Search the Nachlass

LBr. 95 · DesBosses, fol. 145r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 142v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. sed quidem hac intergnetatio non placet (. Antonio perer.) nam his PP. apectis.
  2. firne docent filium esse gemtum a datre quia id non potiut non velle
  3. eum sit mellus et oppositum fit malum. quare meluu eos interprelabimur
  4. Cocutos frisse non de voluntete eligente libere sed de voluntate essentali
  5. et naturali Dei. Utitur tamen didacus Ruiz hoc testimonio, quia eo ipso
  6. supporunt PP. Deum velle semper meliora ne appareat inviducs
  7. Hac digressione facta proscquitur in eadem fatione testmonca
  8. Patrum, Hieronymi affirmantii opera Dei asse plena ratione et consuio
  9. Eusebus approbantis verba platorus, qui ait non potiusse deum qu-
  10. bernationem mundi negligere pernitiosa desidia. Prosperi dicentus
  11. certissumum esse nihul aliud deum facere debuisse quam feut. Mrariomi
  12. et Theodon Garaeo tribuentium providentre divina, melois et optimi
  13. perfectionem. S Graulini deducentis en eosquod deus sit autor univers
  14. fruc esse consequenter ut ommia dei facta sint pulcherrima. Lactantis
  15. cujus hac sunt verba pulcherrima: considerans conditionem rerum, in
  16. telligo nihil aliter fieri debrisse quam factum est, ut non dicam potuisse
  17. quie deus potest omma sed necesse est, quod illa providentissima ma-
  18. jestas id fecent, quod erat mellus et rectius. Concly etiam Francolor
  19. diensi sub Adriano hortantis ut credamus Deum omna velle quae
  20. meliora sant
  21. fect 6 agit de mente Anselmi qui satis aperté docet sicut in deo
  22. quantimlibet parvum inconveniem sequitur impossibilitar, Atqe
  23. omlibet parvam rationem si majori non vincitur sequi neces–
  24. sitatem et Deum necessitatem habere eligendi id quod meluus est
  25. ex sus testimonis ita argumentatur Didacus Ruoz: certum est
  26. Patres non aquovsse necessitatem metaphysicam ut deus eligat quod
  27. est optimum universo orcato et tamen aqnoscunt maqnam
  28. quandam necessitatem. ergo deus habel magnam quandam necefsitatem
  29. quae non potest esse nisi moralis seu moraliter intallibiliscaratione
  30. qua homo sibi relichus necessitatem habel committendi aliqua peccala
  31. venialia. praterea quia haec necessitas quam G agnoscunt
  32. non potest intelligi respectu generis rerum, in quarum perfetione non
  33. potest consitui certus terminis patet intelligendos esse de optimo
  34. quemadmodum illud didacus Run cuposunt
  35. fect 7 et 5 ostendit PP. conta Hauticos reprehendentus opera
  36. procidentrae divince demonstrare mellora et rationabiliora esse ea quae
  37. den feut qud sct e ostendul quidrgulii ercmplo sumpto en crcatione

Cite

LBr. 95 · DesBosses, fol. 145r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0293?run=74