Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 2, fol. 3r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.87.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.
The machine reads it as
- lac id unum agitur ut ex datis aliu relationstu dentur relatiore d abscissae ut vndia
- vidinatam datur relatio productae recipioce ad ordinatam reessero lam sec ad abscissa. Dumi relationem AHad
- HM, tem est quod dari relationem producta necrprocae ad ordinatam. eu nostro exemplo data relatione BG ad BC
- crementim EC. Nempe in nostro casu BG pC
- lum BG 5)
- Ergo pro BG substituendo VC, fied CEp, 36 sine CE CE
- Unde demonstratur crementa est figurae propositae esse in ordinatau
- ad
- e B n oC. Ero CE, B92
- ergu. Ergo BG
- sive CEp, a quod est ad quod dixi trementa esse
- ratione reciproca dupheata; at diffecentae semiquadrutoni
- ordinatarum (1BG) sunt in ordnatarum ratione recipioca videamus ergo au junctis his duobus Theorematis inter se
- exptus haberi possit. Nimirum sumto duae ordmatae. X. et BC, et BC + CE. Sive BC et BC+
- seniquandatum ab umo DE, semiquadalum ab alteo BC + + BC e BC+, sive DC + 1 + rementems sermquadiatoum
- BC Ae+ B 8G n absundumd. foret enim t gp0 error orgo admissus inter calculandumm. Satis tamen manifestum, est his inter se junctis
- heoremattis nogposse se quidem exitum haberi cum nondum calculum ingressi sit abscissa, ad quam tamen relatio ipsius BC quaeritur
- Rresrulo Calculo BGB ∞
- CE. ac denique BG ,7 B BC += BCCE + CE
- quae duae posteriores aequationes sunt generales
- elidere velimus BG et BC. restabit sola CE itaque CE item
- BC Ae + ce
- H BCCE, + CE ex priore fiet)
- rum adjicere BGp BC + 2DCECE CE muitile, cum satis enim video hic restitur debere quae in condendo ejumodi heoremate
- neglignalum quoties calculo ad infinite parva descenditur unde sutet AB. non sufficrere aliquadonosse theoremala in
- caecutam nisi
- obi eorum origo nota sit. B Nihil autem novi hinc deduci posse, sed aequationem sub finem foreidenticam patet, quia alioqui tribus
- aequatiombs duae ex incogritis tollerentur, lertiaque residna absolute explicuri posset, neque estet indetermnata quod est absurdum.b praeteo
- cumque relatio ipsius BG ad ipsam AB quaeratur judicatu facile est, sic habers non posse, cum X AB non ingrediatur ad calculum
- tatum tendandom Tentandum Ergo an aliquaarte effici possit, ut in caleulum intret
- Nimirum ut AB ad BC, ita FAf seu FB= AB
- ad AH. Demonstratum est a me alibi summam omnium A, AH. aequari segmento ACD A duplicato. Ergo summa ommium HM
- quatur spatio exteniori AMCD A citaque si ad omnes HM addantur omnes PH (BAH) idem est ac si spatio AMCd A
- ederetur sigcutur ACdA unde fec triangulum AMe vel ABe seu semorectangulae sub abscissa et applicata igitur PM, BC- AH
- ducta in DE AB, seu β PM, aequatur diAerentiae inter ABBC et AB- DE, 2BC EC sive
- BCPM ABC BC - AB BC = DEeBC, - AB EC + DE EC jam PM, BC- AH. et Der β.
- vergo B BC - BAH B = (3BC = AB EC + BEC, cumque BEc negligi possit, fier: 3BC + BA H ABEC
- Est auter AH
- FB - AB I
- fiet ergo aequalio inter
- BC sive AH, BC 2 FB AB. et FBB DE Ergo AHp BC, 2BC = AB. idema AH B7 AB EC+
- Be= ABBG et AB EC + 3B BC sive inter BC - AB, BG, (3,, AB, EC, BG + 3(BC, AB, BG.
