Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Chemie und Alchemie LH 37, 6, fol. 16v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The same scan as fol. 14r (00068535:0029), where its text is given.

The machine reads it as

  1. 22 Mair 1676
  2. Monf. Toinard me dit que Ms. Trichet du fresne luy dit qu’ily a e que 50 litires veritablement
  3. nages. Il luy en avoit promis la liste. Ant. Angustin des Medculles en Espagnot en estoit un
  4. quoyque on l’ait en italien, encor plus ample. Mons. Toinar luy a fait avoir celuy la a laragosse
  5. hons. Jornard a connu Boisle due, dont on fair courir exor des Mss. grand Athée. il y avoit un autre nommé
  6. des Barrcaux. Boisledus disoit premier homme du siecle, par cequ’il estoit né le premor jour de l’annéc 1600.
  7. deux scoles de perntres, l’école les Lombaris, comme ritien, Rubens. Charges de Coloris. l’école des Romaiis exacts en dessen a
  8. je que dit Mons quenel. Hannibal sa quelque chose de tous deux
  9. le lure de Bodin Ms. est verm de laBibliotheque de Mous de Même, originairement
  10. Pere lable a lafui ee sa syntaxe Necque proposoit une pea miverselle farre dela Latine un peu abregée;
  11. Mons. Hardys estoit dans une Biblictheque un jour dans la rue S. Jaques avec quelques autres on y parloit du
  12. ture de tribus impostoribus. Mors. Hardus dit que lakeme Christine ne l’avoiti jamnis pu trouuer ainsi qu’il y
  13. avoir de l’apparence qu’il n’avoit pas esté imprime. Un estranger au sorter de la s’afpliqua a Mons. Hardus
  14. et suy dit, mons si nous venez demain aux Angustins à X heures je n’y trouvios et se vous donnerois
  15. la lre le linre que vous deses n’avoir jamais esté imprime; à condition que vous me le rendrez le
  16. lendamani a pareille heure. C’estoit un in 4, il paroissoit commeles liures imprimés a Racovre. il y
  17. C’estoit un dialoque entre un chrestien, juif et Ture il favorisoit fort les .Mons Tonand trouna un jour
  18. dans la Gazette d’Angleterre 1652. ces mots: on fait iy grande inquisition coutre ceux qui
  19. oujest
  20. ont traduit le Cale chismus Racoviensis er le liure de Tribus impostoribus. Cela confirme la relate e
  21. au
  22. lions. Hardis.
  23. Ontropup tid smgsise ee Mlas. Toriand qeil eua durs le cMs. à in Darois dus ls possi on campendseri e quiest en ’autes.
  24. sepuis que ques ioiurs
  25. la peyrere auteur des preadanittes, est morts on dit même qu’assez mal.
  26. M. Bellerore quoyque gentichome c’est mis a regenter, et apresent il inspigne et prend pensionnardes rue dutemple, tont proche du
  27. temple à la sayesse.
  28. Balbutientes, lisfeludo, sunt tantum literae Y. S. +. caeterae, ut c. X, eac tantum patenus continent,. Apid Anglos est sonu
  29. naturalis, ut in voce mouth, os. opus haberet nota.
  30. Tauto perfectior redditur meus, quanto ad omnia aptius redditur corpus.
  31. Ens cui omnia competunt attributa affirmativa possibile esse, ostendi forte primus. Htinc porro sequitur ipsum ex istere
  32. nam et existentia est attribulum affirmativum caeterum omnia attributa affirmativa non aliter compatibieia
  33. demonstro, quam absoluta pura et ollimitata. Nam si limitibus modificentur, non sunt affirmativa, sed negativa
  34. uodummodo. Absoluta autem Existentia est aeternitas sive necessitas. Htinc statim sequitur ipsum non tentum
  35. existere sed et necessario existere. Porro tale Eus esse unicum manifestum est. Nam duo villimitata si numero
  36. dlifferant, etiam specie different quia different arte. E recte DiThomas substartias a materia separates
  37. qualis Deus est solus, statuit si plures essent, specie differre.
  38. L. nunc liquidum ut in perit. hinc perillem nuna sinrum, nc in fusit, unde fusselier
  39. Mons. l’Abbé Galloys love Cavalcanti Italien della Retorica, qui abien parté des passions
  40. Omne theorema generale, debet esse facile inventu et demonstratu, si naturali via inveniatur. Item omne theoqem
  41. quod demonstratur vel invenitur enumeratione casuum, videtur demonstrati posse generaliter sine casuum mentione
  42. item omnis proprietas invento proprio subjecto ex Rami praecepto reducta ad KaDOAS Ccoror, videtur
  43. semper per meras convertibiles proppositiones posse demonstrari.
