Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2, fol. 34r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 33v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Motus separans
- heparare est ex coharentibus facere incohaerentia, seu quotum
- unum ab alio removeri potest. in flexu enim pars una
- sine alia movetur, (sed non ab ea removetur.
- Scindere vel secare est ita separare, ut extremitas utraque
- novae separatorum sit locus motus superficiei separantis,
- seu ita ut separans continua interpositione sit causa separa-
- tionis. Locus motus posset uno verbo dici tractus.
- Acies est linea (seu extensio longitudinis notabilis expers)
- quae incipit interponi.
- Scissio solet strictius ita sumi, ut scindens ab ea superficio
- scindendi penetret, in qua signatur linea separationis a
- latitudine non a crassitie, ut facit culter. Secans vero
- ut serra a crassitie penetrat.
- Porus cavum in corpore exitum habens ad superficiem, etsi
- non utrinque.
- Caverna est carum in corpore, quod nullum exitum habet,
- ut in jumice.
- Frangere est partes rigidi separare flectendo.
- Flectere est mutare curvitatem. Nam et ille flectit, qui
- ex curvo rectum facit.
- Lacerare est separare distrahendo, quo fieri solet, ut superfi-
- cies nova sit irregularis, quia, ubi separata cohaeserant, uni-
- formitas non erat.
- Forare est facere foramen. est autem foramen locus va-
- cus pervius in pleno. Nempe uti pervius ita ut abun
- latere pleni separantis ad oppositum latus perveniri possit.
- Ligeta sunt unum ad aliud, quae eidem lineae flexili firmae
- coharent. Porro ut flexile alteri cohareat, efficimus, dum
- flexite circumdat corpus (quemadmodum armilla brachium
- Sed ita, ut ligatum se educere non possit.
- Circumdant se duae lineae in se redeuntes, si posita earum fimi-
- tate, et si flexiles sint, tamen una abalia removeri non possit:
- ut linea At et B, item linea CDEC et FGHF. Fieritamen
- potest, ut circumdatio non sit mutua, veluti si linea CDEC
- pars DCE auferatur remanente parte DE, ipsa quidem linea
- DE cirumibitur a linea FG H, sed non contra. Civaeritur ergo
- quae pars auferri possit a C D EC salva circumdatione. Dicoigitur,.
- si linea etiam non in se rediens orX Lm NP ita sita sit, ut duo in
- et puncta sumi possint velut in N, quibus in recta eadem a se invicem
- diductis crassiti es alterius linea DE perfectam flexilis lineae inter
- duo punita intercepta interceptae auctionem impediat, linea BIXL mo
- circundabit lineam DE. Sed re magis Geometricè considerota linea
- circumdans est ad omnem plagam cimumdatae. ita ut sumtibus
- in circumdante tubus punctis inassignabiliter vicinis, plana
- per ea puncta trans euntia, quae pro rectis haberi possunt, sint in
- quavis plaga cylindri, per cujus cavum transit linea DC, auivis
- rectae in cylindro ad axcem parahelo occurrant. ita oportet, ut sinae
- linea OL K L M N P non sint latiores quam prolongitudine cylinari,
- quid si linea sint in se redeuntes ex... circumdatione mutua sequitur
- colligatio. quid si linea DE debeat reddi vicissim circundans, supplendo DCE, et jun=
- untor D et e, potestne eoadere inter K et L salva mutua cirum.
- datione seu colligatione.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2, fol. 34r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068654:0105?run=74