Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3, fol. 24r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 23v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. Jea petrus est doctus cum tohanne, pierre est docte avec jean
  2. quasi esset petrus est doctus cum Johannes, non est enim opus casu, cum vis ejus jam
  3. contineatur in particula cum. Latine: petrus est doctus ut et Johannes. itaque
  4. ut linqua panticulari transferatur aliquid in universalem, mutentur casus
  5. vel flexiones in particulas ita ut solo nominativo possenit esse oeeti vel
  6. l’aminatione principali possimus esse contenti. Et particulae quaeratur significatio
  7. ut ratiocinatio ex characteribus procedat, debent esse quidam characteres
  8. sive expressio per linguam generalem.
  9. qui significant aliquid alteri substitui posse, item aliu qui significant inverti
  10. posse totam dispositionem, et similes. verbi gratia petrus est doctus ut et
  11. Johannes debet ipsum uet et itu esse formatum, ut signi inde olligi possit
  12. Inversi posse, seu posse Johannem substitui pro petro e contra in hacipsa propositione.
  13. differuntque enim multum particulae quae dicunt utcunque in alia quavis oratione
  14. substitutionem posse fieri, et quae dicunt eam posse fieri in illa ipsa oratione proposita
  15. adhibere voces ut omnes
  16. tatm
  17. distenquendi characteres serviles a radicalibus
  18. consequentiae q quae institui possunt, ex ipsis. verbis vel characteribus
  19. egantur, verbi gratia. sao David est pater Johamiis Ergo salomon
  20. atirli
  21. est filius davidis. Haec consequentia ex latinae his vocabulis ex nisi resolvantur
  22. in alia aequipollentia demonstrari non potest. in linqua generali debet
  23. ex vocabulorum analysi in suas literas demonstrari posse.
  24. Itaque si centroversia
  25. quaecunque nascatur, tantumque placeat eam utrinque eam hujus linguae
  26. verbis exprimere, controversia statim calculo poterit definiri. Et sciendum est
  27. tanto perfectiones esse characteres, quanto magis sunt X0 (axKZIS ita
  28. ut omnes consequentiae inde ducipossint. Exempligratia perfectior est characteristica
  29. numerorum bimalis, quam dedecimalis vel alia quae cunque, quia in bimali
  30. omnia demonstrari possunt quae de numeris asseruntur, in decimali vero non item.
  31. seque enim ex charactere de ternari; et novenarii demonstrari potest tertria
  32. esse novem, quod in bimalibus omnino fit. nam in bimalibus ter est 11 et 9 est 1001
  33. Ergo 3 in 3 facit 9.
  34. psolandum autem est linguam hanc esse judicem controversiarum, sed tantum
  35. jam 11 in 11 facit 100)
  36. in naturalibus non vero in revelatis, quae in no ossut quia Termini mysteriorum
  37. i0or
  38. Theologit revelatae non possunt recipere analysin istam, alioqui perfecte intelligerentur,
  39. nec ullum in illis esset mysterium. Et quoties vocabula communia ex vecessitate
  40. quadam transferuntur ad revelata, alium quendam induunt sensum eminentiorem
  41. itaque qui termini combinari possint secundum GHoC cobr. EY, 4, Vorscor
  42. o 1)co Ecclesiae judicio relinquendum est, non ex usitalis definitionibus
  43. paracteres debent nobis indicare quando et quomodo locum habere
  44. possunt transpositiones, omissiones, additiones, et (u ex substitutiones, quae
  45. ve significat etiam
  46. characteribusque ducendum.
  47. sunt compositae ex omissione et additione.
  48. A et qu. B. coincidere seu mutuo sibi substitu; posse. Sidi sidicas
  49. A eoB sibi mutuo substitu,
  50. est B. significat B ubique substitur posse pro A.
  51. homo est item quod si dicas A est idem quod B. sensus est
  52. posse. Terminus semper intelligetur universaliter nisi adjiciaturmodificatio
  53. uanquam possit et censeri quasi Ellipsis To otanis.
  54. si characteres quoslibet motirer sibe effabiles, sive non, faciliora multa
  55. essent, liceret enim characterum partes variis lineolis connectere quia simul in
  56. erarta visuntur, cum soni sint aliquid suecessivund eranescant, et ideo sonus
  57. prior ad posteriorem referri non queat, nisi aliquid in se habeat simile priori
  58. respondens ei quod fuit in priore. Itaque errat dalganus qui putas aeque
  59. facile esse Linguam, et characterem Mutum comminisci. Itaque
  60. non abhorreo, e a tentando primum Maractere. Hoc enim perfecti
  61. vunde sole ad luquiro lietet proptos faratus

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3, fol. 24r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068647:0047?run=74