Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 20, fol. 2r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Geometrae jam ante complures annos detecta, quae alis postmodum
- edita merito nunc inter magna hujus aevi inventa numerantur;
- methodumque insuper directam et evidentem curvarum et curvilinecrum
- proprietates indagandi, ad quas infinitorum Analysis aut nullo modo
- aut indirecte admodum pertingit; quarumque bene multae, si non plane
- incognitae, Mathematicorum certe celeberrimis hactenus intactae, nulli
- saltem quod sciam publicatae, remanserunt, licet ad perfectam curvarum
- cognitionem necessario requirantur. Caeterum cum du. Autor Exponen-
- tialium curvarum tangentes calculo quodam suo investigare tentasset
- et Du. Seibnitius negasset exhiberi quaesitum, nempe du ad rationem ad
- ad ordinatam, in ordinarus; respondet
- pt
- ddx ad dy seu out
- issibile. ie. sed forte ordinaria
- per ordinaria du cibnitrus huc intellexit quantitates finitas seu
- in
- Dn. Autor hoc in ordinariis esse
- cui tamen du. Autor quaedam objicit, vel saltem seclarationem ab ipso vel Du joh. Bernoullio
- assignabiles cum ipsius methodo quaesitum per eas obtineatur
- tionem postulat. Dabitat etiam an verus sit hic eti canu
- quod posito X = y sit v. logis = log v in log. X = log. y.
- Antequam finiamus tantum ex praefatione adjiciemus, Dn. Autorem
- ipsum ad monitum nostrum de notandi rationibus sine causa non variandis, in praefatione responden
- variandis, quod sua methodus a calculo differentiali non tantum
- in notis sed sed et aliis majoris momenti differat, non
- in exponentialibus tamen reale esse discrimen tractandis veale differre reipsa ula
- fautum Licet enim in curvis ordinariis facile possint conciliari,
- esse discrimen, denique modo demonstrandi has methodos differre, a se invicem distare
- quae quanti aut qualia sint aliis judicandum relinquimus.
- nobis vult esse persursum. Quae nos suo loce relinquimus, et
- bona Du. Aatoris pace subjiciemus praeclare facturum, si non tantum
- considerationibus de sua aliorumque methudo si Methodi suae praestantiam
- si Methodi quam sibi propniam vere propriam asserit praestantiam
- sive quis adhibeat infinite parbas, sive ipsis proportionales ordinarias sbi sustitoi possunt.) non tantum considerationibus generalibus sed etiam usu ipso et
- exemplis quibusdam ad scientiae augmentum profuturis (uti ab aliis factum est)
- ostendere dignetur: ne in recensendis ejus scriptis imposterum noc contra instibutum nostrum phaereamas
- cogamur iis inhaerere quae puri inhaeams hujusmodi controversus qua parum
- et
- simulque utilium aut valde generalium problematum solutiones ex vel
- legrores afficiunt, sed nova etiam inventa,
- et vel generalitate, vel utilitate commendabilium problematum solutiones
- ue.
- inde in Acta nostra transferre possimus
- Huc Du. Autor, cui
- Nos duo Autori pro hoc
- indicio gratias agimus
- et cum ipso optamus
- ut tam praedara inventa
- aliquondio prodeant
- insignis illius viri aliquando
- prodeant
- = pag. 40
- + vel elegantia
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 20, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068090:0003?run=73