Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1, fol. 304v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.76.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 303r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. curvam necessi est esse non lineam od supificom, et solidum non nisi summam Tansulae
  2. al ordinatarum alicujus plani, cujus ordinatae. Aqu. Rgu. f48. Rq1. ad reapsa tale peonumes lum, nil
  3. eum refer, si substinas 14. 1. A9+. R49. etc ideo superficies noc loco poranidalis hoc at so
  4. A90. Aq. 8. R435. R9 99. idem erit, ac si erit summo Triangularis, sed ungulia
  5. hoc modo:
  6. solida cuus hae dfferentiae, et cha curi solido si qua figum plana homogenea ealibeatur, ejus
  7. hondae erunt. 3. 6. 10 etc. Ungula ista converti intelligatur in prisma sed ita ut eadem muneat
  8. homogenemm, ejus prismalis superficies aequabitur s basi ungulae. Regula generalis: Si Ungula
  9. converti intelligatur in prsma Homogeneum, superficies pusmalis, aequabitur basi Ungulae, et
  10. curva baseos prismatis aequabitur basi ungulae per altitudinem prismatis divisae. Quodsi portio
  11. plana ingulae applicata quadrari possunt, ut possunt si Ungula parabolica sit potest lengula redigi inprisman
  12. seqvali semper eadem sive qualibet applicatur in rectangulum redacta, servatia eadem semper ejus rectanguli
  13. luigitudine. Hoc presito lum area datur prismalis imus, si scilicet area pusmatis aliunde cognita per altitudnem
  14. dudatur, tum vero datur prismatis superficies quae scilicet aequabitur basi rengula itio Figura Basis
  15. a
  16. prismatis ejusmodi semper est figura sopotomica, seu differentiarum.
  17. eq q 11 Hq3 + 4, A4. Z +9,
  18. ipsur I. sumendum nunc in quod divisa altitudo sumendum Erc quasi
  19. pro linea integia, quia differentiae hic infra lineam subsidunt, aliquand
  20. gradibus 2b9 et ultra ut si differentioe per cubos procedant etc summa
  21. facit lineam, cum tamen alioquin si mnitas in iis foret ordinariam
  22. faceret cubum. Aode Ergo 1. in quod altitudo dividitur, ipsis addi simpliciter non potest
  23. 7.
  24. Z. 2. Z3. Ry A 47 2a 2X + 4Z 4 - +ZR, p 2 F 3 + 42 - 42) R
  25. aasta 12a Rq a + 42 a - 47a
  26. 2
  27. ex
  28. male.
  29. rejicio +a et - q quia fociunt non lineas, sed numtros. restat:
  30. 92a = 6za + a
  31. a - 42
  32. gr G. . 16 sing. Alctorde diffrentie:
  33. aa a 2
  34. a - 37
  35. A =k
  36. qur
  37. 1a
  38. sq 2 - 1. 2
  39. affecto A 14Z = , = R9 Z - 4.
  40. 197= 4, - h9 L- 9.
  41. Aa (44 + Z+5- R9Z2 + 4 -5
  42. tg
  43. 42 a. 82
  44. +a 2t1
  45. u
  46. Rg
  47. 2a R42H1.
  48. ag3
  49. Omnem figuram havere
  50. ne nor

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1, fol. 304v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00067993:0610?run=73