  44. Si quis in ea haeresi ut sit, ut petet Deum posse, etiam quae anobis impossibilia demonstrantur; cum ita convertam,
  45. age inquam amice, non de rebus et, veritate; sed verbis et emuntiationibus loquamur, cum non tantum in ore et scriptis, sed et mente
  46. verba esse soleant. An mecum convenis, ut verborum tuorum significationes explices, item, ut sumta semel significatione constantem
  47. utaris; hoc posito statim ostendum tibi, non posse te dicere, v.g. ter tria facere decem, id est bis quinque, quin vocabulis alider
  48. quam convenisti utaris. Nulla ergo propositir enutiatione ejusmodi uti debes, (ne in mente quidem) nisi velis simul idem
  49. er ejus oppositum dicere, quod est verborum usum tollere, nam si quidvis ita mulla erit ventas, et quid vis aeque dicere
  50. licebit. verborum ergo usus ex pacto in eo consistit, ut vocabulorum certa significatione assignata nunquam de is
  51. enuntiemus quod cum ea significatione pugnet, alioqui inter loquendum ludimus frustraque loquimur, cum nohinus intelli
  52. certaque regula astringi. Hoc pacto ergo t propositio enuntiationes illas profligubo. Jam potestatem
  53. tatio
  54. tibi do, si potes, sine verbis notisve cogitandi tales pro positiones, si modo possis, inquam. Ego vero
  55. enuntiatium
  56. scio te non posse. Hoc enim verarum tantum propositionum proprium est, ut signis exui possint; caeteras sine signis nemo intelliget
  57. adeoque ne poterit qui vel formare poterit, quod cum ex pacto q rejectum sit, sequitur in hominis qui mecum
  58. necessara colloquio pacta inire, et postea pacto stare velit, mente propositiones, falsam nanquam fore cum assensu
  59. veras fore. Unde patet quantus sit utque caracterum, cum his solis possibile sit hominem utcunque pertinacem, modo necessaria
  60. colloquio pacta ineuntem servantemque convinei.
  61. mons. Forlin
  62. homme habile et universel. Chymiste, philosophe. il fait quelques fois des prefaces au commeurement
  63. des limes, celle qui est a’en devant les entretiens de hons. Rohautt est de luy: il a composé une philosophie assez
  64. ample, preste à estre imprimée. Mesieurs perrier me donneront sa connoissance
  65. Caltesta ceseurtadis n aisse quanteitus dobrection strate Per, e restes,
  66. 18 Martii 1676.
  67. Messicurs pert
  68. le
  69. 18 Mons. Fagon est edeimi de Mad. de Montessar, C’est untres habile homme. C’est luy, qui a este avec
  70. Mons. le duc d Magne, et Mad. Scarron, aux eaux deha reige. nons
  71. an ard in Royal. il abcrit une letere
  72. chons. Adriano Nicosanti italieu, habile homme, en chysie et on Astrologie. Il dit qu’on peut volabiliser les
  73. se les sels fixes en les mestant avec 3 fois autant de sel volatile; et en au contraige fixer par la les sels volutils
  74. poterius pondle jas des certaines plantes et met tremper dedans d’autres peautes comme dans le jus de
  75. M Soncy, ou de Caltha, melbre, Centanrium majus, imperatorin, tolmentilla ce la exabe les vertus. Un anry de Mons.
  76. Bocione à Buxelles luy avoit communique une eau bezoerdiuus sur le vveme fondement, qu’il avoit vegligé mais ayant
  77. trouve cecys dans poteriy il en a en regret.
  78. Mons. Boccone me donnera la connoissame de Mons. Sanguien.
  79. quan che
  80. dqui dit quam cx
  81. perfectionué le Microscope de beaucoup ent sorte, qu’on peut voir même le changement qui arrivent chaque jour dans
  82. l’accivissement des plantes, et distinguer les figmres des parties grossieres de l’air. C’est beaucoup.
  83. GoeYFs mira vis in cane foeta viva dissecta. Nam si coram ipsa filium laedis, latrat, vociferatur, sin illum ori
  84. illius admoves, propui doloris oblita sitet atque magna pietore lambit quod mirandum spectaculum saepius se in publicis
  85. theatris ostendisse scribit optimus ille Analomicus Realdus Columbus de re anatomica libro 14.
  86. Quod aliquando boni et jusi cogitatio deliberantibus nobis ad appetirum vercendum non satis valida est, ejus rei causa est, quod
  87. confusam tantam racinus rmaum eo tempore tem thcormatum de vero bono perceptionem; id est meminerum
  88. forte nos ea demonst isse alias sed non habeamus nunc praeentem in eorum animo demonstrationem; unde fit ut praesens
  89. voluptatis aut doloris sensus nos abripiat, et attentionem hotram alio avertat, cum sit heorematum ide honesto potu
  90. in nobis eo tempore recitatio quaedam quam cognitio. itaque utile est theoremat aumnorum demonstrationem
  91. ultinia usque prodactam, semper habere in animo praesentem ut facile succurrat, tum vero infallibiliter vincemque agnoscem
  92. emim ac sentiemus verum bonum; cum alioqui tantum imemoriae nostrae crevamus, nos aliquando sensisse memoranti.
