Leibniz-Handschriften zu Deutschland LH 12, 4, fol. 150r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 149v); this page is its right half.
The machine reads it as
- non obtemperat non ideo minus, bellum quod
- praeter rationem vel gert, vel in se suscitat, jure
- gentuus forma juris gentium, e dicetur esse justum
- autemneQuicunque igitur ea in
- manu habet, quibus juris gentium privilegia sibi assumere
- vindicare potest, is libertatem civilem habet, et quod vulgo
- superioritatem vocant habere dicetur, salva obedientia
- quam Majestati alicuius capitis debet. Ita apparet cur
- principes quimaniae et itiliae suprematus sint capaces
- et si cu Imperio sint peculiari ratione subjecti
- Dig Dignitatis inter Europaeas gen inter eos qui
- superiori Territorii lib jura habet, alii enim Reges
- sunt, alii Serenissimi duces, alii deniue minori jure
- censentur, hinc jam porro progressus Casarinus
- noavit ita in rebis rebus hamanis comparatum esse
- potentiae atque virium rationem hic merito habendam
- nec illis qui libertate juris Gentium gaudent statim
- eosdem honores concedi, qui se Regibus,
- aut etiam serenissimis ducibus conlceduntur. Itaque etqui
- qui pra caeteris eminent, esse aliquod jus territorii sublimius
- Regio Majestati proximum, quod non comitibus
- sed majoribus illis potstanbus conceditur, quilm quos
- vicant sot quibs pote tut conceditur, quabus
- Rridiculu enim fore qui minorum gentium dominou
- qui sit tribui qui se haberi velit inter eos, quos vulgo
- vocant Potentats; quibus corsarinus Sccprematus
- nomen accommodavit
- a principe, majori ad minotrem, a puincipe minori ad (omitem a Comite
- ad dynastam, Descendunt, hi mihi sopistis cavillutoribus
- l veleribus similes videntur quorum sophima Acervus
- deme unum deme etiam unum
- eum cadat elusque ratione rccenlis acervi
- ut cum quaeritur operinde est enim ac si quis quaerat
- quoto nummo adento aliquis dives esse desamat, aut
- quoto amsso pilo quis calvus fiat. Est odives,
- qui quille aurebrum reditum omnuum habet, quaero
- an adhuc dives sit ademto uno, et rursum uno, et ita
- Qui vero motesti sunt interrigando particulatum, cur
- non et gradatim eundo principe ad con
- appellabatur
- Dorro, unde sequitur vel semper divitem mansurum
- etiam omni reditu ademto, vel uniqus de nummi reditu
- Quniam vero et sunt quidam Gradus inter Europae
- et Civitatibus
- potes
- detracto ex divite pauperem feri. similiter
- enim facil, qui quarict in Electa supre
- assm quaerit utrum Elector vel princeps impeus
- primarius suprematum habeat, deinde hoc concessu
- max alium principem paulo minoremsamit, et hoc
- rursus paulo minorem, donec inde absurdum inferati
- aut nos fateri cogatur et jam minimum
- quemque dyuastam habere suprematum,
- subit vero mirari, incogitantiam
- qui qui parum considerant quid sit ex usu, suaus Germantoru dignitate
- curant
- dagnitate. Imperatori Advocatiam Ecclesia universalis
- publicis olim Monumentis assertam boni cives creptum eunt
- eversum euut; Electores et principes Germaniae
- quantum inf ipsis est infra itatas dejiciunt
- nec quid dicant pensi habernt, modo veleressch
- sa suas recplas e i solilis dede ins tuerntur
- 2 territoriali jure
- et qui his aequiparantur
Cite
Leibniz-Handschriften zu Deutschland LH 12, 4, fol. 150r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068779:0299?run=74