LBr. 705 · Overbeck, fol. 16r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.88.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- Ad Esistolam duo overbeck scriptam 1. pul. 1709.
- Regulam potius pio responis ex seinvicem deducendis subiiciam quam in lbelli
- u uaq
- cum scilicet inprohressione quai um dividm dinden Alr1000eo ete in mugiet
- nudtimiletur per radic
- e
- memoriali notavi, et quam ipsa docet operatio Resionus quicunque
- progressionis (10 in decadicis) proveniens divisus per numerum atum dat jesiduum sequentem
- radicen
- Cum divisor est radice progressionis hoc loco denario) pinor, perinde est sive denatium sumas
- id est generaliter sumi potest residuns cui respondet exponens1
- radic
- qui prodivisoreminore quam radixstrogressionis, est complementum divisoris ad eam, sed in majoribus
- sive differentiam divisons a denatio.
- est ipsa radia. Ex qua radicis multiplicatione continua consequens est summum exponen
- trum habere residuum respondens, quod sit residuum producti restonorum, exponentibus
- summam constituentibus respondentium.
- Exponentes 0
- 14)
- L00
- 2
- 10 100 lov 1000
- e
- 10oge
- 22 12 8 10 22
- Nunc superestat addam Modhur qui mini videtur commodissimus et sempersucedenso pas
- tes
- epe Theorematis deprimitivis ex dupla progressione ducti tum numenis datus sit primitious.
- yo
- bogeostendis
- constantem
- ausospabeat diviscres
- sumatur 108 unitate proxime minor dato quem suppono
- esto numerus datus 109, quaeritur an sed primitivus Hoc ita praestatimus
- 108
- 54 27 26 13
- 108
- vel
- 33
- imparem. Proximus ergo est par sumatur ejus dinidius et dimidur
- simidius quoties fieri potest, 27. Hoc proxime minor 26
- qui cum sit rursus par sumatur hujus dimidius t et dimidi
- dimidius quotres et fieri potest, aut opus est. Et ia
- pergatur donec perveniatur ad exponentem hoc loto 13 cujus residuus cognitus est,
- nempe 17. Inde per g Regressum exponentibus dictis Residuo accommoda
- bimus. Quadrato ipsius 17 diviso per io9 habebitur residuus 71, scribendus sub 26
- Cujus 71 duplas per 109 divisus dabit residuum 33 scribendum sub 27. Et quadratio ipsuus 2
- diviso per 109 habebitur repduns 108 seu -1, senbendus sub 54. Unde residuns sub duplo
- ipsius 54, seu sub 208, est 1. quadratus ipscus -1. Quare loq est primitivus
- Oerum cuu vero non satis foreagnoscere utrum umerus sit primitivus an non ns
- etiam quod dato quod primitivus non sit sed derivativns divisores ejus inviniri possent. Eos
- vero theorema nostrum etiam pulcherrime sumpeditat, ut jarn dici possit, nas veran
- Analysin numerorum esse consecutos Ateoremate 2 t,:y L integr. si plitib e
- invente
- S: sit primitib. redeundum est ad Theorema origsimarium, quod erat 2 - 2, : y 1
- nor
- vicque dipprimition ve
- non sunt a
- calculo rotentiarum sinonim apparet hoc theorema generalis simum: 2-2 et V
- est
- tet et non elle la riceus se tamen i ratio non nisi ex
- puas aet itaque vet 27 -2 divisibilis est pir y si y saprimitions; vel s non, debent 2-2 et y habere
- viseremquendam communem ab ipso ys ut ab vinitate diversum. Sumamus in exemplum nume
- quana etiam dici possit
- divis per bit racidum eugaota patem
- quia eryo 271 divis. per y dat retisuum C52b, t 2) dabit residuum 505) Cdrioris sci lieet duplo diviso per Y)
- coso 2d a dieds per us dabit retoamm Geaqus qua autum quor a y baleildrijorem canguanem, lrge
- rum jam adrivitum 600) =y u
- Quoteautem
- quivis haveri potestex
- residuo proxime paecede
- multiplicato per adiale
- et diviso perdatum
- Ovisorem. ita priorbus
- notis adjicitur nova in
- Totali quoncute
- bb
Cite
LBr. 705 · Overbeck, fol. 16r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-861255:0031?run=74