Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 1a, fol. 2r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. (+ tates modos stalvorpandi nemo exhuvet in sermone, iss. spectandi +)
  2. est habitus: Naturalis inclinatio nones habitus Nutumlis castitas est natutati
  3. inglinatio Eponullatidelitas est naturalis aestitat
  4. datur praeterea modus
  5. ratiocinandi quatuor termenis syllonsmo (nisi constructionem mules) non inelu
  6. bendis. Quando nempecx subj ecto propositiou meniversalis assamitur Terminus novus Actionem
  7. vel passionem subicti denotans, quae inde quoque eraedicato competere pudvatur. V. g. Recta ratio est a, dex
  8. Errosqui rectam Tehonem contemnit, contemait aliquio quod est ad Eo. potest tamen mulata
  9. stinctura verbisque inctudi hoc modo. Recta ratio est adeo recta ratio contemtaabalus
  10. e
  11. resta
  12. Conge
  13. prior tamen modus enuntiandit
  14. clajor. Hinc et persissimum quod Medius terminas non ine rediatur in conclusionem, nec ex.
  15. pascio. Ergo recta ratio Contemta at alis est a Deo
  16. toto nec exparte Hid enim tolus ingreditur et tamen optimam semper spondeo fore hanc
  17. formam? polcus debebant dixisse subjectum vel praedicatum conclusionis nunquam est
  18. Medius Terminus. Ista rabivematio saepe combinatur cum rationino syllogistrco
  19. v. 9. Christus non resurrexe pex hypothesi adversarious) Ergo nos quirredimas in Taristum
  20. credeurus in eum qui non resurrext. Jam assumta hac conclusione iooro perfigulam
  21. ouartam Nos quicredimus in phustum in eum credimus qui non resorrexit quicunque in
  22. segm credit qui non resuorexit ille Et fidem vanam. Ergo nos qui credimus in Chastum
  23. haberuns fidem, vanamiHaec paulina datie cynalivest
  24. de Meitale atiocinatroc per transsumtiorit sit quando ex propositione
  25. ujus subjectum vel praedicatum constat ex termini adaequate oppositis, assumitur unus oppositor
  26. et de labjecto vel praedicato non disjuncto secundum principia oppositionis terminorum conjunertur
  27. quod si uloue opposclorum vel singuli negantur, negatur etiam ipse erminus, cujus erant onemora
  28. aervedentia et sic audit diteruma vulgo dividetur in despimnribam et Copulativam, sed sopulatiam
  29. illa semper est dispunctiva Hic syslonisinus nullius est figurae et modi sed sui juris. Conclusio
  30. hic non necessario sequitur partemm debitiorem. Potest quoque dan spllogisimus Traussumtivus qualgr
  31. temmnorum f quatur strmpositionum imo pluriam. Diteruma locum invenit quando ex duo
  32. llara t indabia subjecti refutatur ejusdem Connexpocum praedicato et vice verct
  33. No-
  34. Notandum et contra doctrinam bulgarem, quod inductio aeque paratu clusionem parti-
  35. calarem quam universalem.
  36. utilis ventas.) Certa est vel ostensiva
  37. quae immedialo sensim icinfesta vel demonstrativa. Et haec enuntintiva vel ralivernati
  38. descitas est vel certa vel probabilis s. Ennuliationon
  39. Taliocinativa est hypothetice vel absolate certa. veritas ostensuo est pircipum demon
  40. pieucae veritates pradita sunt demonstrativae, plures protabiles ostensiva magis est
  41. foulgo proprias. Veritas est probabilis quando ex pluribis sensionibus de eor quadam
  42. apsa sensibus ragd obvra, in qua tamen illae sensiones omnes venianti ta concludimus
  43. strationis
  44. ruob
  45. lam sausem haud di exceptione majorem ex stimemus
  46. ulliam suppothrobabilis est fermendutica, ubi glines sensiones sunt vocabula et phraset,
  47. veritas autem
  48. cause communis est, mens autoris.
  49. Historica, ubi seniomis phaevomena sunt plurium autorum
  50. polutica , ubi plures sexsiones sunt actines
  51. causa est character seu tempperamentum: thysica ub, sensivres sunt speciusta dicta esceriouu
  52. testimonia conspirantia, causa est ipsa, veritas
  53. ausa est causa qulico 46 nomenorum
  54. etam futuroram datur probabit las gabictamem
  55. mm causa sed f eotus sunt 1) probabiliias non est confundenda cum unda possibilitate,
  56. 1
  57. in probabilitate explaribus unum; in demonstrat
  58. ex uno plura. Cum duae oppositae probabiles, fit protabilitas Ambigna. Major
  59. cum fuco oratorio, cum lusu ingenri.
  60. probabilitas retulat minchem, si distrimensit valde conspicuum alioqui vix
  61. determinari et ubi major aut minor vulgo probablitis paria facis cum
  62. etasse extra iagantium optrobabilitas non quaertenda opinimnabus sed indipsa re. ita
  63. dtoteles protabiledixit uod videtur odnibus aut pluribo, aut sistientionit Qui primus
  64. aliquio probabiledir (e systemat muuano, definitione Arstitelica uti non potuit.
  65. Falsilas est quod Cum (piterio Generali, nempe sensione pugnat estque vel demonstrativa
  66. male
  67. det probabilis quae potest dico vendissimititudo cujus tot speciesq vol verstatis
  68. Falsitates eo verbis
  69. e huc non spectant ut fath alia aequovocationis Ancisiboraa, Accentus, Accidentas a decto
  70. ecundum quid ad dictum puplicier, compositionis divisionis
  71. Logica practica consistit in Meditatine savendum tiae praejuditium autoritatis
  72. cujus fons unitandi libido, et praejudperum praecipotantiae spppssons ilgpatientra
  73. Meditattio synthetrea procedit
  74. a sensionibus Ex sentione formanda definitio ex definiti conceptibus oppositis divitiones
  75. opus cognitione sui, et sensionibus seu experienlla
  76. hinc immedialae affirmationes et nemones sen AAxivmata unde conclisiones per conversiones
  77. oppositiones, qualuor guras vuligices aecto nostras. Quae libet conclusio rursus dat conversionam
  78. et oppositionem. Addatur modus perteranssuntionem hunc myriades conclasioum sed
  79. pleraeque sunt neeligendae eligeno eroo quae irrori con oppositae, et quae utiles Ha Aerum tractando
  80. priores hinc salena meditativim
  81. in Methodo Anatus sica a conclusione
  82. regadimur adprincipra donec incidimus in sensiones
  83. ne
  84. ad propotibue
  85. an
  86. sidendum n A conclasione cendendu
  87. latis proposit unus saltem novus videndum ocupetne locum subjecti am
  88. si praeccicati locum olhnet, propositio erit
  89. et ex quo temlino t petitus,
  90. cegikme convertenda, ut
  91. cortiatur locum subi ecti, Tum versus vidend, hoviis ille terminus an ex subjecro
  92. praedicat
  93. propet anst fenda aatales an prorretio aertis iseita At petieus si descreenitu

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 1a, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068572:0003?run=74