Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 8, fol. 23v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

1. numeros termini qui est praedicatum medis.
2. termini in aliquae praemissarum, sumemus pro
3. arbitrio observata tantum regsi. e ut
4. scilicet duo numeri ejusdem termini, quorum
5. unus afficitur nota +, alter noca nullum
6. habeant communem divisorem. Hoc facto
7. Numeri medii termini assumantur
8. secundum relationem qua habere debent ad
9. numeros praedicati Quod semper facile esse
10. patebit experienti. . jam transcamus
11. ad propositionem in qua Medius terminus est
12. est subjectum, et quoniam praedicatum, et quia
13. ejus numeri jam habentur (pr praecedentam propositionem
14. postientum subjectum) ideo superest
15. tantum ut reli esius qui superest exiremi termini qui superest, id est
16. in qua fuit
17. id est ejus qui subjectum est ubi medius est
18. praedicatum), mes secundum relationem ad
19. numeros praedisati ejus, nempe medii, quam
20. propositionis pujus forma praescribit assumamus-
21. Hoc enim posito st constitutisque numeris
22. characteristicis quemadmodum praemissae
23. exigunt, sponte sua inle exurget in inde exurgent indicia indubitabilia
24. appar inde resultibite exurget signa hujusmodi numerorum
25. numeris
26. indubstatilia in extremorum terminorum quibus statim pateat
27. Numegis, an in conclusione secundum qualitatem
28. ill
29. quantitatem ac situm praescriptum conjungi in termini conjungi possint
30. rgumlatio
31. postunt.
32. : omnis sapiens est, pius
33. quidam fapicus est fortunatus)
34. Ergo quidam fortunatus est pius.
35. quaeritur an conanda vi formae. Hoc ita
36. exantinabimus qe qua quaeritur in vi formae
37. conclurat Primum terminus qui in
38. A Consequentiis simplicibus in quibus duo
39. tantum sunt termini transeo, ad compositas
40. V
41. consequentias Triterminas seu syllogismos salegoricos
42. sed tunc paulo, majore cura opus est ad
43. numeros terminorum apte assumendos.
44. quia idem lerminus cmujor scilicet
45. et minor nempe medius utrique praemisse
46. in est, adeaque intriusque reguli s et ideo numeri
47. ejus characteristici e utriusque praemissa regulis
48. accommodaqui possunt debent. Quod ut ficit
49. primum ipse medius accommodetur uni eotremorum
50. Major scilicet. vel minori termino, sed alter extremus
51. ds postea, acconomodetur ipsi accommodetur
52. sempenfa ubi notandum seuper
53. praestare praedi subjectum accommodare
54. et
55. praedicato quam contra, ut ex regulis superioribus
56. consideranti constabit. itaque si qua sit proponta praemissa
57. in qua Medius terminus sit praedicatum ab ea subjectum, ab ea
58. medius praedicati ejus proarbiliio numeris pro arbitrio
59. assumtis s accondmodentur numeti subjecti seu medii termini;
60. incipiatur
61. inventis jam ita medio termini numetis, his
62. numere alterius termini
63. lic
64. in altera praemissa etiam
65. nccommodentur. Habitis jam Majoris at Aliinoris
66. terminis numeris pharacteristicis, facile apparebit
67. an ertu inter se regem servent, quam Conclusionis forma praescribit,
68. il estiam conclusio vi fordae ex praemists daucatur
69. per regulas praecedentes
70. pro propositionis qualitate
71. aut quantitate
72. e ut haec numenorum asscimtio facilius
73. ut certas quasdam regulas praescribam
74. a

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 8, fol. 23v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068621:0046?run=74