Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 28, fol. 7r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.83.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- 1. spr
- rs
- Iaspiciatur p. 236 anni _ Actorum 1684
- udi aequationem 4g7 = 8sZ conferendo et c.
- conferendo cum aequatione Iuus + caz ec. non debelam
- numeratores fractiones ut illic jacent statim inter
- sic conferre. Sed prius etiam in posteriore aequatione
- _ omnes terminos in quibus ab est Z una fractione
- complecti. quo facto ita stabunt. Quo facto ita
- stabunt: 42Z- 8hZ + ∞ et quod su quae
- (ut fiant commodius et companatio melius instituatur
- consideretur qXZ obessem psteriore, et proinde d
- in posteriore fieri = 0. Item b posse semper fieri=
- denique aequationis posterioris fractione simp tam numerator
- quam nominator dividantur per a. Et aequatio prionta ub mnre (per 4G divi s ita statit
- a
- ita stabit: AAhliChX ( divisper si ata t = ( - XZ + 2bZ)
- posterior ita dabit: Z2, sae + 8X x
- EZ1 el ad C+ 12x 1245 aX + 16gX avi x. s
- g ats
- tuffex cax
- cena
- + 9FFaAKX
- M
- +4 laa +4max + 4X)
- =cn aa
- a ob terminum N utrobi comparatum fore D16
- Et considerando (in numeratore aequatioris
- prioris duos infinus terminos abesse in aequatione
- posteriori siet Acl- cen = 0, seu
- ec= e et ob penultimum fiet 61 enf -0
- seu 6ef = cc f est autem g = 16
- compucatione instituta ob terminum X erit g-ib
- et ob terminum X erit f -
- Comparatione
- sum
- et ob X in numeratore erit g= +.
- et ob terminum X3 erit f = = = et ob ex in nominitore
- erit m seu B, CCEXL am seu 6+ fa = -8h
- seu f= = . quae prima est absurdites et ita fiet hL
- a
- cum tamen h sit quantitas data, quae proan cujusualor est
- datus utcunq indefinite, quae prima est comparationis absurditas
- sed aliae habentur plures, nam ob terminum ultimum
- nominatiris fit 4l Cn = 4hh. quo t vat illius
- valore substituto in termino ultimo et genultimo numeritoris aequationis posterioris
- qui deb siet in atimo 4tss a0
- (qui ponendus est aequalis nihilo, quia terminus altimus
- numeraloris aequasionis prioris, abest, )fiet thhea =0
- seu fiet e=0. Et quoniam terminus penultimus numeraloris
- etiam est aequalis nihilo, fiet 12 ef - 2cCf =0
- adeoque fiet S2cet = O. unde e siecesse est vel vel f esse =0
- cum tamen alium eorum valorem supra reperimus. itaque letragonisimus generalis in definitus figurae
- quodeatum sigurae in actis masi egra me propositae
- hoc modo inveniri non posest, cum tamen omnino desur specialis
- bet ragonismus totius figursi specialis. Quemadmodum ostendere possum
- De cartero velim dn. craigium considerare,
- non statim ad series inffinitas confugiendum esse ocum
- ea methodus qua ipse pui quadrando utitur in figuris quadra
- tricibus per summam intervallorum in veniendis, ps ulitur quae revera nimis limitata est) non
- procedit. Saepe enim dari potest exctus te trugomsmqus
- per geometriam communem licet ordinata in vinculum _
- ingrediatur. Et si vium per series infinitas ad
- deniqu ad eas quae du D. T. mense Martio sroblemata elegantia
- quae du D. T. sinpopartio huduanii Act p. 176 proposuit, haec annoto
- lineam ACF desse quandam ex lineis sinnum semperque rectangulum AH in Gd
- esse aequale spatre ABacct in fig. 9 si quadralum BC in hu BD _t temper aequale
- seuxx-arat Xx axix a3
- debeat este dato culos este rumbolopdam aequalio est reyy -
- de
- nsX 1pray Lix
- multiplicando
- et e voctur , et vocetur m
- et
- U
- (+ 2h
- C = Xdp. du
- Dbobe XH.
- Z2
- -AB Xd
- a
- similiter rem determu
- Si AD. DB. BC = cubo dato
- quae desideratur quadralx
- La- X X
- quaedul res redit
- quadraturum
- seu dy = X: sax
- brae
- cujus ordinatae vala est
- aX livis. per Sax
- a +X
- Sahatc
- c
- sroma ex
- A ob uttimum terminum
- meo calculo
- differentiali sunt
- manifesta
- similiter rem determinare eflanfacite
- rces est pro uliis posentiis. In genere
- autem ilata repatione quacunque inter
- rectas AB, BC, Cd, Ad, DB in fig. g.
- in dicta fig. 9. invenire lineam, problema
- est quod coincidit cum inventione quadra
- turarum. Sed si quis assumet punctum
- fixum in recti
- AGa n noti
- a. t si
- sit L. quaemitus et propositum
- data relatione inter LC e CD in venin
- lineam, hoc atterius naturae problerm est,
- us solarionem habeo problematis solu-
- ob terminum fenb C
- tid itidem
- habeo
- BX Bp-91g: dx
- n fPC = yy + yy allydys dx
- V= X + ydy: dx
- Tdy:dx = LHH - gy v = X + Lnn -ry
- seu X =A. v -(AN -yy AB: PV: Ayibe
- 3:211
- 3.2
- Sx i = X
- 3
- a
- PPX=
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 28, fol. 7r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068046:0013?run=73