Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2, fol. 9r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.99.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 10v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Ligamentum quo quid ligatur. substantia in corpore solida, alba et ex sanguis
- cartilagine mollior, nervis et membranis durior, ad colligationem ossium instar
- funiculi dectinata, ne fiat luxatio, adeoque ad motum muscutorum juvandum.
- L. P.
- Caput est summum et praecipuum membrum in animalibus tam secundum
- ordinem et perfectionem, quam secundum virtutem instuentem, in quo vigent
- omnes sensus, cum in caeteris membris unus tantum nempe tactus inveniatur
- T. P. pars superior corporis animalis, quae ab anteriore parte oculis, naso et ore
- a posteriore autem pilis plerumque est instructa.
- Collum est inter thoracem et caput in animalibus vocem edentibus, cujus pare
- anterior est gula, guttur, jugulum: posterios cervix. L. P pars illa, quae caput cum
- reliquo trunco connectit. quod truncum capitijungit.
- Cranium est os capitis superius, quo tegitur cerebrum.
- Facies est pars capitis generalis minus pilosa, continens partes speciales ma-
- gis organicas, nimirum oculos, nasum, os.
- Oculus est pars capitis specialis magis organica, aperta, utilis ad sensum
- visus.
- Auris est pars capitis specialis magis organica, aperta, utilis ad sensum
- auditus.
- Frons suprema pars faciei supra oculos.
- Occiput pars postica copitis pilosa.
- Cilium protuberantia super oculo, quae infra terminat frontem.
- Tempora quod est inter aures et frontem.
- Nasus pars capitis specialis magis organica, aperta, utilis ad sensum oda
- ris. vel est cava prominentia, per quam transit respirationis pars et odor.
- O5 pars capitis specialis magis organica, aperta, utilis ad sensum gustus, et
- ad loquelam proferendam. est scissura faciei, per quam trancit maxima pars respirationi
- et alimentum.
- Dens est os in ore animantis, utile ad cibos masticandos. Dentes sunt ossa
- brevia, verticaliter sita in ore, infira alia in mandibula superiore alia in in
- feriore sibi respondentia, ut eorum ope cibi intercepti firmi teneantur, in
- cidantur, motantur.
- Lingua est molle, carnosum et oblongum corpus, quod motu, fleru et allisi
- suo servit cibis movendis in ore et voci formandae.
- Gingiva est caro, ubi infixi dentes.
- Palatum est cavitas oris superior.
- Labia sunt carnosae laciniae, quibus dentes teguntur et os clauditur.
- Mentum pars prios genae inferioris, in acumen subrotundum tendens: quo pus
- ri et muti, et qui aliis rebus intenti sunt, neque libenter edunt vocem, demonstrant
- H. quod a gula eminet. J. L. terminatio faciei infima externa, in qua intus pri
- mum maxilla seu mandibula inferior mobilis.
- Bucca vide indicem. Malae sunt e regione oris, et spirita ad exitum intente
- clauso ore inflantur. Genae sunt superior pars malarum.
- Gula extra guttur, superior pars colli. vide etiam indicem. Fances intus
- initium gutluris.
- Gurgulio seu moula est cono mollis inslatilis in extremo palati, ubi incipit guttur.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2, fol. 9r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068654:0159?run=74