Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C, fol. 20r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 21v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Generales in quisitiones, Anatu
- omnia
- 1b90
- mittars nunc quidem ocles terminos Abstracti, ita ut omnes Terutui
- vicunque non nisi de si Concretis, sive ea sint substantiae, ut Ego, sive
- haenomena, ut iris, intelligantur. Itaque nec de discrimine inter abstracta
- v. qua
- A, nihil aliud signifeat quam E0
- tereni pbsitisus, ut A, posittolnt ek
- positinum A Privativum non A. Rololat
- Nor non- A idem est quod A.
- ant
- Positivum est A, si si scilicet non sit non BoY quodcunque posito Y similiter
- pesuatirum non- A.
- non esse non Z et ita porro. Omnis terminus intelligitur positivus, nisi admoneatur
- Positivum idem est quod Ers.
- Non Ens est mere privativum seu quod est omnium privativum sive non H hoc est
- eum esse privativum.
- non A, non B non C, et e idqeH est quod vulgo dicunt nihili nullas esse proprietates.
- Condal est teruinus c t Omnem quoque Terminum hic accipiemus pro
- coimpleto, ital sen substantivo, ita ut dactus idem sit quod etre
- agnus idem sit quod resmnus dens magnum sive ma ut ita dicam magnio
- est dicitur n50 itaque in his adjectvi et substantioi discrimine
- Ens est vel per se vel per accidens, seu terminus est necessarius vel mutabilis
- s
- eau
- ut undotum rosi peteto
- Ita Homo est Ens perse; Homo doctus, Rex, sunt Entia per accidens. Nam res
- illa quae dicitur Homo, non potest desinere esse homo, quin annihiletur, at Potest quis
- Terminus est absolutur integralis pe perfatus, sit doctus, ut Ens, ut Doctus, ut idem ves similis ipsi A, qui sci-
- licet ipse maneat idem.
- incipere vel desmiere esse Rex, aut doctus
- vel est partialis sive imperfectus, ut idem similis, ubi aliquid addendum est ut integer
- terminue habentir, et sic. similis insi A est inreger te (nempe: ipsi A)
- licet potest esse subjectum
- L integer terminerexurgat Et vero id quod addendum est, oblique accedit; rectum eum integrali aaodens
- autem nim salva termini integritate semper addi et omitti potest. Et dic recto junguntur
- luo termini integrales constituentes novum integralem. Interim non omnis terminus
- Ensis est integralis, licet oblique addendo
- s hoc loco obliquum:
- sacit. Et
- alius in obliquo additur partialis est,rectu
- Evandri t At contra obliquum recto omisso integralem terminum non
- proinde si terminus per se integralis cud aliqua flexione alteri addatur sicut altero
- omrisso integratem cum aliqua flexione vel connexionis nota alteri addatur ita ut
- Hero omis integralem non faciat, additus est in obliquo potest autem exc obliquo
- res
- recto divulso fieri integralis, ut E ex obliquo dEvandri, fieri potest qui est Evandri vel res evandri
- ii est C dri seu Evandrius. It utile eris ad termines ed utile autem
- erit curare ut termini integrentur? Et proinde opus erit signis quibusdam rerum vel
- volumus semper uti in nostra charasteristica non nisi
- inis integralibus, non dicendum erit vi Caesam est similis Alexandro, sed Caesar
- ila similis red A Itaque terminus noster non lerit: Similis,
- erminorum generalibus; ita
- sed selis reo A. Eodem modo non exprimetur verbotenus. Ensis evandri, sed
- ensis qui est res Euandri, ita ut: qui esti res Evandri, sit unus terminus integralisdo
- est sigilis Te A qui est Alexande
- hoc modo poterimus dividere terminum quemlibet compositum in integrales. Sed haec quouse
- quod si hoc semper procedit non alia habebimus nomina quam integaia
- Ex his patet porro esse integrales qui in partiales resolvantur, et esse
- et qua ratione exequi liceat, progressus docebit
- rectos in quos (si resolvas seu definitionem pro definito substituas) ingrediobliquos
- igredi obliquos manifestum sit ingredi obliquos. Partiales ergo, itemque
- particulae quae obliquis additae inde faciunt rectos, et partialibus additae faciunt
- integrates, prius explicari debent quam integrales, qui in partiales et particulas
- resolvuntur. e tamen ante partiales et particulas explicari debent illi
- integrales qui aut non resolvuntur, aut non nisi in integros. Et tales integrales
- a partialibus in dependentes utique esse necesse est, saltem generales, ut Terminus Ens
- nam his ipsi partiales indivent, ut transeant in integrales, ergo ipsimet in partiales,
- et id ergo cum sut complementum partealium in ipsos partiate et ultimum
- enim complementam partialium ut it in integralem transeat, cum sit integrate
- tete concipiis quando
- cogito me. Talium integralium, enumeratione opus esset est, quam teliquorum Analyssi
- carsus in integralem et partialem res
- dabit, et initio satis erit eos enumerare, quorum resolutione in obliquos opus esse
- tanquam pure integrales, quorum resolutione in non -integrales minus opus videtur
- Res etiam eo reducenda est, ut paucis adhibitis, integralibus per partiales
- et obliquos compositis reliqui omnes inde recta seu similitetur similaviter sive
- sije obtiquis componi possint et ita constitui poterunt pauci integrales
- vel te cepsi definiti, aut definita serie progredientes in quos aliiom
- u poterunt considerari tanquam primitivi in recta resolutione
- quibus ricliquii magis compositi deinde ariantur, ut numeri
- cativi ex primitivis. Eaque ratione culibet Notioni suns posset
- mactentie, assigt
- fic egregr
- phogressu
- vel praedicatum propositio
- nis licet nihil accedat
- est Alexander
- videbimus an ex ipsis par
- ticulis amiliter intlaralia for
- mare liceat, ut
- A. ineguiterin alique quoi a ex B
- Avel obliqui
- quatenus sine obliqui
- tate resolvitur
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C, fol. 20r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068652:0039?run=74