LBr. 95 · DesBosses, fol. 146v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.99.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 147r); this page is its left half.
The machine reads it as
- De primo suo elemento, seu materia summe fluida, ita
- interdum loguitur; ac si corpus non esset, sed hoc fortasse in lo,
- gomachiam abibit. Nam movetur, et impellit, impelliturque
- et extensionem habet et partes etiam aliae ab aliis discedunt.
- Sed quamdiu in hoc suo fluido nihil agnoscit, nisi extensio
- nem, figuram et harum variationem in motu, non poterit inde
- educere perceptionem. Ait quidem nos non posse scire quarum
- rerum tale fluidum sit capax, sed quamdiu in eo nihil aliud quam
- dicta collocamus, optime perspicimus quorum capax sit. Nec
- modificatio perfectiones modificato addere potest cum harum
- tantum limites variare possit. Quod si in illo fluido collocat
- aliquid attributum altius, ad nostra vel eis vicina redibit. Sed ipse
- disctimen rei substantialis et modificationum, aliaque non imagi
- natione, sed intelligentia comprehendenda, non satis inspexisse
- videtur aut curare.
- Amicus qui in Actis Lipsiensiensibus Muysii librum recet
- suit, ostendit etiam, eum plane intactam relinguere vim argu
- menti mei pronecessitate Entelechiae matetiam diversificantis,
- t nonnulla affert tuis plane consentientia.
- His et similibus facile convinci posset Dn. Hartsoeketus
- nisi invictus esset. Si spiritus nihil aliud sunt quam colle
- elio quaedam, et ut sic dicam gutta fluidi, non magis apparet
- quomodo perceptionem producant, quam si eos cum Exicuro ex
- atomis globularibus composuisset, nec unguam reddet ratio
- nem diversitatis. Sed postguam semel sibi persuasit duo esse
- primaria, materiam perfecte duram, et perfecte fluidam, quae
- scilicet imaginationi blandiuntur; pulchrum putavit ex
- uno ducere spiritus, ex altero corpora; quomodo in de ducan–
- tur spiritus non solicitus. Ia scilicet solent, qui hypotheses
Cite
LBr. 95 · DesBosses, fol. 146v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0296?run=74