Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 20, fol. 2r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. Geometrae jam ante complures annos detecta, quae alis postmodum
  2. edita merito nunc inter magna hujus aevi inventa numerantur;
  3. methodumque insuper directam et evidentem curvarum et curvilinecrum
  4. proprietates indagandi, ad quas infinitorum Analysis aut nullo modo
  5. aut indirecte admodum pertingit; quarumque bene multae, si non plane
  6. incognitae, Mathematicorum certe celeberrimis hactenus intactae, nulli
  7. saltem quod sciam publicatae, remanserunt, licet ad perfectam curvarum
  8. cognitionem necessario requirantur. Caeterum cum du. Autor Exponen-
  9. tialium curvarum tangentes calculo quodam suo investigare tentasset
  10. et Du. Seibnitius negasset exhiberi quaesitum, nempe du ad rationem ad
  11. ad ordinatam, in ordinarus; respondet
  12. pt
  13. ddx ad dy seu out
  14. issibile. ie. sed forte ordinaria
  15. per ordinaria du cibnitrus huc intellexit quantitates finitas seu
  16. in
  17. Dn. Autor hoc in ordinariis esse
  18. cui tamen du. Autor quaedam objicit, vel saltem seclarationem ab ipso vel Du joh. Bernoullio
  19. assignabiles cum ipsius methodo quaesitum per eas obtineatur
  20. tionem postulat. Dabitat etiam an verus sit hic eti canu
  21. quod posito X = y sit v. logis = log v in log. X = log. y.
  22. Antequam finiamus tantum ex praefatione adjiciemus, Dn. Autorem
  23. ipsum ad monitum nostrum de notandi rationibus sine causa non variandis, in praefatione responden
  24. variandis, quod sua methodus a calculo differentiali non tantum
  25. in notis sed sed et aliis majoris momenti differat, non
  26. in exponentialibus tamen reale esse discrimen tractandis veale differre reipsa ula
  27. fautum Licet enim in curvis ordinariis facile possint conciliari,
  28. esse discrimen, denique modo demonstrandi has methodos differre, a se invicem distare
  29. quae quanti aut qualia sint aliis judicandum relinquimus.
  30. nobis vult esse persursum. Quae nos suo loce relinquimus, et
  31. bona Du. Aatoris pace subjiciemus praeclare facturum, si non tantum
  32. considerationibus de sua aliorumque methudo si Methodi suae praestantiam
  33. si Methodi quam sibi propniam vere propriam asserit praestantiam
  34. sive quis adhibeat infinite parbas, sive ipsis proportionales ordinarias sbi sustitoi possunt.) non tantum considerationibus generalibus sed etiam usu ipso et
  35. exemplis quibusdam ad scientiae augmentum profuturis (uti ab aliis factum est)
  36. ostendere dignetur: ne in recensendis ejus scriptis imposterum noc contra instibutum nostrum phaereamas
  37. cogamur iis inhaerere quae puri inhaeams hujusmodi controversus qua parum
  38. et
  39. simulque utilium aut valde generalium problematum solutiones ex vel
  40. legrores afficiunt, sed nova etiam inventa,
  41. et vel generalitate, vel utilitate commendabilium problematum solutiones
  42. ue.
  43. inde in Acta nostra transferre possimus
  44. Huc Du. Autor, cui
  45. Nos duo Autori pro hoc
  46. indicio gratias agimus
  47. et cum ipso optamus
  48. ut tam praedara inventa
  49. aliquondio prodeant
  50. insignis illius viri aliquando
  51. prodeant
  52. = pag. 40
  53. + vel elegantia

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 20, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068090:0003?run=73