LBr. 95 · DesBosses, fol. 166v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- per illud ipsum res fret una per quod fiet existens. atque ita cum animal totum
- sit existens per enistentiam ab anima emanantem, corpus animalis fut constituetur
- unum per istam eristentiam. porro haec eristentia modus quidam est substantialis
- ab anima sive forma totalii ac dominante emanans atque caeteras partiales monadas
- afit
- afficiens et sibi subordinam vi cujus, ut ex his monadibus suboidinatu et illa dominante
- erustat una substantia corporea que equi dictur.
- ex jam positis fit monadas quo ad essontiam suam sputatus praescindendo ab enistentia
- omni sive actu physiio esse quidem substantias et entra prima metaphysie completa
- quia actum metaphysicum habent. nempe enteluhiam, non tamen esse complitus
- in ratione substantiae physicae nisi quatenus et quando entelechia dominans enistentiam
- atque adeo unitatem tribuit toti massae organicae V. G. corpori equino ita ut haec ipsa
- pulli alteri entelechiae subordinata sit
- eer se
- Haec porro existentia sive unitas ac vinculum substantiale, fatior, ne situm quidem rcalem
- tribuit monadibus inter se, posset enim eristentia sive umtas illa hateri quamvii omnes
- corponi equini monades in unum punctum conflurissent. appono verba pererii nostru
- de Incarnatione disputatione 1 cap 4 n. 29. pag. 323. duce sunt uniones continuativae
- alia acudentatis et pendens a quantitate acudentali, et haec potest habere illum ordinem
- ratione cujus assignato certo punncto partes illud respiciunt propinquum vel remotras
- proportionaliter ad certum situm et figuram enternam. haec unio potett esse violenta. ut in
- monstris. alia est substantialis et in hac nullius est ordo formaliter reddens partes dispanter
- se habentes sed similiter continual singulas partes singulus. quare monstruosa continuatio
- nullo modo includitur in illa unione et modo integutatii substantialis et hoc est quod multi
- Autores dicunt in substantia materiali antecedenter ad quantitatem accidentalem nullam
- dari partium distinctionem sed illam provenire a quantitate. non est cd accipiendum de
- distinctione opposita simplictati et idontitati sed de distinctione ordinata afficiente dissimiliter
- partes et cum certo ordine respectu unius puncti: atque hunc obiter constat, fircuram elavorum
- perseverantem in marubus christi nullam facere rupturam substantialem et substantiam eodam
- modo manex substantialiter continuatam in eliusto atque si nulla esset ruptura itaque illa
- raptio manuum Christi solum est acudentalus et idem dicendum est in similibui. Hucusest Peret
- hyticu i meraphasplum
- agnoscunt praeter monadas, alioqui secundum ipsae nullae substantiae (: physuce) praeter monadus
- forent. Et monades non constituunt substantiam completam compositam (: physicam) eum
- non faciant unum per se ( physicum) Sed merum aggregatum insi aliquod substantiale
- vinculum accedat. hus inquam omnibus assentior ad quorum vecitatem sufficit quod substan.
- tra physica metaphyfeius sire monadibuis superaddat modum aliquem substantiilem qualem
- supra dirci
- Aii: si accidens vocas, qud quid substantiam completam ita sapponit ut naturaliter sinc ipsa
- esse nequeat, non explicas in quo consistat id quod acudenti est essentiale, et quo etiam in
- statu supernaturali a substantia distingui debet. Respondeo accidenti essentiale esse
- quod exigat inesse substantiae, cum pars substantiae non sit, sed illi prorsus completae tam
- in esse metaphisico quam physuo, hoc est tam quoad esseam essentiam quam eiistentiam
- constitutae
- emnslat adveniat eapue connaturaliter sartem indigeal-. Haec exigentia in acudente permanet
- etiam in statu supernaturali et per illam exigentiam distingutur ab omni substantia videri
- potest P. Th. 3 parte qu. 77 artic. 1. ad Z. Hanc acidentis notionem perpateticam
- inib Arstotelicam esse ostendit martinus smigletuis subtilis peripateticis Logicae suae
- dispatatione 8. quaestione prima per rotam. Pagina mili 543. editionis ingotstadiensii
- Ex Harmonia, Inquis, non potest probari aliud esse in corporibus quam phaenomena, nam
- aliunde constat Harmoniam phenomenorum in animabus non orin en influnu cor
- porum sed esse prastabilitam, idque sufficeret si solce essent animae vel monades
- quo casu etram omnis evanesceret entensio reals, nedum motus ajus realtas ad
- meras phaenomenorum mutationes redigeretur.
- Duamin Harmonia praestabilita sit, hoc ipso tamen quod harmonia est, erigit perceptionibus
- quae in anima sunt respondere ea quae entra animam geruntur alioqui dicam ad verta
- tatem perceptionum merosive cognitionum mearum safficere ut anima mea sola etestat
- una cum perceptionibus suis. nam cognitiones mea verificabantur per phaenomena
- quae intra animam sunt preter seriem ordinatam perceptionum in anima enistentium
- requintur ad veritatem propositionis qua V. G. affirmo socratem sedere, sespatus aliquis
- ad obtum objectum distinctum ab ipsis perceptiomibus qui respectus sinc objato ipso esse
- non potest. ab eo enim quod res est, dicitur propositio vera vel falsa. Censetne
- aut quid deerat veritati illim judicus illius qui apud Horatim enistimabat se nuros
- acgune audie trisedes aesera concinnatoss cersere
Cite
LBr. 95 · DesBosses, fol. 166v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0336?run=74