Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 38v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. ad Physicam; vel vim Causatisam, et sic ad Logicam releganda.
  2. Ubi nota Metaphysicos potentiam univocam quam vocant (nam
  3. aequivocam ipsi ab agro Metaphysico exulare jubent) duplicem
  4. statuere Aotivam et Passivam. Illam Deo tribuunt in gradu e-
  5. minenti, quem propterea etiam actum ipsum, eumque purum imo
  6. purissimum (quamvis inepte) vocare solent. Hanc Deo tribuere vel
  7. ex
  8. le blasphemiam clamitant. Dupliciter autem dividunt potentiam
  9. passivam, a in eam quae est ad utram que contradictionis partem
  10. Quocant potentiam contradictionis, illamque tribuunt omnibus
  11. rebus corraptibilibus. Vet ad unam tantam contradictionis partem
  12. et hanc gribuunt Angelis et coelo. +I. In naturalem et obe-
  13. dientialem. Et hanc vel divinae virtuti, vel potentiae artificis sub
  14. fectam. Naturalem iterum duplicem faciunt, substantialem et acci,
  15. dentatem. Et utramque remotam vel proximam. Pos, si potentia
  16. passiva accipiatur pro potentia mutanai voluntatem, tum statu-
  17. imus illam in Deo esse, imo etiamsi pro quavis patiendi potentia
  18. illam accipias, potest vim Deus noster pati a (proh dolor) sapissi
  19. me patitur injurias maledictiones, abusum sanctissimi nominis sui
  20. dec. Si vero talem potentiam passivam intelligat, quae impotentiam
  21. importet aut causa mutabilitatis essentiae Divinae esse possit, tum
  22. negamus, illam in Deum cadere. Deinae nullam dari potentiam sub,
  23. stantialem dicimus. Omnis enim potentia accidens est, sive sit sub
  24. stantiarum sive accidentium, et quia accedens est, recte quoque
  25. accidentalis dicitur. Aliud praeterea est, quando Ens dicitur actus
  26. vel potentia; et aliud, quando Ens distinguitur, in Ens actu et po-
  27. tentia. Illa distinctio totam Entis latitudinem non exhaurit, dantur
  28. enimEntia, quae nec Actus nec potentiae sunt. Haec vitiosa est et
  29. falsa. Omne enim Ens actu est, quod vero non actu sed potentia tan-
  30. tum est inter non Entia tantisper merito censetur, donec actualem
  31. nanciscatur existentiam. Dicitur quidem etiam Materia Ens poten
  32. tia, ut supra quoque monuimus, sed longe alio sensu, cum Ens potentia
  33. in hac loguutione, nihil aliud sit quam ens perfectibile, id est, quod
  34. alterius
  35. ia
  36. ni
  37. n
  38. et
  39. ic
  40. m
  41. et

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 38v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068517:0092?run=74