- pro BG substituatur
- AB 289
- fier: BCB - 40,
- SCBA AB, CC, a + 3BBC. AB, sive multipheatis omnibus per Bepet
- BCB- AB, a C1 AB EC, a + 3BBCAB, a jam supra
- unde inserendo
- C2 B BG A ergo CE⊓ B
- BC Unde BC appellendo Y et AB appellando x
- BC - AB, a , BC A AB a + 2 BC AB a
- V = a X - a V X= at X Pibidat aet facilius appareat an dividi possit,
- hunc valorem fiet:
- fier.
- ordimetur secundum a, fiet: a+
- v F VX a = N necesse est ego dindi posse aut per a + V, aut per a + 3
- sin ordinetur secundum V, necesse est vioi posse per y+ f a X, vel V + a X, vel denius si ordinatur secundum X
- necesse est dividi posse per fiet: X
- + Va X - v
- restat: X + d. Multiplicetur per X + b. fii.
- ae et fiet: +y3
- N a L
- vtae A
- e quo casu sibu exprioribus divisoribus tentandis
- FrcX fir X + S X + Vb unde conferendo:
- ay7 a
- vEa
- + b
- veta sive +V a
- a. qod est absundum. Ergo
- ullum habet aequa tro inventa divisorem rationalem. Aequatione ergo ad Tangentes oroinata fiet
- +nat XI + aeg XI, et fier: Lp 63 - 3a X y E- 2a 22y Jam l V unde fieret
- 6. 76 = 3ae X Y - 2a X V H + 2ay..
- 2a X + 2a yX
- 6y - 3a Xy - 2a3X 2 aex Y +2 X. quae aequatio eadem esse deberet cum superiore y - a V X - ay X- atx 0
- quod B cum sit absudum, signum est calculi falsi. Ut tamen appareat an methodu methodus ista Valeat ad methodum
- augentum inversam; ideo aliud exemplum, quaeram, in quo constat de solutione: Nimirum quaeramus figuram, in qua
- imento ordmatis reciproce proportionalia; inventum est figurum esse parabolica, sed investius andum hoc per eam qua nunc
- usus sum, Analysin
- CEn β.
- FBp _ B H f n BE. Ego FB7 BE im FB, AB ad AH B FBad BC.
- fier: BE M - AB ad A H dE B ad BEp BE ad a ssur AH a, BE - AB. BC. aba
- ram qPM B B AB BE, , BC- cE, AB = B sive p (AB BE -. BEAB) + BEB + CE. AB C BE, sive
- EPn BEC+ a AB ap sive ZPM, BE p BE + aAB. et PM, BE + a AB
- ram PM 2BE = AH P et AH B BE - ABa ergo PM 2BE = BE + ABa BE + ABa
- eu inde quicquam duci posse putem E et forte servire potest ad Telotema nostrui non detecta
- srigine demonstrandum.. Sed ad Methodum tangentium invertam nihil inde opis esse video saltem inhoc exempto
- quae aequatio ideutica est
- huro ynxas ar Forte samen inalio res procedere possit, non determinus quia scro esse alequas methodos quae inparabola ob niiiam
- ejus simplicitatem non procedant. Uud set m repelito breviu calculo superiore, vidi sir quoque rediri denque ad utalitate
- BGn a. hat H B, hod CE aB ponc ML B BE. constat ex superionbus summam
- omnium HL aequam rectangulo ABE M. (quin oanes HMaequantur
- aequantur signiae A M EDA et omnes Mnt sn BE, figurce ABEDA) ergo
- AL p BE + HM differentiae inder BE AB, et BC vel BD AN. Est autem H.
- in Eri AB B
- 2o unu a ergo
- BEx demto BE - = (, X - B s seu demto BEX = a x - BEB (+ au B) ago H.BC ergo fet
- BEB + ae xB (BEX = BEx + a BX + BEB quae aequatio identica est signum elegans veritatis dhacrematu
- mo ne quidem
- id aequationem
- redueatur ad duas denique in determinatas;
- BE
- habet problema Binkositum illud poeterea
- incognitarum
- quae determinatione ad duas vrdices aequales
- rena ergo superest
- via tantanda, quam nunc exponam
- Nam relcula bryura novissima
- BEB HMD p
- 82
- difficillimum
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 2, fol. 3r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068020:0005?run=73