Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 40v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. sive illam Porphyrii Cap. 1. Instit. Veros erai deuice
  2. condid tiorcor kai cracsceortuor ad crder er W
  3. esi Kd Tygoes peror sive illam Rami, quae tamen eodem reci–
  4. dit matueris, qui essentiale genus totum suis partibus finit.
  5. e
  6. II. Luicquid per differentias contrahitur ad sua inferiora, dequs
  7. illis essentialiter praedicatur, illud genus est. Ens per differenti
  8. as contrahitur ad sua inferiora, deque illis essenti aliter praedicatus
  9. Ee. Inguiunt: Ens non posse univoce despeciebus suis ppraedi-
  10. cari, et propterea non posse esse genus. Se. Falsum est Ens non
  11. dici univoce desuis speciebus. Ut aliquid sit genus univocum
  12. sufficit, ut sit conceptus universalis multis inferioribus essen-
  13. sialiter communis. Aliter sentiunt alii, qui genus univocum
  14. definiunt, quod essentiam suam arqualiter communicat suis
  15. speciebus, genus analogicum, quod huic magis alteri minu
  16. competit, unde a nonnullis vocat genus d’eres, ab
  17. aliis genus xos er. Luanguam sunt qui discrimen statuunt
  18. inter genus seu commune ad unum, et inter genus analogicum.
  19. Is)
  20. Ilud vocant, quod multis convenit respectu unius primarii
  21. Et sio volunt Ers dioi de substantia et accidentibus, quod ex illo
  22. rum opinione haeo ab illa et propter illam Entia dicuntur. Ho–
  23. l
  24. appellant, quod multis analogia quadam commune est. Sic
  25. mincipium dicunt de fonte, cirde puncto, principe et aliis dic
  26. Verum sententiae hujus Patroni analogum prestius accipiunt
  27. quod si generaliore usurpatur significatione, commune neos
  28. Er kai aleros, et analogum recte dixeris. Haec obiter. Sed
  29. II largiamur ex abundanti illud esse genus univocum, quod ex
  30. aequo competit suis speciebus. Est enim Ens quod essentiam habet:
  31. hoc ex aequo dicitur de Ente rationis et de Ente reali, aq de ac-
  32. idente et de Substantia. Et si rem ex re considerare voluerimus,
  33. omne genus, in natura est et univocum, nec datur analogicum
  34. Luod

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 40v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068517:0096?run=74