Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2, fol. 20r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 19v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Nasus est cava prominentia, per quam transit respirationis pars etaloi
- Os est scissura faciei, per quam transit maxima pars respirationis
- et alimentum. Habet mandibulam superiorem et inferiorem,
- quae mobilis est, et labia supra et infra, quae sunt carnosae lacime
- quibus dentes teguntur et os clautit
- ut vel prominentes ut
- sectae sunt partes interna connexae tinqua et dentes: n vel concavae
- patatum, guttur, in quo Epiglotis. Lingua est molle, carnosum
- et oblongum corpus, quod motu, flexu et allisu suo servit cibis
- movendis in ore et voci formandae. Dentes sunt ossa brevia ver
- tica liter sita in ore infira alia in mandibula superiore, alia
- in inferiore sibi respondentia, ut eorum ope cibi intercepti
- frimiteneantur incidantur, molantur. Hinc alii canini,
- incisores, molares.
- Gingiea est caro, ubi infiri dentes.
- Palatum est caxitas oris superior.
- Fauces intus imitium guttoris.
- Gula extra superior pars colli.
- den
- Uvula seu gurgulio est caro mollis inflabilis in extremo palatii
- ubi incipit guttur.
- Epiglottis ibi est, valvula quae aperitur extrarsum, ad emittendum
- spintum, clauditur vicissim, ne cibus intret in viam respirationis
- partes minus organicae supra, medio, ad latera.
- Supra Frons quae est suprema pars faciei supra oculos. a postico
- eespondet cilium protuberantia super oculo, quae terminat frontem
- insia.
- Medio ad latera supiâ tempora quod est inter aures et fuontem.
- Inferius male quae sunt e regione oris, et spiritu ad exitum nitente
- causo ore inflantur. Gena sunt superior pars malarum.
- Infra sub ore directe mentum terminatio facier infima externa,
- in qua intus primum maxilla seu mandibula inferior mobilis. interius
- tonsillae quae sunt binae glandulae infaucibus. Hactenus Caput
- Truncus quod corpori superest demto capite vel demto capite et membris
- Habet superiora, media, ima. Superiora anticum et posticum simul
- complexa sunt collum et scapulae. collum est, quod truncum capiti jurgit
- Cervix est collipars posterior.
- Nucha quod est proxiime infra foramen cervicis, ubi oritur spina. alii
- sic appellare malunt cavitatem posticam colli prope caput.
- Palearia pellis dependens a gutture, ut in bobus.
- Humeri pars trunci lateralis superior, a qua brachia pendent.
- Scapula os humeri.
- clavicula instar clavis jungit scapulam sterno.
- Ad antica et postica determinata sunt pectus et dorsum.
- Thorax est medius vent ex seu superior trunci cavitas. circum
- scribitur supra claviculis, infra diaphragmate; ante sterno, postia
- ossibus dorsi: lateratim a costis continet partes, motuse aperi.
- enter et caudentes nempe cor et puulmones. Hinc ut eas coer.
- ceat, ossibus firmatur. Sternum ossa pectoris.
- Ejus pars anterior extus apparens dicitur pectus, posterior dorsum,
- utrinque latera.
- Mamma sunt extuberantiae carnosae in pectore, aptae ad lac gignendum
- in piris olandulis, perum funpeta extremitas pexile etraxta fucioni
- ravisiti sensus instar glandis.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2, fol. 20r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068654:0077?run=74