Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 15, fol. 13r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14v); this page is its right half.
The machine reads it as
- series
- seriet inveniri posset differentialis. Esto seniei
- terminas quivis Y. ponoba X esse numeros
- progri ordinates seu progressionis Arithmeticae,
- quos nunc considerabinus anquam bases. Et
- et differentiam constantem, vecabat dx Hinc
- Si y sit x erit ious Tegminum Seriei datae
- una generali nota apprllabat y, et terminum,
- respondentem seriei differentialis a ppellabat dus
- Terminum ordinalem seu progressionis Arithmeticae, ex
- quo explicandus est valor ipsius y vocabat X; et differentia
- progressionis huias Arithmetica futa futura erat
- constans d dx. il a C porro quantilates constantes
- aliae intervenire possunt ut a, b, etc. Itaque si poneretur
- y = ax, utique foret du = adx, constans sed si y = XX
- erit p proximus terminus seu (es) fiturms erat
- y+dy = qu (x+dx) = xx + 2Xdx + dxdx et promte
- Y + dy - y =. XX + 2Xdx + dxdx - xx = 2 Xdx + dudx = dy
- Hinc patet si quada sumatur series qu quadratorum
- a naturalibus, quorum differentia est, fieri dx = 1, et
- fore dy = 2X + 1. sed _si X sint naturales ordine
- sumti e inde a nihilo, patet 2X +1 esse numeros
- imperas usque ab unitate, nam si sitx sit 0 vel 1, vel 2 vel 3
- et 2X + I erit 1 vel 3 vel 5 vel 7 etc
- Habemus Ergo quadratorum naturalium seriem differentialem.
- seriei
- Eodem modo cuiuslibet alterius potentiae vel etiam formulae
- difesotialis calcula acili investigar potest, uibi variass fundamentalis X,
- non cadit bl in fractionem denominatorem vel in exponentem
- facile differentialis investigari potest. nec opus est ut pluraaddam. Quod si
- sedesi varians ingrediatur in ndeno minatorem, non
- eo minus differentialem assequitra licet Exempli causa
- sit y = = + fiet dy = L - = - XF dx -x = dx
- X Xtdx XX+ Xdx XX px
- Hinc si dx = 1 firt dy = 1
- x jam constat numerum
- triangularem esse XXtx. Itaque disfeentialis harmonicorum differentiae harmonicorum
- reciprocorum naturalibus, sunt numeri numerorum trangularibus reciprocorum
- dupli. Quin isab tunc etiam cum varians ascendit
- in exponentem, haec differentiandi methodus suo quodam
- modo succedit Exempli gratia sit y = bx
- ita y est terminus seriei progressionis harmonicae, ubi b est radix,
- et X exponens, ita pront X est 0, vel 1 vel 2, vel 3, etc
- y seu b erit 1, b uut b vel b3, etc.. porro
- quia y = b erit (y) seu y+ du = bxtax et
- y+ dy - y = du erit = bx tdx - bY = Bx B - 1
- sel sed quia dx est constans, utique etiam x erit
- constans, atque adeo Bx =1 erit etiam constans
- Ergo fiet dy ad b seu ad y, ut bF = 1 ad unitatem
- seu differenti sunt ad terminos progressionis Geometricae
- h ratiore constratae. H eade sopitas, cm differentia
- =seu sint y progressionis
- harmonicae e
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 15, fol. 13r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068086:0025?run=73