Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 6v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Ad C AP. VII. de Entis speciebus
- sibi
- 1 Dubitaet obiicit autor Ens non esse genus
- substantiae et accidentis. Quia differentia
- quae contrahit Ens ad altemtium es etiam
- est Ens. Respondet hoc non nocere, nam eodem
- modo Accidens esse vel absolutum vel respectivum
- et tamen etiam absolutitatem esse accidens.
- Ego dixerim nec absolutitatem esse accidens.
- nec subsistentiam esse Ens; sed talia esse
- veritates. Alioqui multipli cabuntur Entia praeter
- necessitatem. Et pari jure dabitur Ertitas erit
- Ens. et dabitur etiam Entitatitas, et sic in infinitum
- Multis disputat. de Univoeo et Analogo,
- sed himmorari operae pretium non est
- (2) proponit divisionem Entis in complex
- Agit de
- risiu complexum et complexum, et complexum
- in per se et per accidens. incomplexum
- n
- ut hocuo, complexum per se ut animal rationale,
- complexum per accidens ut homo doctus.
- Sed hae divisiones revera Terminorum sunt
- non rerum. Horno doctus non est alius a cicerone,
- vel aliquo alio de quo intelligitur, nec animal
- rationale differt ab homine, nisi mod expressione
- (3) Negat substantias incorporeas, et
- vult tantum esse subtilioris vel crassioris
- naturae. Itaque etiam deum videtur corporeum
- facere. Unde intelligi potest, quam niser sit
- dens quam ille confingit. disputat etiam
- deo ine accidentia inesse. quia etiam attributa
- sint accidentia. sed unitas, sapientia,
- bonitas, non magis sunt accidentia Dei, quam
- capacitas maxima inter aequiper isoperimetra
- est accidens circuli; atnon omnis aaffectio est accidens
- e objicit etiam deo attribui modum,
- quod minus est quam accidens. Sed si per modum
- intelligit modificationem, non attribuitur Deo, quia
- est immutabilis. a ron Modus essentialis est sine
- imperfectione, decreta dei non sunt modifiationes
- cum sint aeterna. Actiones dei nnullam in deo
- riutationem seu passionem continent, sed in rebus
- quae nutantur
- (4) Rrdicule Deo tribuit corpus gloriosum
- ut beats, quia 1. joh. IH. 2. dici videatur
- nos fore similes deo. sed similitudo illa qualiscunque
- in immunicate a peccatis porienda est. Et
- oculis corporeis videri deum contradictio est, nisi deo
- colares el tribaatur corpus radios emittens vel
- repercutiens, quae absurda esse in suprema substantia
- (5) dif Adducit loca veterum, qui statuunt
- quis non videt.
- angelos habere corpora. ed non ideo negant illi
- Mentes in angelis esse incorporeas, quemadmodum non
- negant Mentem nostram icorpoream esse esse.
- in corpore versetur. Ridicale etiam allegat
- Angelos in extremo judicio tubis esse usuros. quae ipsius est
- est imaginandi crassities
- velu subsistentia
- sit etiam Ens.
- seu nihil alindedicere
- quam AEns sutsistere
- Accideris esse absolitum
- quia deum visuri simus
- deulis corporers, et qualis
- (0) lodes vis
- Accidens
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 6v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068517:0012?run=74