Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 14, fol. 104v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 105r); this page is its left half.
The machine reads it as
- is locus est linea recta. Et cum ex duobus punctis assumtis determinata sit haec
- recta, in quam illa ipsa puncta cadant, patat vicissim quibusanque duobus in
- recta punctis assumtis caetera omnia esse determinata. Patet et hinc
- rectam omnem rectae similem esse cum ex modo determiranti
- nulla appareat diversitas; cu et si duo puncta congruant coincidant
- uno
- rectas coincidere. Itaque duae rectae non nisi in duolus se punctos
- secare possunt, nec possunt haber segmentum commune.
- At circuli se secare possunt in duobus punctis non tamen in plaribus.
- itaque non nisi duo dantuo puncta in plano ad rectam vel duo puncta
- data sese habentia eodem modo. Hinc etiam videtur ostendi posse
- omnia puncta in recta esse sin ad rectam situs unica semper enim punctum
- Imni polerit quod eadem in plano quod, sit eodem modo si non est situs sui
- ergo bis seu in duabus partibus ploni habebimus ergo tria sollem puncta
- ejusdem situs nu in recta, altem reliqua extra tecta. sed absurdum est
- puncia in recta et extra rectum ejusdem ec situs ud rectam
- duo
- mircam
- propositiones recta esse locm punctorum sui ad data puncta situs
- unicorum, et mobile vi in p quod in plano est, in eo esse
- mobile uno puncto quescente; seu dari circuli circum ferentiam.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 14, fol. 104v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39). https://leibnizlegible.com/page/00067976:0208?run=39