque emphaticorum, e sentamentum elegans circa genes in salio: in multio-
  37. aliio etiam ubi non assentior, ipsum PhilosopRandi specimen minifice placet, vsane
  38. uive pagina apudipsum occurrit, unde non utiee aliquid e nouum duodb, iaque in
  39. Nihil magio profectui scientiarum odstat quam nimium et seruile in Dhilosophia
  40. studium raer rapa ppacorecor, neque acram magis ob causam fieri arbitror, quod raro-
  41. :ita qui uni autori insuevere, mancipla sunt doctoris sn, quasi usu capta, aegreque animum
  42. ad aeiquid noui & diversi attoeeunt cumtamen constet nonalia re magis increment un ac-
  43. cepisse scientias, quam varietate it inerum qu’ae in veritate investiganda divevoi iniere
  44. Subjiciam nonnulla, quae mitrinter cogitata, Cartesio ipsi debita, in primio Lau-
  45. danda uidentur. In eometricis (ut hinc ororars recle docuit (pose. Soverum tamensobiter
  46. adeoque in uniersum tot esse radices, quot dimensiones aequationis. Comparatio agnationum,
  47. intangentium prodlemationo imuiono duus esseradices aequaleo. proprietares, quad
  48. modo, sed dimaginarias seu impossibiles inutiliter considerari + aeguationes soeuere,
  49. chicet ab aliis nonnen pata, ab ipsotamen promota est egregie. Pulchoe quoq3 notavia
  50. invenit, AFC perbolet Luipoedod danrium actiorum ad uoum cacoptruum dcost=
  51. tricum; Reoria gralia egregiae sunt. In Metap hysuis argumenta scepticorum ad bo-
  52. num usum praeclare traduocit. In 2. hysicis agnouit materiae partes aliquas actu sub-
  53. diuidi sine fine, motum seu oci murationem et se alcquium deecatiuum. Debetur ipsi-
  54. Vorticum aveteribus caeptorum distinctior explicatio ad P hilosophiam Gilberti Magne-
  55. ticam applicatio. Tentamentum praciarum circa aestum mario. Explicatio Tridis-
  56. Ris referendis sum parcior

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4d, fol. 3v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068505:0006?run=74