Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2, fol. 32r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 31v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Novum est, quod est temporis praefentis, non praeteriti remoti.
- Antiquum quod est temporis praeteriti remoti; et si non sit etiam
- li praesentis dici poterit antiquatum.
- Locus est ordo continuus existentium eodem tempore seu
- ettensum formale. Si universalis sit, erit spatium infinitum.
- Potest et sumi pro extenso concreto, seu in quo est ordo continu,
- us coexistentium sed immoto aut immoti instar spectato,
- ad quod datur situs alterius rei seu modus ad eam perveniendi; quae
- res dicitur locatum, dum scilicet locatum indistans est abiis, quae
- sumi possunt in loco. Totum indistans a locato, partemque nullam
- habens distantem est superficies proxima ambientis, perquam
- locum definivit Aristoteles. Sed haec locum corporis tantum defi-
- grat, non locum puncti linea aut superficiei. Praeterea fieri pot.
- ingotu
- est ut ambiens sit mimotum
- in quo non est locus sine locato
- Plenum est locuslocatum habens. Vacuum locus sine locato.
- Prcesens oppositum absenti idem, quod indistans. Indistantia
- tamen interdum quaeritur ad usum communicationis seu actionis unius
- in aliud. Ita praesens dicitur, qui in eodem est conclavi decem redibus
- a me remotus: absens, qui in alio conclavi, quique non et ocum pe-
- tamen
- dibus a me remotus, sed qui ob murum interfectum nec videre me
- necsatis audire potest.
- Occupat, quod locum suum implet
- Inchusum est, quod pars non est, et tamen circumdatur.
- Modi motus.
- Gravitas est tendentia ad centrum longe remotum, unde fit, ut
- directiones gravium censeantur non convergentes sed parallelae.
- Levitos est conatus a centro.
- Celertas et Parditas est, quod aestimandum est in motu ex compo-
- sita ratione longitudinis seu spatii directa et temporis recipioca:
- id est, cum spatium percursum majus est dato tempore, vel tempus
- minus dato spatio percurso, celeritas major censetur aut larditas
- minor; contra si secus.
- Conatus est actio, ex qua sequitur motus, si nihil impediat.
- Vis seu tendentia est status permanens, ex quo sequitur motussi
- nil impediat. Itaque vis est conatus differunt ut ens permanens
- et successivum, Et vis est conjuncta cum conatu; idem quod octivitas.
- Conatus igitur est actio, quae potentiae activae seu viribus adimi non
- potest, quantumcunque ei hesistatur. Conatus est exercitium vi-
- rium seu virtutis. Sed supra actionem exercitio definivimus
- Sustinet quod impedit descensum conantis seu gravis, et quod im-
- peditur, dicitur innitens.
- Resistit, quod impedit actionem conantis
- Cedit quod resistere desinit.
- Potestaliquid vim exercere etiam sine certa directione, si scilicet
- conetur in omnes partes, ut facit aer inclusus in sclopeto ventaneo.
- Motus simplex.
- Flexum esse, cujus linea curva est; potest dici de corpore et
- motu. Flectens est, quod facit, ut linea alicujus sit curva.
- Vertere est motum flectere vel mutare plagam.
- Obvertere corpus dicitur aliquam superficiem er, cui accederet,
- aod ex crqure per cum supe ficrem eritat.
- Lacere
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2, fol. 32r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068654:0101?run=74