Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3, fol. 24r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 23v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Jea petrus est doctus cum tohanne, pierre est docte avec jean
- quasi esset petrus est doctus cum Johannes, non est enim opus casu, cum vis ejus jam
- contineatur in particula cum. Latine: petrus est doctus ut et Johannes. itaque
- ut linqua panticulari transferatur aliquid in universalem, mutentur casus
- vel flexiones in particulas ita ut solo nominativo possenit esse oeeti vel
- l’aminatione principali possimus esse contenti. Et particulae quaeratur significatio
- ut ratiocinatio ex characteribus procedat, debent esse quidam characteres
- sive expressio per linguam generalem.
- qui significant aliquid alteri substitui posse, item aliu qui significant inverti
- posse totam dispositionem, et similes. verbi gratia petrus est doctus ut et
- Johannes debet ipsum uet et itu esse formatum, ut signi inde olligi possit
- Inversi posse, seu posse Johannem substitui pro petro e contra in hacipsa propositione.
- differuntque enim multum particulae quae dicunt utcunque in alia quavis oratione
- substitutionem posse fieri, et quae dicunt eam posse fieri in illa ipsa oratione proposita
- adhibere voces ut omnes
- tatm
- distenquendi characteres serviles a radicalibus
- consequentiae q quae institui possunt, ex ipsis. verbis vel characteribus
- egantur, verbi gratia. sao David est pater Johamiis Ergo salomon
- atirli
- est filius davidis. Haec consequentia ex latinae his vocabulis ex nisi resolvantur
- in alia aequipollentia demonstrari non potest. in linqua generali debet
- ex vocabulorum analysi in suas literas demonstrari posse.
- Itaque si centroversia
- quaecunque nascatur, tantumque placeat eam utrinque eam hujus linguae
- verbis exprimere, controversia statim calculo poterit definiri. Et sciendum est
- tanto perfectiones esse characteres, quanto magis sunt X0 (axKZIS ita
- ut omnes consequentiae inde ducipossint. Exempligratia perfectior est characteristica
- numerorum bimalis, quam dedecimalis vel alia quae cunque, quia in bimali
- omnia demonstrari possunt quae de numeris asseruntur, in decimali vero non item.
- seque enim ex charactere de ternari; et novenarii demonstrari potest tertria
- esse novem, quod in bimalibus omnino fit. nam in bimalibus ter est 11 et 9 est 1001
- Ergo 3 in 3 facit 9.
- psolandum autem est linguam hanc esse judicem controversiarum, sed tantum
- jam 11 in 11 facit 100)
- in naturalibus non vero in revelatis, quae in no ossut quia Termini mysteriorum
- i0or
- Theologit revelatae non possunt recipere analysin istam, alioqui perfecte intelligerentur,
- nec ullum in illis esset mysterium. Et quoties vocabula communia ex vecessitate
- quadam transferuntur ad revelata, alium quendam induunt sensum eminentiorem
- itaque qui termini combinari possint secundum GHoC cobr. EY, 4, Vorscor
- o 1)co Ecclesiae judicio relinquendum est, non ex usitalis definitionibus
- paracteres debent nobis indicare quando et quomodo locum habere
- possunt transpositiones, omissiones, additiones, et (u ex substitutiones, quae
- ve significat etiam
- characteribusque ducendum.
- sunt compositae ex omissione et additione.
- A et qu. B. coincidere seu mutuo sibi substitu; posse. Sidi sidicas
- A eoB sibi mutuo substitu,
- est B. significat B ubique substitur posse pro A.
- homo est item quod si dicas A est idem quod B. sensus est
- posse. Terminus semper intelligetur universaliter nisi adjiciaturmodificatio
- uanquam possit et censeri quasi Ellipsis To otanis.
- si characteres quoslibet motirer sibe effabiles, sive non, faciliora multa
- essent, liceret enim characterum partes variis lineolis connectere quia simul in
- erarta visuntur, cum soni sint aliquid suecessivund eranescant, et ideo sonus
- prior ad posteriorem referri non queat, nisi aliquid in se habeat simile priori
- respondens ei quod fuit in priore. Itaque errat dalganus qui putas aeque
- facile esse Linguam, et characterem Mutum comminisci. Itaque
- non abhorreo, e a tentando primum Maractere. Hoc enim perfecti
- vunde sole ad luquiro lietet proptos faratus
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3, fol. 24r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068647:0047?run=74