Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 15, fol. 13r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. series
  2. seriet inveniri posset differentialis. Esto seniei
  3. terminas quivis Y. ponoba X esse numeros
  4. progri ordinates seu progressionis Arithmeticae,
  5. quos nunc considerabinus anquam bases. Et
  6. et differentiam constantem, vecabat dx Hinc
  7. Si y sit x erit ious Tegminum Seriei datae
  8. una generali nota apprllabat y, et terminum,
  9. respondentem seriei differentialis a ppellabat dus
  10. Terminum ordinalem seu progressionis Arithmeticae, ex
  11. quo explicandus est valor ipsius y vocabat X; et differentia
  12. progressionis huias Arithmetica futa futura erat
  13. constans d dx. il a C porro quantilates constantes
  14. aliae intervenire possunt ut a, b, etc. Itaque si poneretur
  15. y = ax, utique foret du = adx, constans sed si y = XX
  16. erit p proximus terminus seu (es) fiturms erat
  17. y+dy = qu (x+dx) = xx + 2Xdx + dxdx et promte
  18. Y + dy - y =. XX + 2Xdx + dxdx - xx = 2 Xdx + dudx = dy
  19. Hinc patet si quada sumatur series qu quadratorum
  20. a naturalibus, quorum differentia est, fieri dx = 1, et
  21. fore dy = 2X + 1. sed _si X sint naturales ordine
  22. sumti e inde a nihilo, patet 2X +1 esse numeros
  23. imperas usque ab unitate, nam si sitx sit 0 vel 1, vel 2 vel 3
  24. et 2X + I erit 1 vel 3 vel 5 vel 7 etc
  25. Habemus Ergo quadratorum naturalium seriem differentialem.
  26. seriei
  27. Eodem modo cuiuslibet alterius potentiae vel etiam formulae
  28. difesotialis calcula acili investigar potest, uibi variass fundamentalis X,
  29. non cadit bl in fractionem denominatorem vel in exponentem
  30. facile differentialis investigari potest. nec opus est ut pluraaddam. Quod si
  31. sedesi varians ingrediatur in ndeno minatorem, non
  32. eo minus differentialem assequitra licet Exempli causa
  33. sit y = = + fiet dy = L - = - XF dx -x = dx
  34. X Xtdx XX+ Xdx XX px
  35. Hinc si dx = 1 firt dy = 1
  36. x jam constat numerum
  37. triangularem esse XXtx. Itaque disfeentialis harmonicorum differentiae harmonicorum
  38. reciprocorum naturalibus, sunt numeri numerorum trangularibus reciprocorum
  39. dupli. Quin isab tunc etiam cum varians ascendit
  40. in exponentem, haec differentiandi methodus suo quodam
  41. modo succedit Exempli gratia sit y = bx
  42. ita y est terminus seriei progressionis harmonicae, ubi b est radix,
  43. et X exponens, ita pront X est 0, vel 1 vel 2, vel 3, etc
  44. y seu b erit 1, b uut b vel b3, etc.. porro
  45. quia y = b erit (y) seu y+ du = bxtax et
  46. y+ dy - y = du erit = bx tdx - bY = Bx B - 1
  47. sel sed quia dx est constans, utique etiam x erit
  48. constans, atque adeo Bx =1 erit etiam constans
  49. Ergo fiet dy ad b seu ad y, ut bF = 1 ad unitatem
  50. seu differenti sunt ad terminos progressionis Geometricae
  51. h ratiore constratae. H eade sopitas, cm differentia
  52. =seu sint y progressionis
  53. harmonicae e

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 15, fol. 13r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068086:0025?run=73