Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2, fol. 31r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 32v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. 0 a
  2. Circumdat ambitus figurae eam rem, quae est intra figuram.
  3. quod sifigura sit solida, nullo modo ab eo, quod non est in figura, ad
  4. id quod in ea est, veniri potest, nisi per circumdans seu ambitum.
  5. Circumdans postea aliter sumemus subi de motu separante)
  6. Ambitus est terminus figurae tobus, et dicitur respectu figurae, ut cir-
  7. cumdans respectu ejus, quod infigura. Sic murus est ambitus civitatis
  8. sed circumdat homines in civitate.
  9. Extremum seu terminus est locus, quo unum ab alio nullam
  10. partem cum ipso communem habente seu separatim mobili attingi
  11. potest. Solet etiam extendi ad vicina huic loco. Et ita circum-
  12. ferentia circuli ubique extremum habet, ubique enim atlingi pot.
  13. est. Sed aliosensu extremum sumitur pro ultimo loco moliinre
  14. quem immediate sequitur motus extra rem, Posito lineam utrius
  15. motus unam esse. Et hoc sensu circum ferentia non habet ex
  16. tremum.
  17. Medium est, quod plurimum recedit ab omni extremo. Itacen-
  18. trum in ovali, quod ab omnibus punctis non aeque recedit.
  19. Potest esse figura imperfecta, qua duos habet ambitus, seu cujus
  20. totus terminus non componit unum continuum: v. g. Sphaera
  21. excavata, cujus alius est internus terminus alius externus
  22. Potest tamen ambitus ita sumi, ut parti termini exteriori
  23. competat, eritque ambitus totum extremum continuum externum
  24. Et extemum est, quod neque in re neque in eo est, cujus extremum
  25. totum est alterius extremum continuum. qualis est sphoeracon-
  26. centrica inclusa, cujus ambitus totus est ambitus interior sphaere
  27. cava includentis.
  28. ACCIDENS PHTBICUM.
  29. Maxime communia
  30. Motus est mutatio loci. movetur in cuijus quavis parte pars sumi
  31. locum
  32. potest, quae tum mutat, quod fieri potest, etsi totum locum
  33. non mutet. ut fit, cum corpus movetur circa suum axem vel
  34. manentem vel mutabilem. Nam et si partes sumi possint
  35. in tali corporesv. g. sphaera) quae locum non mutant, ex gesphera
  36. concentrica in priore intellectu designata: tamen in hac
  37. sphaera minore, ut cunque parva intelligatur, pars tamensumi
  38. potest, quae locum mutat, pars nempe in quam nullum cadit
  39. punctum axis. Locum autem mutare dico extensum, cujus
  40. quod vis punctum mutat locum.
  41. quoties movetur aliquid, pars ejes aliqua locum mutat, imo
  42. pars aliqua cujusque partis.
  43. Aviescit quod non movetur. an: cujus nulla pars movetur?
  44. Sed ita daretur medium inter id, quod movetur et quod quiescit.
  45. Tempus est ordo continuus existentium secundum mutationes
  46. Aternitas est ad tempus ut infinitum ad finitum.
  47. Praeteritus status est, ex quo oritur presens, et qui inconsistens
  48. est praesenti
  49. Futurus qui oritur ex praesente, et inconsistens est praesenti.
  50. Qvis vero prosens sit, non definitime explicari sed sola percepti-
  51. ora cognisei polet.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2, fol. 31r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068654:0099?run=74