Christophori Besoldi, IC. Et Antecessoris Tübingensis, Dissertatio Politico-Iuridica, De Maiestate In Genere: eiusque Iuribus specialibus, fol. 57
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- De Majestate in genere.
- ThOFC. in nOT. ad l. 16. C. de restam. milit. ac videri fctionis interdum ver-
- bum est, de signiticat impropeietatem. Calv. Lex. vid. videri. Lesibusita-
- que Princeps Tolutus videtur omnibus: sed invere cundum est, ut in al-
- leg. T. dICit JC. Paulus, ex impertecto restamento les ata vel hdeicom-
- milla vindicare. hoc enim in privacum Principis commodum vergerct,
- non Talurem procuraret Reipublica. Ec ita licet legibus omnibus, de
- omnibusin calibus non ligatus videatur Princeps, in reitamen verita-
- ce etiam cirilibus lesibus adstringitur, li non aliud velit, ac exigat Rei-
- publicae Talus ee necellitaS. Duo etiam contert, quod dicitur, dignam
- vocem esse majestate regnantis, legibus alligatum se Principem ProH.
- ceri, in l. 4. C. de Ib. hocidem estquod Diri Severus de Antoninus ie-
- Scriplerune. licet lesibussolurilimus, accamen legibus vivimus, S. fin.
- Inst. quib. mod. restam. infirm. Inde ApOIl. D. Thyanaeus apud Philostr. 8.
- Ilaec cum dicta sunt, inquit, de legibus, Ouas sI cibi imperare non puta-
- veris, ipse non imperabis. Plin in Panecyr. de Trajan. In roctris similitu
- relisione, ipsecelegibus subjecisti C aelar, quasnemo Principi scripsit,
- led camen nihil amplius ristibilicere, quam nobis. Tiberius, gnibonu
- Principem simulando de verbis expressie, cum edicto recuislet sibi Ca-
- tuasponi, addidit prae scriptionem illis verbis: Fsiliego permuctam, acqui
- non permictam. Xiphilin. eo interpretationem Principis apparentem,
- _ veram distinguens. Fo etiam hcutmulcis calibus eodem cum exte-
- ris utatur jure Princeps. Novell. 89. Cap. 17. l. 31. ff. qui restam. fac. voβ. I.
- Den. de hered. instituend. L. 15. ff. de condit inst. l. 23. de leg. 3. l. 60. de condit:
- e demonstr. L. 6. 8522. 5. 2. de jure f (cr. l. 2. ex 3. C. pe Fiscus vel Respubli-
- ca. Sedhienon poltum non corumnocareerrorem, qui lummam pote-
- ctacem atque Imperii Majestatem a voluntate, humanitate atque boni-
- tate Principis diltinguunt, qui quaectionem de roluntate Principis d
- quaectione leparant obligationis. Ouiajunt, obligatio vulla est. Volun-
- tas ad modestiam de bonitarem spectet Principis; ut cooitet, non omne
- quodliceat, honestum ese, XC. Frronea esthaec opinio, d Fundamenta
- crrannidisponit. Inleparabile est accidens, propriumque r e) lesibus
- Tolutae porectatis, humanicas, bonitas, voluntatis individuus else debet
- comeshonectas, obligationis vinculum estarctissimum, quomodestixe
- _ bonitati adrectitur Princeps. Et conditionaliter cert a de caus, a lalu-
- tisnimirum publicae gratia solutus elt legibus Princeps. Frgo conditio.
- naliter qua data est, conditione non ereniente, hoc est, Palure publica
- non exisente ademptâ censeri debet, Rauden l. 1. de analog. Cap. 37. n. 4.
- est enim conditio qualicas, qua quid condi, id eh, tieri actum est. AlciaE.
- L. debitori. C. de pact. _e in conditione politum, non est in dispolitione.
- si qui sub condicione. J. si quis omissa causa rest. liis damnum quod. S. pen.
- dex
Cite
Christophori Besoldi, IC. Et Antecessoris Tübingensis, Dissertatio Politico-Iuridica, De Maiestate In Genere: eiusque Iuribus specialibus, fol. 57. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/797486364:0059?run=74