Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 10, fol. 12r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.90.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. Videndam an non phaenomenedum omnicdae corporis Magnetici majori
  2. ad
  3. explicari concipien do ipsum. constare ex multis corporibus magneticis exiguis; quorum quodibet
  4. 2
  5. tamquod tangit
  6. et
  7. mnied
  8. eti videmus
  9. habeat vim anemandi vicinum sub rtatus emagnetem ammare ferrum, et unum jam animatum
  10. posse rursus aliud quod tangit animare
  11. e
  12. contact
  13. eca adnibi autem urium qua e
  14. uem quam quod
  15. non tangit seu mediate (uti videmus magnetum animare ferrum interposita alterius ferri;
  16. itaque si ponamus tria magnetia a b, c, dicendum erit unum quodque jam esse magneticum seu qui
  17. matum, et tamen unum quodque et ab alio animari, nempe a ammari tam a b imediate, quam a c me
  18. diate, adeoque minus quam a b per se. Per se inquam nam b duplici modo agit in a, tam per se quam
  19. ex E. Ed quemadmodum a animatur ex b et C, ita C animatur ex b et a. Ex his autem patet
  20. sit
  21. bo etsi ex se aeque m magneticum, quam a vel c, tamen ob situm ex aliis magis qui
  22. mari quam a et c, quia exhris ambobus ammatur b immediate cum a vel c ex uno tantum hume
  23. orate ex alio vero mediate animentur. Considerandum porro erit ea que ad latus aliorum pocita
  24. sunt eorum contactu vel mediato vel immediato non ita bene animar, ac si sese tangant directe
  25. seu
  26. seu polis amicis. Minus etiam animari, inter quae aliud quam magneticum seu heterogencum quiddam
  27. interponitur. Et experimentis utiliter stabilietur tum quanto debilior fiat virtus animandi ob medietatem
  28. meugneticam, tum etiam ob maq medietatem non magneticam, seu quibus legibus magnein dis
  29. manueticum in distans operetur; a postremo discrimen obliquitatii. seu si duo magnetica
  30. ita sita non sint, ut polos amicos puncta amica sibi odvertant, quomodo ambo si possint, vel
  31. alteruter, si alter non possit, se disponat, videndum si acus variis figuris praedita variis suis
  32. punctii tangatur, ubi an semper punctum contactus sit polus, et quis ei meridianus. Quid si acu tungatur
  33. in un puncto aliquo rectilinea tangatur in puncto aliqua non medio neque exacte medio, neque extremo,
  34. quid si acus inaequalis crassitiei. An polus punctum ext definietur punctum extremum maximet
  35. uniando fortitudinis. Aa tur poli opposite sempro An id semper habebit directionem acus,
  36. tac duo poli oppositi cadant in rectam directionis
  37. abc
  38. 000

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 10, fol. 12r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068570:0023?run=74