Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 15, fol. 9v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 10r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Qua ratione
  2. aemamdum autem autor paulatim in h has
  3. cogitationes devenerit, prolixius exponi fortasse
  4. quibusdam non injucundum erit. ille in prime aetatis
  5. flore studio historiarum et jurisprudentiae innato quodam gemo
  6. meditationes profundiores adjunxerat, et puer adhuc
  7. numerorum propuetatibus delectabatur; et adhuc suer et adine sub magistiis
  8. Logicam ipsam ad parem arithmeticae certitudinem transferret
  9. conabatur. Observaverat aliquando ex prima figura deduci
  10. posse secundam et tertiam, non adhibitis conversionibus,
  11. seds(quae ipsae demonstratione indigere ei videbantur)
  12. sed solo adhibito principio contradictionis. Conversiones autem
  13. ipsas demonstrari posse ope figurae secundae et tertiae, adhibitis
  14. propositionibus identicis; ac tum demum demonstrata jam
  15. conversione ejus ope etiam demonstrari posse figuram quartam;
  16. eumque adeo esse prioribus indirectiorem. Hanc autem vim
  17. propo veritatum identicarum maxime mirabatur eae enimnam
  18. vulgo videntur esse nugatoria etinutiles. Sed possa
  19. animadvertit totam Arithmebicam et Geometriam veritatib
  20. ex veritatibus identicis nasci. Ut autem quae diximus intelligantur
  21. etiam meditationes illas Logicas paucis alt exponere
  22. placet, etsi a proposito alienae videri possint.
  23. A Nempe assumtis (instar postulati nunc quidem
  24. vel Axiomatis si mavis) Syllogismis primae figurae ope identicarum
  25. hnc demonstrabat consequentias quasdam quae vulgo
  26. habentur L60Nop1 50I seu a Syllogirmis independentes.
  27. B es
  28. Talis est hac Omne es B. Ergo quoddam est B
  29. quam ita demonstrabat tali syllogismo primaetigurae in modo darii:
  30. figurae: Omne A est B. Quoddam et A est A. Ergo Q vadiam Aest B. Conversionem su con sequentiam Conversionis
  31. Conversienem Omne A est B, ergo quoddam B est A, demonstrabat
  32. talem
  33. tali syllegismo tertiae figurae in modo darapti: Omne A est B.
  34. am B est B, ergo Quoddam B est A.
  35. et generaliter omnes veritates a ratione pendentes
  36. indemonstrabiles, esse identicas; quae conbinatae cum
  37. definitionibus producant veritates derivatas. th
  38. _. Hujusque antthyseos elegans exemplum dabat in Demonstratione
  39. heorematis, quod totum sit magis parte. quae tali fiebat
  40. syllogismro Quicquid at ubi assumebat tantum hoc definitionem
  41. majoris et minoris, ut scilicet minus sit quod alterius (majoris)
  42. parti aeqlest aequale est, et axioma identicum unumjuoique sibi
  43. ipsi aequale est. Unde syllogismus: Quicquid alterius parti aequale est
  44. ipsi id illo minus est (ex def. ) pars alterius (totius) parti aequalis est
  45. nempe sibi) Ergo pars toto (per axioaident.) Ergo pars
  46. bto ninor est 2. E. d. Ex hoc autem axiomate, quodlibet
  47. intertam
  48. sibi ipsi aequale est, seu A = A. inferebat A = A = 0
  49. per definitionem seu explicationem signi -. Nam si in
  50. Aconsequentia sbulter natitis
  51. V. K.s
  52. t
  53. S. N est 2
  54. omneA est B
  55. Omnem est B
  56. e
  57. 9. A est B

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 15, fol. 9v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068086:0018?run=73