  93. Discrimen librorum, qui ex tempore scribuntur, et qui sunt fructus meditationis longae. quando scilicet multa in unum
  94. congesta reperiuntur, quae quae non farile in mentem venirent, signum est libri post multam meditationem scrippi
  95. Nulla voluntas sine ratione. Cum dicitur tel est Rostre plaisir. sit pro rativne voluntes. Non hoc exprimitum
  96. qubenti pro ratione esse voluntatem; sed sub volu perinde est, ac si dicere, voluntas mea sit ratio vestra tame
  97. si on prouve que l’it qu’an poe la plus plus grande étendue pessible est immobil, comme pecroy; il s’en foit qu’ly anne
  98. tametsi ratio nea sit vobis ignota
  99. Nun tundem video possibilium non s existentium sive quae nec sunt nec fuere nec erunt, nullum
  100. etendue immobile
  101. esse numerum, sive multitudinem, quia ipsamet positione sive per accidens impossibilia sunt.
  102. posito spatium seu vatuum habere partes, dum scilicet i partes vacuas et plenas, variarum figurarum
  103. a corporibus dividitur sequitur spatium ipsum continuo mutari, id est nasci et interire. Esse totum sive Ens
  104. per acciders: continuo mutur. et aliud, atque aliud fieri. mutatis scilicet partibus, et extinctis, a liisque
  105. subnatis.
  106. sed est aliquid in spatio, quod manet inter mutationes, id vero aeternum est,
  107. neque aliud est, quam ipsa immensitas DEI, quod omnes; ab attributum scilicet unum atque indivisibile
  108. simul et immensum. Num Cujus spatium est M consequentia tantum ut proprietas Essentiae.
  109. Demonstrari facile potest materiam ipsam perpetuo extingui sive aliam atque aliam fieri.
  110. Eodem modo ostendi potest, et mentem continue mutari, excepto eo quod Divinum est in nobis seu
  111. quod extrinsecus adgenit, prorsus ut in spatio, est aliquid divinum, iosa immenditas Dei, ita in mente
  112. est divinum quiddam, quod Aristoteles vocabat intellectum agentem, et hoc idem est cum omniscientia Dei
  113. quemadmodum id quod in spatio divinum atque aeternum est, idem est cum Dei immensitat, et id
  114. quod in m d corpore d sive ente mobili divinum atque aternum est, idem est cum
  115. Dei omnipotentia; et id quod in tempore est divinum idem est cum aeternitate Unum attributum
  116. mire servit ad alterum declarandum; nam aeternitas quiddam ipdivisibile est, est enim existendi
  117. necessitas, quae non exprimit sucessionem durationem, divisibilitatem,
  118. Eodem modo, omnipraesentia
  119. seu ubiquitas non est divisibilis, quemadmodum spatium; et omnipotentia non est subjecta variationi
  120. quemadmodum
  121. mobilitas corporum formae.
  122. (verte,
  123. Liquida agitantur in omnes partes, per accidens, eo ipso quia liquida sunt, id est separationi partium
  124. circa centeamnet
  125. inc
  126. ituum
  127. posita aatura Liquidi, sed ex ea seguituo
  128. rosito ceterno motorem
  129. sum Si Mens aliquid certam habens relationem ad uteriae portionem, tunc dicendum est cur in hanc et non adjacentes omnes se
  130. ostendat extendat, seu cur aliquod corpus, non omne ad eam pertineat eodem modo. Sonamus certam aliquam pertionem esse materiae non interrupta
  131. vacuo undique cinctami dicamus adeam pertinere, ut habent suam quandam mentem; vel ideo quia haec portio ub omni alia sejuncta est. Ponam, erg
  132. jam ab alia portione contingi Materiae portione ac velut insula in spatio Vacuo natante attingi: a sequetur ex solo atractu coalescere in
  133. unum has duas montes, quia vacuum nullum interjectum est, unde sequetur d utriusque cogitationes confundi, et utramque simul et hanc it illam se
  134. meminisse, quod fortasse nec fieri pot est. Sin putas soto hoc contactu fieri novam mentem, ob novum factum corpus, licendum erit priores
  135. duas inderiisse, quia et duo corpora illa interiore: in sui dicas servari, extincto licet corpore, protecto tot erunt mentes in quolibet corpore, quot in eo
  136. assignabilia sunt puncta, quod est impossibile, quia punctorumque numerus nullus consequentia facile patet. Quodenim de hoc modo dividendi novum
  137. totum in partes scilicet, dii potest, dici poteris de omnibus. itaque necesse est novam fieri mentem, prioribus extinctis; scilicet quae non
  138. habeat sensum identitatis, cum priore. Quod Ego esse puto contra cogitationis naturam. Past terquam quod hoc modo nullo negotio
  139. minimisque de causis mutarentur mentes, et alias planeque prioribus incohaerentes nanciscerentur cogitationes, quod toto vitae tempore minimo ext
  140. cimur. N cum ergo aliunde mihi constet esse aliquam materiae portionem solidam, et infrangibilem (neque enim utta tena
  141. in primis originibus admitti potest, ut facile demonstrari posse arbitror, sequitur oc nihil ca cumque praeterea connenio ex sola
  142. paniia es nom esiami equ el. .s saris alti astersum intiquro sepitu aucito cositati am ad sam suraartaem, et jup sim cns
  143. erion

Cite

Leibniz-Handschriften zur Chemie und Alchemie LH 37, 6, fol. 16v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068535:0034?run=74