Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2, fol. 85r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.99.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 86v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Verbum dictio articulata et significabilis. Vox quilibet sonais ore prolatus. Verba sunt disputa
- tiones et orationes Philosophicae. Voces sunt sententia et dicta. P. quod verberato linquâ intra palo
- tum aëre promitur. tota sententia. J. L. dictio pronunciata, scripta, mente concepta, sententia seu ax
- ma. sententia vana fraude concepta. officium verbo jussum. proverbium. dictio Grammatica rem signifi.
- cans sub tempore. enunciati pars posterior vulgo praedicatum. quod aurem verberat. quod vario sono aut fl
- ru verti potest M. opus intellectus, quo vel in se aliquid concipit, vel mediante voce aut scriptura, id, qua
- concepit, proloquitur. L. P est pars orationis significans agere aliquid aut pati. quod consignificat temp
- articulatus ore humano prolatus sonus rem quandam significans.
- Verecundus modestus, qui veretur inhonestum aliquid facere. M. pudens J. L. Vere cum
- dia reverentia quaedam ad versus homines, cujus proprium est neminem offendere. est recti et
- honesti facti: pudos mali. P. metus in expectatione ignominiae. L. P. qui res obscoenas dicere
- vel agere veretur. qui indecorum existimat res obscoenas agere vel proferre.
- Verro traho. trahendo sordes mundo. J. L. rado scopis. rado. leviter perstringo superficiem.
- traho ad rete. tergo, purgo. soli superficiem stringendo mundo. traho verriculum per lo
- cum purgandum. Scopas traho super aliquid. M. abripio aliquid. pulverem scopis amoveo.
- Verruca tuberculum quoddam cutis ex bilioso suceo multo. Superflua caro. porrum manus. pusti
- la carnem excedens. editus locus, qui terrae tumor. M. caro dura et spissa in pedibus et mani
- bus L. P locus in monte editior. locus editus atque asper. caruncula eminens in corpore sine pro
- ritu J. L. enatum aliquid durius culum in cute humana eam deformans.
- Vertebra ubi summae ossium partes non aequaliter finiunt, sed quibusdam crassioribus nodis
- conglobatae et substringuntur facilius nervis et tutius vertuntur. J. L. spinae os. quod corpe
- si praebet facultatem se vertendi et flectendi. concava coxarum, in quibus capita femorum
- vertuntur. Concha duabus valvis constans, quae ex posteriori parte duabus vertebris conti
- nentur. M. locus, ubi res vertitur. compages rem, quae alias conjuncta est, aptam reddens,
- ut partes ejus per lineam rectam extensae, ad se invicem se inclinare queant.
- Vertex vel vort ex quod in se versum et contortum est, ut contorta in se aqua. flexus capillorum
- in summo capite. quod eminentis simum in montibus. vertex in capite, ubi capilli velut ingy-
- rum vertuntur. polus nempe extremitas axis. ea pars capitis, qua capilli colliguntur, et in qui
- caesaries vertitur. M. contortus ventus ac rotatus, a quo fit typhon, id est, vibratus. contorta in
- se aqua, vel quicquid aliud similiter vertitur. eminentissima montis pars. Vertices altissimae
- coeli partes, quas Graeci polos dicunt, circa quos mundus rotatur. J. L. punctum supremum au
- perpendiculariter erti, circa quem res verti potest. quod intra se ipsum vertitur. super
- or rei pars.
- Vertigo cum res videntur circumagi ex phantasia et sensu communi laesis. L. P. morbus capi
- tis ex frigidis et lentis humoribus ecerebro defluentibus oriens, ita, ut sic affecti occasione
- parva succidant, quod ob oculos eorum verticosa quaedam et rotatilia circumagi videantur. J. J.
- affectio capitis, cum verti obvia putantur, quod fit, dum crassus spiritus humore permixtus in
- capite moveri videtur. quoties cunque ventus consurgit et terram incircuitus movel. cum in ver
- tice hominis arteriae et venae ventositatem ex resoluta humectatione gignunt et in oculis qu
- rum faciunt. cum manumissi in ortem vertebantur manu percussi et ea capiti imposita. A
- motus circa axem perpendiculariter erectum. imbecillitas capitis, qua illud membris tantum
- roboris impertiri nequit, ut homo firmiter pedibus insistat.
- Veru assatoria spatha. transfossorium, quo carnes assantur. virga ferrea lanionum. instru
- mentum, quo cibi assantur et telum ad ejus similitudinem factum M. instrumentum ferre.
- um cum cuspide, quo carnes ad ignem torrere solemus. J. L. longa pertica ad perforandum
- apta, cum qua res vertitur. contus gracilis, in quo carnes ad ignem versandas et assandas figimus.
- Vesper stella quae Venus dicitur, quod sole jam occiduo et prima omnium ex stellis lucere veque
- ri conspiciatur, quasi hesperus. Ultima diei pars. vespertinum tempus. J. L hesperus stella. M
- locus et tempus occasus solis. stella Veneris vesperae index. tempus diei ad noctem inclinans.
- tempus occasum solis proxime antecedens.
- Vestigium signum relictum, qua vestis agitur, quam longam et viri et foeminae primitus fere
- bant. nota, qua al iquid indagatur. signum noscendi indicium. ipsa actio vestigium ponens. Signus
- impressorum pedum. Signa pedum primis plantis expressa, quibus veae percurrentium investigantur, id
- est agnoscuntur. C pedis impressio. signum, quod a pede relinquitur. ima pars pedis. reliquiae, signum
- pmne tum indicium. nota uae vel fotuam et qualitatem ostendit. J. L. nota loli in locato. nota indicans,
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2, fol. 85r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068654:0407?run=74