Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 7, fol. 2r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
The machine reads it as
- tionibus, (quae duo a se invicem independentia et
- aque originaria judico) adman ab ipsis scepticis sunt est
- inclelcata qui apparentias a se admitti fatebantur, itaque
- nullum hic EuHa agnosco. Et illud: cogito ergo sum
- quemadmodum et delect dejectionem, invertorum, inter
- phaleras ad populum numero. Scilicet callide cartesius
- pilas quasdam plebajis ingemis objicere voluit, quibus luderent.
- magnum atque interim magnum aliquid, sibi nacti sibi
- viderentur, ut pueri in nuce aut fabat. At Sed viros
- altioribus pares his crepundiis inmorari inter publica damna
- censeo, mallemque Cartesium profectui ingeniorum, quam
- acmbitioni suae consuluisse.
- Recte reprehensus est sartesius quod inter
- veritates quas rejiciendas censebat, etiam eas collocavit
- initio
- q quarum oppositum ipli contradictionem implicare
- constat. Nam ut experimenta interna sunt pncipia
- fundamentum omnium veritatum facti, ita principium
- contradictionis est principium omnium veritatum rationis
- eoque sublato omnis tollitur dubi ratibcinatio, neque quicquam
- e vel de Deo vel de ulla alia re colligere licet. itaque
- foustra hoc seponuatur dum eaque nihil fuit absurdius quam asserere
- afferere mothimaticas veritales non posse certo sciri nisi
- praecognito DEO, et miter esse qui vagis Adeo ut aliqui
- qui cartesii acumen norunt nescio quid lvicaevi artificii
- hic suspicentur. pudet me seculi virorum actorum quod tabbus sibi
- seculi
- Quam multis praecognitis
- qui sibi talibus illudi patit
- sed bene habeit quod vindices non desunt ut pliquando
- Fali
- posteritati omnes in praestante Huetio ne aliquando
- posteritati ineptiisse videamur. ceriterium
- quod ait p. 55. Veritatis pricipinu nihil aliud
- esse quam visionem id joco ut alii forte facere
- qa
- quibus hoc videri posset principium iscenae eorum, adeos
- ertineas, quas Galli vocant visionnaire. Intelligit
- scilicet quicquid conscientia, nostra nobis
- sed
- rgso
- novo evidentia
- eoiden distitat et
- fice
- verum esse.
- oium habere
- novo opus esse censeo, cuius enim sua somnia manifesta videntur.
- ilaque de quo quale tatem sit, alibi dictum est. Itaque
- principium illud toties decantatum, quicquid clare
- distincteque percipio verum est, nobis parum prodest, quamdia
- indicia
- non satis exhibentur criteria clari et distincti cuilibet sua
- somnia admodum manifesta videntur. Veras notas alibi
- explicuimus. Malebranchius fassus est nullam se habere
- ideam Mentis et cogitationis, quam caeteri Cartesiani sibi habere
- videntur. De corporis quoque idea res multis minime confecta videtur
- Si Euclides, voluisset beneficio visionis seu evidentiae jactata opinione
- contentus esse voluisset, multa assumsisset sine demonstratione
- non s magna scientiae jactura, cujus ille naturam melius intellexit
- ponnulli
- quam qui Cartesiana ista placita quam auttis videtur
- omnium de quibus
- dubitare licet
- itaque vix a visa
- mihi temperare
- possum, cum video
- optimu vilum
- hoc divina nescio
- qua consilia, divi–
- nam facinus hic
- sibi videre
- videri. Sed
- justius a risu ad
- dolorem versus
- criterium hoc
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 7, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068567:0003?run=74